Otwórz menu główne

Niemen Enigmatic (zespół muzyczny)

HistoriaEdytuj

W lipcu 1969 roku w Bolonii nastąpiła zmiana nazwy zespołu Akwarele na Niemen Enigmatic. W wyniku reorganizacji dokonanej już po powrocie do kraju w skład nowej grupy Niemena weszli: Tomasz Jaśkiewicz (ex- Akwarele; gitara), Janusz Zieliński (gitara basowa), Zbigniew Namysłowski (saksofon altowy, organy), Zbigniew Sztyc (ex- Akwarele; saksofon tenorowy) i Czesław Bartkowski (perkusja). Menedżerem artysty był wówczas Jerzy Bogdanowicz[4]. W październiku dokonano rejestracji jego czwartego albumu, pt. Enigmatic. Krążek zawiera magnum opus Niemena, czyli Bema pamięci żałobny rapsod do słów Cypriana Kamila Norwida. W jego nagraniu wzięli także udział: Michał Urbaniak, Alibabki i chór pod kier. Romualda Miazgi[2]. Utwory z płyty ilustrował film w reżyserii Janusza Rzeszewskiego, zatytułowany Bema Pamięci Rapsod Żałobny (rok produkcji: 1969)[5]. Premiera obrazu miała miejsce 1 marca 1970 roku w warszawskiej Sali Kongresowej, podczas "Wiosennych muzykaliów" (reprezentacyjna impreza estradowa Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego)[4]. 10 marca w Mediolanie podczas kolejnej włoskiej trasy koncertowej wokalisty muzycy nagrali The Best Man Cried z rep. Clyde'a McPhattera[6] i She's Looking Good z rep. Wilsona Picketta – obydwie piosenki ukazały się na składance, pt. Le sette stelle dei complessi (CBS Italiana, 1970)[4][7]. 30 października 1970 roku Niemen wraz z zespołem wystąpił w ramach XIII Międzynarodowego Festiwalu Jazzowego Jazz Jamboree (w połowie utworu Człowiek jam niewdzięczny włączyli się czołowi polscy jazzmani: Z. Namysłowski, Janusz Muniak, Zbigniew Seifert, Tomasz Stańko, Tomasz Szukalski, M. Urbaniak, Bronisław Suchanek oraz Janusz Stefański[8]). Ten prestiżowy występ artysty był pomysłem J. Bogdanowicza i Stanisława Cejrowskiego (PSJ). W listopadzie (12-24.11.1970) wokalista jeździł po kraju z cyklem koncertów, pt. Niemen przedstawia, podczas których promował włoską piosenkarkę Faridę[4]. W składzie zespołu pojawił się wówczas już tylko w charakterze zaproszonego gościa Z. Namysłowski[9]. Od grudnia 1970 do stycznia 1971 roku, muzycy nagrywali materiał na podwójny album, zatytułowany Niemen, od koloru okładki nazywany potocznie Czerwonym albumem (ukazał się w marcu 1971 roku)[8]. Skład grupy został poszerzony o: Jacka Mikułę (ex- Old Timers; pianino, organy; dołączył latem 1970), Janusza Stefańskiego (brał udział w nagraniu drugiego albumu winylowego wydania)[8][10][3] oraz trzyosobowy chórek żeński, wywodzący się z zespołu Respekt (Krystyna Prońko, Zofia Borca, Elżbieta Linkowska; od jesieni 1970)[4]. Oprócz kompozycji Niemena i Jaśkiewicza Niemen Enigmatic utrwalił na płycie utwory: Namysłowskiego (Sprzedaj mnie wiatrowi – zagrał na flecie) i Mikuły (Enigmatyczne impresje)[3][9]. W sesji nie wziął udziału Z. Sztyc, który przeszedł do zespołu Respekt[3][11]. Wiosną 1971 roku nowym perkusistą został Andrzej Tylec (ex- Romuald i Roman). Wówczas grupa koncertowała, m.in. w: Londynie, na Festiwal Beatowym w Pradze, Finlandii (Turku Rock Festival), podczas IX Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (Jazzorama - wręczenie Złotej Płyty za album Enigmatic) i XI MFP w Sopocie oraz w NRD[8][12]. W grudniu 1971 roku Niemen Enigmatic stopniowo zaczynał przeobrażać się w awangardową Grupę Niemen w której przez krótki okres grali T. Jaśkiewicz i A. Tylec[4].

DyskografiaEdytuj

AlbumyEdytuj

KompilacjeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Sebastian Chosiński, 50 płyt na 50-lecie polskiego rocka, esensja.pl [dostęp 2018-07-30].
  2. a b Enigmatic, discogs.com [dostęp 2018-07-30].
  3. a b c d Niemen Enigmatic, discogs.com [dostęp 2018-07-30].
  4. a b c d e f g Dariusz Michalski, Niemen. Czy go jeszcze pamiętasz - Dariusz Michalski, azdoc.pl [dostęp 2018-07-31].
  5. Bema Pamięci Rapsod Żałobny (pol.). filmpolski.pl. [dostęp 2018-07-31].
  6. Clyde McPhatter and The Merry Melody Singers – The Best Man Cried, discogs.com [dostęp 2018-08-07].
  7. a b Tadeusz Skliński, Niemen w Italii, rockinberlin.pl [dostęp 2018-08-03].
  8. a b c d e f Sebastian Chosiński, Non omnis moriar: Enigmatyczna Grupa Niemen, esensja.pl [dostęp 2018-07-30].
  9. a b Jazz u Niemena, Niemen w Jazzie, muzeumjazzu.pl [dostęp 2018-07-31].
  10. Sebastian Chosiński, Non omnis moriar: Niemen koncertowy! I co z tego, że bootleg…, esensja.pl [dostęp 2018-07-30].
  11. Paweł Brodowski, Coda: Zbigniew Sztyc, jazzforum.com.pl [dostęp 2018-08-06].
  12. Janusz Sadłowski, Janusz Sadłowski (Fonorama nr 2-3, 1991) - Czesław Niemen, niemen.aerolit.pl [dostęp 2018-07-30].
  13. Jacek Żyliński, Na szkle malowane, Katalog Polskich Płyt Gramofonowych [dostęp 2018-07-31] (pol.).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj