Nifedypina

związek chemiczny

Nifedypina (INN: nifedipine) – organiczny związek chemiczny, lek blokujący kanały wapniowe I generacji, pochodna 1,4-dihydropirydyny.

Nifedypina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C17H18N2O6
Masa molowa 346,34 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 21829-25-4
PubChem 4485
DrugBank APRD00590
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC C07FB03 C08CA05 C08CA55 C08GA01
Stosowanie w ciąży kategoria C

Mechanizm działaniaEdytuj

Zmniejsza wnikanie jonów wapniowych do komórek mięśni gładkich naczyń wieńcowych, obwodowych i skórnych oraz mięśnia sercowego, powodując rozszerzenie naczyń obwodowych, zmniejszenie oporu obwodowego i ciśnienia krwi z odruchowym zwiększeniem częstości akcji serca (z tego powodu często kojarzona z betablokerami).
Rozszerza tętnice i tętniczki wieńcowe w obszarach niedokrwionych i nieuszkodzonych mięśnia sercowego, znosi stany skurczowe tętnic, zmniejsza zużycie tlenu przez redukcję obciążenia następczego.
Zmniejsza agregację płytek krwi.
Wpływa na mniejszą częstość powstawania nowych blaszek miażdżycowych (nie działa na już istniejące).
W podaniu podjęzykowym może służyć do szybkiego obniżenia ciśnienia krwi. Cechuje się krótkim czasem działania, wymagając rozdzielenia dawki dobowej w kilku porcjach. Z powodu zsyntezowania nowszych antagonistów kanału wapniowego stopniowo wychodzi z użycia.

WskazaniaEdytuj

PrzeciwwskazaniaEdytuj

Ostrożnie

Działania niepożądaneEdytuj

  • bóle dławicowe
  • tachykardia
  • nadmierny spadek ciśnienia tętniczego
  • bóle i zawroty głowy
  • zaczerwienienie twarzy i skóry z uczuciem gorąca
  • obrzęki kończyn dolnych

Rzadko występujące działania niepożądaneEdytuj

PreparatyEdytuj

  • Cordafen
  • Cordipin
  • Corinfar
  • Nifedipine

PrzypisyEdytuj

  1. Choroby wewnętrzne: kompendium medycyny praktycznej. Andrzej Szczeklik, Piotr Gajewski (red.). Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2011, s. 525. ISBN 978-83-7430-298-2.

BibliografiaEdytuj

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2006. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2006, s. 461. ISBN 83-7430-060-4.