Nelson Gutiérrez

piłkarz urugwajski

Nelson Daniel Gutiérrez Luongo (13 kwietnia 1962 w Montevideo) – piłkarz urugwajski noszący przydomek Tano, obrońca (stoper). Wzrost 183 cm, waga 79 kg.

Nelson Gutiérrez
Pełne imię i nazwisko Nelson Daniel Gutiérrez Luongo
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1962
Montevideo
Wzrost 183 cm
Pozycja obrońca (stoper)
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1980–1985 Peñarol Montevideo
1985 Atlético Nacional Medellín
1986–1988 River Plate 68 (3)
1988–1989 S.S. Lazio
1989–1991 Hellas Verona
1991–1993 CD Logroñés
1993–1996 Peñarol Montevideo
1997 Defensor Sporting Montevideo
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1983–1990 Urugwaj 57 (0)
Dorobek medalowy
Copa América
złoto Argentyna 1987
srebro Brazylia 1989

Kariera klubowaEdytuj

Gutiérrez rozpoczął swoją karierę piłkarską w klubie Peñarol Montevideo, z którym dwa razy z rzędu zdobył mistrzostwo Urugwaju - w 1981 i 1982. Następnie Peñarol z Gutiérrezem w składzie zwyciężył w turnieju Copa Libertadores 1982 i jeszcze w tym samym roku pokonał zdobywcę PEMK, angielski klub Aston Villa, zdobywając Puchar Interkontynentalny.

W 1985 Gutiérrez przeniósł się do Kolumbii, gdzie przez krótki czas grał w Atlético Nacional Medellín, skąd w 1986 przeszedł do argentyńskiego klubu River Plate.

Gutiérrez miał swój udział w sukcesach klubu River Plate - w sezonie 1985/86 zdobył mistrzostwo Argentyny, wygrał Copa Libertadores 1986, a następnie zdobył Puchar Interkontynentalny i Copa Interamericana.

W końcu lat 80. przeniósł się do Europy. Najpierw grał w klubach włoskich S.S. Lazio i Hellas Verona, a następnie przez dwa lata grał w hiszpańskim klubie Logroñés, skąd w 1993 wrócił do Urugwaju, do klubu Peñarol, z którym cztery razy z rzędu zdobył mistrzostwo Urugwaju - w 1993, 1994, 1995 i 1996. Karierę piłkarską zakończył w 1997 w klubie Defensor Sporting Montevideo.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

Wraz z reprezentacją Urugwaju wziął udział w turnieju Copa América 1983, w którym Urugwaj zdobył tytuł mistrza Ameryki Południowej. W fazie grupowej Gutiérrez zagrał tylko w meczu z Chile, w którym otrzymał czerwoną kartkę. Następnie zagrał w obu meczach półfinałowych z Peru i w obu spotkaniach finałowych z Brazylią.

Wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1986 roku, gdzie Urugwaj dotarł do 1/8 finału. Gutiérrez zagrał we wszystkich czterech meczach - z Niemcami, Danią, Szkocją i Argentyną.

W turnieju Copa América 1987 Urugwaj obronił tytuł najlepszej drużyny Ameryki Południowej, a Gutiérrez zagrał we wszystkich dwóch spotkaniach - półfinałowym z Argentyną i finałowym z Chile.

W turnieju Copa América 1989 Urugwaj został wicemistrzem Ameryki Południowej. Gutiérrez zagrał we wszystkich meczach poza pierwszym spotkaniem z Ekwadorem - czyli z Boliwią, Chile, w obu spotkaniach (grupowym i finałowym) z Argentyną, z Paragwajem i Brazylią.

Wziął także udział w finałach mistrzostw świata w 1990 roku, gdzie Urugwaj ponownie odpadł w 1/8 finału. Gutiérrez wystąpił we wszystkich czterech spotkaniach - z Hiszpanią, Belgią, Koreą Południową i Włochami.

Łącznie w reprezentacji Urugwaju rozegrał 57 meczów.

SukcesyEdytuj

Sezon Klub Tytuł
1981   Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1982   Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1982   Peñarol Montevideo Copa Libertadores
1982   Peñarol Montevideo Puchar Interkontynentalny
1985/86   River Plate Mistrz Argentyny
1986   River Plate Copa Libertadores
1986   River Plate Puchar Interkontynentalny
1987   River Plate Copa Interamericana
1993   Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1994   Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1995   Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju
1996   Peñarol Montevideo Mistrz Urugwaju

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj