Otwórz menu główne

Niżnia Świstówka Małołącka

Wielka Turnia i Niżnia Swistówka Małołącka
Niżnia Świstówka Małołącka

Niżnia Świstówka Małołącka lub po prostu Niżnia Świstówka – cyrk lodowcowy w Dolinie Małej Łąki w polskich Tatrach Zachodnich. Znajduje się na wysokości około 1450–1580 m n.p.m. w górnym odgałęzieniu tej doliny, pomiędzy ścianą Wielkiej Turni a Mnichowymi Turniami. Jest to dość obszerna dolinka. W jej górnej części znajduje się wysoki próg skalny zwany Przechodem, który oddziela ją od położonego ponad nią drugiego cyrku lodowcowego – Wyżniej Świstówki Małołąckiej[1].

Niżnia Świstówka jest sucha, jej dnem nie spływa żaden potok. Odwadniana jest przepływami podziemnymi. Zbudowana jest ze skał osadowych (wapieni i dolomitów), w zboczach Niżniej Świstówki znajduje się wiele jaskiń[2], w tym druga pod względem wielkości w Polsce jaskinia Śnieżna Studnia[3]. Oprócz jaskiń występują w niej inne jeszcze formy krasowe: żłobki i lejki[4]. Bardzo bogata flora roślin wapieniolubnych. Z rzadkich w Polsce gatunków roślin występują tutaj: skalnica zwisła, starzec pomarańczowy, ostrołódka karpacka i gnidosz Hacqueta[5].

Dawniej Niżnia Świstówka była wypasana, wchodziła w skład hali Mała Łąka[1]. Zarastająca ją pierwotnie kosodrzewina została przez pasterzy całkowicie wycięta[2]. Obecnie jest niedostępna turystycznie i wchodzi w skład obszaru ochrony ścisłej Wantule Wyżnia Mała Łąka. Jej dolnym skrajem prowadzi żółty szlak turystyczny[6]. Pozostawiona swojemu losowi Świstówka stopniowo zarasta kosodrzewiną i wierzbami.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b Władysław Cywiński: Tatry. Czerwone Wierchy, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 2. Poronin: Wyd. Górskie, 1995. ISBN 83-7104-010-5.
  3. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-12-22].
  4. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.
  5. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  6. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2009/10. ISBN 83-87873-36-5.