Otwórz menu główne

Nikołaj Nikołajewicz Kuzmienko, ros. Николай Николаевич Кузьменко (ur. 5 października 1912 w Nowojegorowce, gubernia chersońska, zm. ?) – Ukrainiec, radziecki generał major.

Był oficerem wojsk pancernych Armii Radzieckiej, uczestnikiem wojny radziecko-niemieckiej 1941-1945. Jako podpułkownik w okresie od 1 sierpnia 1942 do 15 grudnia 1943 dowodził 143 Brygadą Pancerną, a od 1 marca 1944 do 31 sierpnia 1945 256 Brygadą Pancerną[1].

Do Wojska Polskiego przekazany na wniosek Konstantego Rokossowskiego. W stopniu pułkownika dowodził 16 Dywizją Pancerną w Elblągu, później był dowódcą 20 DP w Szczecinku. W 1954 jako generał został dowódcą Korpusu Pancernego w Gdańsku. W 1956 powrócił do ZSRR.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Henryk P. Kosk, Generalicja polska t. I, Pruszków 1998
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom II: I–M, Toruń 2010, s. 342–343 (jako Kuźmienko)