Niloofar Rahmani

Niloofar Rahmani, pers. نیلوفر رحمانی (ur. 1992 w Kabulu[1]) – afgańska lotniczka, pierwsza w historii Afganistanu kobieta pełniąca służbę pilota wojskowego, laureatka International Women of Courage Award (2015).

Niloofar Rahmani
Ilustracja
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia

1992
Kabul

Przebieg służby
Lata służby

od 2012

Siły zbrojne

Seal of the United States Department of the Air Force.svg United States Air Force

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się w Kabulu. Od dzieciństwa marzyła o tym by zostać pilotem[1]. Pierwszy samodzielny lot odbyła samolotem Cessna 182[1]. W 2010 znalazła się na liście kandydatów na pilotów wojskowych, kształcących się pod kierunkiem pilotów amerykańskich. Po ukończeniu szkolenia w lipcu 2012 otrzymała awans na podporucznika i została przydzielona do jednostki transportowej, latającej na samolotach C-208[1]. Mimo wyraźnego zakazu przewożenia rannych i zabitych przez samoloty służące do transportu towarów, Rahmani z własnej woli zaangażowała się w pomoc rannym żołnierzom w czasie jednej z misji transportowych. Rannych dostarczyła do szpitala, za naruszenie regulaminu nie została ukarana[1].

Kiedy informacje o afgańskiej pilotce pojawiły się w prasie, rodzina Rahmani zaczęła otrzymywać pogróżki od talibów, co zmusiło ją do wielokrotnej zmiany miejsca zamieszkania[1]. Mimo zagrożenia, Rahmani kontynuowała karierę wojskową, a jako instruktor latania, stawała się inspiracją dla innych kobiet w Afganistanie. W latach 2015-2016 przeszła szkolenie na samolotach C-130s, uzyskując stopień kapitana. W konsekwencji zwróciła się z prośbą do władz amerykańskich o udzielenie jej azylu politycznego. W jej przekonaniu noszenie przez nią munduru spotyka się z wrogością w jej ojczystym kraju[2]. Azyl uzyskała w kwietniu 2018[1].

 
Promocja oficerska Niloofar Rahmani w bazie lotniczej Shindand

W 2015 została uhonorowana nagrodą International Women of Courage Award.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj