Otwórz menu główne

Nikolaus Harnoncourt

austriacki dyrygent

Nikolaus Harnoncourt, właśc. Johann Nicolaus hrabia de la Fontaine und d’Harnoncourt-Unverzagt (ur. 6 grudnia 1929 w Berlinie, zm. 5 marca 2016 w St. Georgen im Attergau[1][2]) – austriacki dyrygent specjalizujący się w wykonawstwie muzyki dawnej, przedstawiciel autentyzmu, wiolonczelista, gambista, także autor książek o muzyce.

Nikolaus Harnoncourt
Ilustracja
Nikolaus Harnoncourt (1980)
Imię i nazwisko Johann Nicolaus hrabia de la Fontaine und d’Harnoncourt-Unverzagt
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1929
Berlin
Pochodzenie austriackie
Data i miejsce śmierci 5 marca 2016
St. Georgen im Attergau
Instrumenty wiolonczela, viola da gamba
Gatunki muzyka poważna, muzyka dawna
Zawód dyrygent, wiolonczelista, gambista
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z arystokratycznej rodziny (po kądzieli przez arcyksięcia Jana był potomkiem cesarzowej Marii Teresy). Dzieciństwo spędził w Grazu, a wykształcenie muzyczne otrzymał w Wiedniu. Był wiolonczelistą w Wiedeńskiej Orkiestrze Symfonicznej (1952-1969). W 1953 roku założył zespół muzyki barokowej Concentus Musicus Wien wykonujący muzykę przedklasycystyczną na oryginalnych instrumentach z epoki lub ich kopiach. Oprócz kierownictwa artystycznego i dyrygentury, grał w tym zespole na wiolonczeli i violi da gamba. Po kilku latach intensywnej pracy zespół zadebiutował w 1957 r. wywołując sensację swoim nowatorskim podejściem do dawnej muzyki.

Jako dyrygent operowy debiutował w 1971 r. w Powrocie Ulissesa do ojczyzny Claudio Monteverdiego.

W latach 1971-1990 razem z Gustavem Leonhardtem zarejestrował wszystkie kantaty Johanna Sebastiana Bacha. Współpracował także z innymi europejskimi orkiestrami, m.in. z Orkiestrą Concertgebouw w Amsterdamie.

W grudniu 2015 r. wycofał się z czynnej działalności jako dyrygent.

Jest też autorem książek, m.in. Muzyka mową dźwięków, Warszawa 1995; Dialog muzyczny, Warszawa 2011.

Jego brat Philipp Harnoncourt jest księdzem i teologiem katolickim.

RepertuarEdytuj

NagrodyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1.   Nicholas Anderson: Harnoncourt, Nikolaus (ang.). W: Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2002-02-28. [dostęp 2018-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-01)]. via Oxford University Press.
  2. James R. Oestreich, Nikolaus Harnoncourt, Conductor and Early-Music Specialist, Dies at 86, nytimes.com, 6 marca 2016 [dostęp 2016-03-07] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-07] (ang.).
  3. Nikolaus Harnoncourt (ang.). Kyoto Prize. [dostęp 2018-10-03].

BibliografiaEdytuj

  • Mertl M. Alice et Nikolaus Harnoncourt: une biographie, l'intelligence du coeur. Louvain-la-Neuve: Versant Sud, 2002
  • Mertl M. Nikolaus Harnoncourt: vom Denken des Herzens. Salzburg: Residenz, 2004

Linki zewnętrzneEdytuj