Neotragini

(Przekierowano z Neotraginae)

Neotraginimonotypowe plemię ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).

Neotragini
P.L. Sclater & O. Thomas, 1894[1]
Ilustracja
Przedstawiciel plemienia – antylopka piżmowa (N. moschatus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd Cetartiodactyla
Podrząd przeżuwacze
Infrarząd Pecora
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopy
Plemię Neotragini
Typ nomenklatoryczny

Capra pygmea Linnaeus, 1758

Synonimy

Rodzaju:

Rodzaje

Neotragus C.H. Smith, 1827[8] – antylopka

Zasięg występowaniaEdytuj

Plemię obejmuje gatunki występujące w gęstych lasach w Afryce[9][10][11].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 38–66 cm, długość ogona 5–13 cm, wysokość w kłębie 24–38 cm; długość rogów 2,5–12,7 cm; masa ciała 2–10 kg[10].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Neotragus: gr. νεος neos „nowy”; τραγος tragos „kozioł”[12].
  • Tragulus: łac. tragus „koza”, od gr. τραγος tragos „koza”; przyrostek zdrabniający -ulus[13]. Gatunek typowy: Capra pygmaea Linnaeus, 1758; młodszy homonim Tragulus Brisson, 1762 (Tragulidae).
  • Minytragus: gr. μινυς minus, μινυoς minuos „mały”; τραγος tragos „kozioł”[14]. Gatunek typowy: nie podano, obejmuje kilka gatunków afrykańskich karłowatych antylop.
  • Spinigera: łac. spinigera „noszący kolce”, od spina „kolec, cierń”; -gera „noszący”, od gerere „nosić”[15]. Gatunek typowy: Antilope spinigera Temminck, 1827 (= Capra pygmaea Linnaeus, 1758).
  • Nanotragus: gr. νανος nanos „karzeł”; τραγος tragos „kozioł”[16]. Gatunek typowy: Antilope spinigera Temminck, 1827 (= Capra pygmea Linnaeus, 1758).
  • Nesotragus: gr. νησος nēsos „wyspa”; τραγος tragos „kozioł”[17]. Gatunek typowy: Nesotragus moschatus von Dueben, 1846.
  • Hylarnus: gr. ὑλη hulē „teren lesisty, las”; ἁρνος harnos „owieczka”[7]. Gatunek typowy: Neolragus batesi de Winton, 1903.

Podział systematycznyEdytuj

Do plemienia należy jeden rodzaj antylopka[18] (Neotragus) z następującymi gatunkami[9][18]:

PrzypisyEdytuj

  1. P.L. Sclater & O. Thomas: The book of antelopes. Cz. 1. London: R.H. Porter, 1894, s. 2. (ang.)
  2. W. Ogilby. On the generic characters of Ruminants. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 4, s. 138, 1836 (ang.). 
  3. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Für gebildete Leser aller Stände, besonders für die reifere Jugend und ihre Lehrer. Breslau: A. Schulz, 1842, s. xxxiii, 154. (niem.)
  4. R.-P. Lesson: Nouveau tableau du règne animal: mammifères. Paris: A. Bertrand, 1842, s. 178. (fr.)
  5. C.J. Sundevall. Öfversigt af däggdjursordningen Pecora. „Öfversigt af Kongl. Vetenskaps-Akademiens Forhandlingar”. 2 (3), s. 31, 1846 (szw.). 
  6. W. von Dueben. Nesotragus M. v. Dueben. „Öfversigt af Kongl. Vetenskaps-Akademiens Forhandlingar”. 3 (7), s. 221, 1847 (szw.). 
  7. a b O. Thomas. On a new Pigmy Antelope obtained by Col. J, J. Harrison in the Semliki Forest. „The Annals and Magazine of Natural History”. Seventh series. 18, s. 149, 1906 (ang.). 
  8. C.E.H. Smith: Synopsis of the species of the class Mammalia. W: G. Cuvier: The animal kingdom: arranged in conformity with its organization. Cz. 5: Mammalia. London: G.B. Whittaker, 1827, s. 349. (ang.)
  9. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 332. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  10. a b C. Groves, D. Leslie, B. Huffman, R. Valdez, K. Habibi, P. Weinberg, J. Burton, P. Jarman & W. Robichaud: Family Bovidae (Hollow-horned Ruminants). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 621–623. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.)
  11. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Neotragus (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-04-23].
  12. Palmer 1904 ↓, s. 456.
  13. Palmer 1904 ↓, s. 685.
  14. Palmer 1904 ↓, s. 426.
  15. Palmer 1904 ↓, s. 642.
  16. Palmer 1904 ↓, s. 448.
  17. Palmer 1904 ↓, s. 459.
  18. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 179. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)

BibliografiaEdytuj