Nikollë Kaçorri

Nikollë Kaçorri (ur. 1862 we wsi Krej të Lurës – zm. 29 maja 1917 w Wiedniu) – albański polityk i działacz narodowy, ksiądz katolicki.

Nikollë Kaçorri
Ilustracja
Kraj działania  Albania
Data i miejsce urodzenia 1862
Krej të Lurës, Imperium Osmańskie
Data i miejsce śmierci 29 maja 1917
Wiedeń
Miejsce pochówku Cmentarz Centralny w Wiedniu
proboszcz parafii Durrës
Okres sprawowania 1894-1912
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół katolicki
Prezbiterat ok. 1893

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny wielowyznaniowej (ojciec był katolikiem, matka muzułmanką). Uczył się w seminarium katolickim w Troshan k. Lezhy, po czym wyjechał do Rzymu na studia teologiczne. Studia kontynuował w Zurychu. Po ich ukończeniu w 1884 przyjął święcenia kapłańskie i rozpoczął pracę duszpasterską w parafii Delbnisht. W 1894 objął funkcję proboszcza w parafii katolickiej w Durrësie. Jednocześnie uczył dzieci w miejscowej szkole podstawowej.

W 1905 związał się z albańskim ruchem narodowym (towarzystwo Bashkimi), był jednym z organizatorów powstania antytureckiego w rejonie Kruji. Ukrywał broń, należącą do powstańców, co doprowadziło do jego aresztowania przez władze osmańskie i skazania na karę więzienia. Po uwolnieniu działał w organizacji Vllaznia (Bractwo), a następnie Bashkimi (Zjednoczenie), w Durrësie. W 1908 został wybrany delegatem z Durrësu na kongres narodowy do Monastiru i tam miał okazję poznać najbardziej aktywnych działaczy albańskich - Luigji Gurakuqiego i Ndre Mjedę. W czerwcu 1910 został ponownie aresztowany przez władze osmańskie i uwolniony w marcu 1911.

W listopadzie 1912 ukrywał Ismaila Qemala, kiedy ten przyjechał do kraju, aby doprowadzić do ogłoszenia Deklaracji Niepodległości. W czasie, kiedy ogłaszano Deklarację (28 listopada 1912) przebywał we Wlorze jako przedstawiciel arcybiskupa Primo Bianchiego. W pierwszym rządzie albańskim, powstałym we Wlorze został wicepremierem - funkcję tę pełnił do 30 marca 1913.

Ukarany przez władze kościelne za działalność polityczną ostatnie lata swojego życia Kaçorri spędził poza ojczystym krajem. Zmarł na chorobę nowotworową płuc w Wiedniu, dokąd udał się na leczenie. 1 czerwca 1917 został pochowany na wiedeńskim Cmentarzu Centralnym. 9 lutego 2011 jego doczesne szczątki przeniesiono z Wiednia do Tirany.

Imię Kaçorriego nosi jedna z ulic w tirańskiej dzielnicy Ura.

BibliografiaEdytuj