Otwórz menu główne

Nicholas Monroe

amerykański tenisista

Nicholas Monroe (ur. 12 kwietnia 1982 w Oklahoma City) – amerykański tenisista, brązowy medalista igrzysk panamerykańskich z Guadalajary (2011) w konkurencji gry podwójnej mężczyzn[1].

Nicholas Monroe
Ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1982
Oklahoma City
Wzrost 178 cm
Masa ciała 73 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2004
Zakończenie kariery aktywny
Trener Ben Monroe
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 253 (19 września 2011)
Australian Open 2Q (2007)
Wimbledon 1Q (2008)
US Open 1Q (2008, 2011)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 30 (2 października 2017)
Australian Open 2R (2017)
Roland Garros 2R (2014–2016)
Wimbledon 3R (2017)
US Open QF (2017)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska panamerykańskie
Brąz Guadalajara 2011 gra podwójna mężczyzn

Kariera tenisowaEdytuj

W gronie zawodowców od 2002 roku, głównie skupiając się na grze podwójnej. W zawodach kategorii ATP World Tour Monroe zdobył cztery tytuły z dwunastu rozegranych finałów.

Najwyżej w rankingu ATP singlistów zajmował 253. miejsce (19 września 2011), a w klasyfikacji deblistów 30. pozycję (2 października 2017).

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (4–9)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 24 lutego 2013 Buenos Aires Ceglana   Simon Stadler   Simone Bolelli
  Fabio Fognini
3:6, 2:6
Zwycięzca 1. 14 lipca 2013 Båstad Ceglana   Simon Stadler   Carlos Berlocq
  Albert Ramos-Viñolas
6:2, 3:6, 10–3
Finalista 2. 28 lipca 2013 Umag Ceglana   Simon Stadler   Martin Kližan
  David Marrero
1:6, 7:5, 7–10
Zwycięzca 2. 13 lipca 2014 Båstad Ceglana   Johan Brunström   Jérémy Chardy
  Oliver Marach
4:6, 7:6(5), 10–7
Finalista 3. 26 kwietnia 2015 Bukareszt Ceglana   Artem Sitak   Marius Copil
  Adrian Ungur
6:3, 5:7, 15–17
Finalista 4. 19 lipca 2015 Newport Trawiasta   Mate Pavić   Jonathan Marray
  Aisam-ul-Haq Qureshi
6:4, 3:6, 8–10
Zwycięzca 3. 25 października 2015 Sztokholm Twarda (hala)   Jack Sock   Mate Pavić
  Michael Venus
7:5, 6:2
Finalista 5. 1 kwietnia 2017 Miami Twarda   Jack Sock   Łukasz Kubot
  Marcelo Melo
5:7, 3:6
Finalista 6. 1 października 2017 Shenzhen Twarda   Nikola Mektić   Alexander Peya
  Rajeev Ram
3:6, 2:6
Finalista 7. 25 lutego 2018 Delray Beach Twarda   John-Patrick Smith   Jack Sock
  Jackson Withrow
6:4, 4:6, 8–10
Finalista 8. 6 maja 2018 Stambuł Ceglana   Ben McLachlan   Dominic Inglot
  Robert Lindstedt
6:3, 3:6, 8–10
Zwycięzca 4. 29 lipca 2018 Atlanta Twarda   John-Patrick Smith   Ryan Harrison
  Rajeev Ram
3:6, 7:6(5), 10–8
Finalista 9. 23 sierpnia 2019 Winston-Salem Twarda   Tennys Sandgren   Łukasz Kubot
  Marcelo Melo
7:6(6), 1:6, 3–10

PrzypisyEdytuj

  1. Dobles Varonil Medalla de Bronce (hiszp.). Info Guadalajara, 2011-10-22. [dostęp 2013-06-01].

BibliografiaEdytuj