Nikołaj Ryczkow

radziecki polityk

Nikołaj Michajłowicz Ryczkow (ros. Николай Михайлович Рычков, ur. 2 grudnia 1897 w Biełej Chołunicy, zm. 28 marca 1959 w Małachowce) - radziecki polityk, ludowy komisarz/minister sprawiedliwości ZSRR (1938-1948).

Nikołaj Ryczkow
Николай Рычков
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Nikołaj Michajłowicz Ryczkow
Data i miejsce urodzenia 2 grudnia 1897
Biełaja Chołunica
Data i miejsce śmierci 28 marca 1959
Małachowka
Komisarz ludowy sprawiedliwości ZSRR
Okres od 19 stycznia 1938
do 15 marca 1946
Przynależność polityczna WKP(b)
Poprzednik Nikołaj Krylenko
Następca on sam jako minister sprawiedliwości ZSRR
Minister Sprawiedliwości ZSRR
Okres od 19 marca 1946
do 29 stycznia 1948
Przynależność polityczna WKP(b)
Poprzednik on sam jako komisarz ludowy sprawiedliwości
Następca Konstantin Gorszenin
Prokurator generalny RFSRR
Okres od sierpień 1937
do styczeń 1938
Przynależność polityczna WKP(b)
Poprzednik Faina Efimovna Nyura
Następca Iwan Golakow
Odznaczenia
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru

1909-1917 uczeń tokarza i tokarz w uralskiej fabryce, 1917-1918 sekretarz komitetu wykonawczego rady delegatów robotniczych i żołnierskich, komisarz miejskiej gospodarki. 1918-1920 funkcjonariusz Czeki na Uralu, 1921-1922 mimo braku wykształcenia prawniczego był zastępcą przewodniczącego trybunału wojskowego 5 Armii w Irkucku. 1922-1927 prokurator Syberyjskiego Okręgu Wojskowego, 1927-1931 zastępca prokuratora Armii Czerwonej, 1931-1937 członek Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR, 1937-1938 prokurator Rosyjskiej FSRR. Od 19 stycznia 1938 do 29 stycznia 1948 ludowy komisarz/minister sprawiedliwości ZSRR. 1948-1951 zastępca wojskowego prokuratora wojsk lądowych, 1951-1955 zastępca Głównego Prokuratora Wojskowego, od maja 1955 na emeryturze. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 2 kadencji.

Brał udział w masowych represjach okresu stalinizmu, jako członek "trójek" kolegiów uczestniczył w "procesach moskiewskich", 1938-1947 był członkiem tajnej komisji Biura Politycznego KC WKP(b) do spraw sądowych, która zatwierdzała wszystkie decyzje o wyrokach śmierci w ZSRR. Odznaczony trzema Orderami Lenina i dwoma Orderami Czerwonego Sztandaru.

BibliografiaEdytuj