Otwórz menu główne

Nintendo

japońskie przedsiębiorstwo

Nintendo (jap. 任天堂 Nintendō) – japońskie przedsiębiorstwo założone 23 września 1889 przez Fusajirō Yamauchiego, w celu produkowania kart hanafuda do japońskiej gry o tej samej nazwie. W ciągu kilkudziesięciu lat przedsiębiorstwo zajęło się rynkiem gier konsolowych i stało się jednym z potentatów w tej dziedzinie.

Nintendo
Ilustracja
Państwo  Japonia
Siedziba Kioto
Data założenia 23 września 1889
Prezes Shuntaro Furukawa[1]
Dyrektor Shigeru Miyamoto
Zatrudnienie 5120 (2015)
Giełda NASDAQ: NTDOY
TYO: 7974
ISIN JP3756600007
Położenie na mapie Kioto
Mapa lokalizacyjna Kioto
Nintendo
Nintendo
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Nintendo
Nintendo
Ziemia34°58′11,06″N 135°45′22,35″E/34,969739 135,756208
Strona internetowa
Biuro Nintendo w Kioto

HistoriaEdytuj

PoczątkiEdytuj

Nintendo zostało założone w 1889 r. przez japońskiego biznesmena, Fusajirō Yamauchi, jako małe przedsiębiorstwo działające pod firmą Nintendō Koppai. Siedziba przedsiębiorstwa mieściła się w Kioto, w Japonii. Przedsiębiorstwo zajmowało się produkcją i sprzedażą kart do gry nazywanych hanafuda. Z czasem karty zdobyły popularność i Yamauchi podjął decyzję o rozpoczęciu masowej produkcji.

Okres inwestycjiEdytuj

W 1956 r. Hiroshi Yamauchi udał się do USA na rozmowy z United States Playing Card Company, przedsiębiorstwem dominującym w produkcji i sprzedaży kart do gry na terenie USA. Uzyskał tam licencję na wykorzystywanie postaci stworzonych przez Disneya i umieścił je na swoich kartach.

W 1963 r. przedsiębiorstwo zmieniło firmę z Nintendo Playing Card Company Limited na Nintendo Company, Limited. Wtedy też zaczęło eksperymentować w innych obszarach biznesu, korzystając ze świeżego zastrzyku gotówki. W okresie od 1963 do 1968 Nintendo otworzyło przedsiębiorstwo taksówkarskie, sieć „hoteli miłości” (typ hoteli oferujących pokoje do uprawiania seksu), sieć telewizyjną, przedsiębiorstwo produkujące żywność oraz wiele innych produktów (włączając zabawkowy, zdalnie sterowany odkurzacz Chiritory).

Wszystkie przedsięwzięcia poza produkcją zabawek upadły. Wkrótce po letnich igrzyskach olimpijskich w Tokio (1964) sprzedaż kart do gier uległa zahamowaniu i przedsiębiorstwo znalazło się w trudnej sytuacji.

W latach 70. XX wieku Yamauchi zatrudnił Gunpei Yokoi oraz Shigeru Miyamoto, z którymi opracował nową wizję przyszłości przedsiębiorstwa.

Era elektronikiEdytuj

Yamauchi dostrzegł, że rynek gier wideo może przynieść przedsiębiorstwu duże zyski i postanowił wejść w tę branżę. Pierwszym krokiem do sukcesu było kupienie w 1975 r. praw do dystrybucji konsoli Magnavox Odyssey w Japonii. W tamtym okresie gry video w domach były ogromną rzadkością, więc przedsiębiorstwu niełatwo było zdobywać klientów.

Pierwszym automatem do gry Nintendo, był wydany w roku 1978 Computer Othello. W następnych latach firma wprowadziła na rynek wiele innych gier, w tym jedną z najpopularniejszych – Radar Scope. Ogromnie popularny Donkey Kong został wydany w 1981 r. nie tylko na automaty do gry, ale także na konsole Atari 2600, Intellivision czy ColecoVision. Ten typ wydawania gier okazał się o wiele bardziej dochodowy dla przedsiębiorstwa, więc zarząd zdecydował o produkcji większości gier z tego okresu nie tylko na automaty, ale także na konsole innych przedsiębiorstw. W roku 1985 Nintendo zadebiutowała wprowadzeniem na rynek Nintendo Entertainment System (NES) oraz GameBoya 4 lata później. Obie platformy odniosły ogromny sukces na całym świecie.

ProduktyEdytuj

Przedsiębiorstwo stworzyło osiem konsoli gier wideo: Color TV-Game, Nintendo Entertainment System (znane jako NES), SNES, Nintendo 64, GameCube, Wii, Wii U oraz Nintendo Switch – a także wiele konsoli przenośnych, włączając w to dziewięć odsłon konsoli z serii Game Boy (poniżej pełna lista), Game & Watch, Virtual Boy, Nintendo DS oraz Nintendo 3DS.

Color TV-GameEdytuj

Osobny artykuł: Color TV-Game.

Seria Color-TV Game to konsole domowe, nie używające wymiennych mediów (kartridży) – każda pozwalała na granie w kilka wersji tej samej, wbudowanej w urządzenie gry (np. Ponga). Urządzenia były sprzedawane tylko w Japonii w latach 1977-1979.

Game & WatchEdytuj

Osobny artykuł: Game & Watch.

Seria konsoli przenośnych, które – podobnie jak Color TV-Game – nie używały wymiennych nośników danych, oferując jedną grę i (zazwyczaj) zegarek z alarmem. W Polsce znane są ich sowieckie klony przedsiębiorstwa Elektronika.

Nintendo Entertainment SystemEdytuj

 
Nintendo Entertainment System

Nintendo Entertainment System (NES), to 8-bitowa konsola do gier wydana przez Nintendo w Ameryce Północnej, Brazylii, Europie, Azji i Australii. Jego japoński odpowiednik nazywał się Famicom. NES była swojego czasu jedną z najlepszych, a na pewno najlepiej sprzedających się konsoli do grania na świecie – Nintendo ogłosiło wynik sprzedaży na poziomie 60 milionów sztuk. Konsola ożywiła nieco przemysł gier video, po krachu w roku 1983 i ustanowiła nowe standardy wśród konsoli.

Super Nintendo Entertainment SystemEdytuj

 
Super Nintendo Entertainment System

Super Nintendo Entertainment System, znany również jako Super Nintendo, Super NES czy SNES to 16-bitowa konsola wydana przez Nintendo w Ameryce Północnej, Brazylii, Europie i Australii. Jego japoński odpowiednik to Super Famicom. W Korei Południowej konsola była sprzedawana przez Hyundai Electronics pod nazwą Super Comboy.

Pomijając jego późny start, był najlepiej sprzedającą się konsolą w erze 16-bitowców. SNES sprzedał się w liczbie 49 milionów egzemplarzy na całym świecie.

Nintendo 64Edytuj

 
Nintendo 64
Osobny artykuł: Nintendo 64.

Nintendo 64, nazywana także N64, była trzecią domową konsolą do gier wydaną przez Nintendo. Premiera konsoli w Japonii miała miejsce 23 czerwca 1996 roku, w Ameryce Północnej – 29 września 1996, a w Europie – 1 marca 1997 roku. Oficjalnie prace nad konsolą rozpoczęły się 23 sierpnia 1993. Konsola posiada grafikę trójwymiarową i zostało na nią wydane 396 gier. Sprzedano ponad 32 mln egzemplarzy tej konsoli.

Nintendo GameCubeEdytuj

 
Nintendo GameCube
Osobny artykuł: GameCube.

Nintendo GameCube (GC) – konsola szóstej generacji, produkcji Nintendo. GCN konkurował z PlayStation 2 i Xboksem. GameCube był pierwszym produktem Nintendo, w którym zostały użyte nośniki optyczne zamiast kartridży. W konsoli zastosowano lasery DVD przedsiębiorstwa MatsushitaPanasonic Q. W konsoli nie zostały jednak użyte nośniki DVD, lecz MiniDVD.

Do końca 2006 r. na całym świecie sprzedano 21 mln GCN oraz około 200 mln kopii gier na tę platformę.

WiiEdytuj

 
Konsola Wii
Osobny artykuł: Wii.

Konsola znana jest głównie ze swojego bezprzewodowego kontrolera, Pilota Wii, który może być używany jako urządzenie wskazujące i może wykrywać ruch w trzech wymiarach. Ważnym elementem konsoli jest również usługa WiiConnect24, która pozwala na otrzymywanie wiadomości i uaktualnień za pośrednictwem Internetu jednocześnie zużywając bardzo małą ilość energii elektrycznej.

Nintendo pierwszy raz wspomniała o konsoli w 2004 na konferencji prasowej przed E3, a pokazała ją publicznie na targach E3 w 2005. W sierpniu 2005 podczas Tokyo Game Show Satoru Iwata pokazał prototyp kontrolera konsoli. Na E3 w 2006 konsola wygrała jedną z przyznawanych nagród. Do dnia 8 grudnia 2006 konsola była dostępna na trzech kluczowych rynkach gier.

Wii UEdytuj

Osobny artykuł: Wii U.

SwitchEdytuj

Osobny artykuł: Nintendo Switch.

Konsola jest próbą połączenia konsoli stacjonarnej i mobilnej. O pracy nad nową konsolą (NX – nazwa kodowa) wspomniał Satoru Iwata w 2014 roku. Konsola zadebiutowała na rynku 3 marca 2017 roku.

Game BoyEdytuj

 
Game Boy Advance
Osobny artykuł: Game Boy.

Game Boy to seria przenośnych konsoli produkowanych przez Nintendo. Game Boy to jedna z najlepiej sprzedających się serii konsoli – do tej pory sprzedano ok. 188 mln sztuk na całym świecie. Pierwsza edycja Game Boy sprzedała się w liczbie 70 mln sztuk, Game Boy Color w liczbie 50 mln sztuk, a Game Boy Advance w liczbie ok. 77 mln sztuk do końca roku 2006. 13 września 2005 r. na świat wyszedł Game Boy Micro – pomniejszona i ulepszona wersja Game Boy Advance. Wersje Game Boy Pocket oraz Game Boy Light wydane w roku 1996 nie odniosły już takiego sukcesu jak inne produkty z serii.

Nintendo DSEdytuj

 
Nintendo DS Lite
Osobne artykuły: Nintendo DSNintendo DS Lite.

Nintendo DS, w Chinach występująca pod nazwą iQue DS (z drobną modyfikacją oprogramowania), w skrócie po prostu DS lub NDS to dwuekranowa przenośna konsola gier wideo produkowana i sprzedawana przez Nintendo od 2004 roku. Jej następczyniami są konsole Nintendo DS Lite i Nintendo DSi.

Każdy z dwóch ekranów jest obsługiwany przez oddzielną jednostkę grafiki dwuwymiarowej. Konsola zawiera dwa procesory, główny ARM946E-S oraz dodatkowy ARM7TDMI; pierwszy służy przede wszystkim do obsługi grafiki oraz logiki gry, drugi do generowania dźwięku i obsługi dolnego ekranu dotykowego, jak również uruchamiania gier GBA. Oprócz wspomnianego ekranu dotykowego oraz szeregu przycisków, konsola zawiera wbudowany mikrofon oraz moduł Wi-Fi. Posiada stereofoniczne głośniki po obu stronach górnego ekranu oraz wyjście słuchawkowe.

2 marca 2006 wydana została wersja DS Lite, która charakteryzuje się designem wpasowującym w styl Nintendo Wii. Do lutego 2007 r. konsole rozeszły się liczbie ponad 37 mln. sztuk.

Nintendo 3DSEdytuj

 
Nintendo 3DS
Osobny artykuł: Nintendo 3DS.

Nintendo 3DS – przenośna konsola, która została oficjalnie zaprezentowana na targach E3 15 czerwca 2010. Jej największym atutem jest górny ekran konsol z możliwością emitowania efektu 3D (za pomocą procesu autostereoskopowego) bez konieczności noszenia specjalnych okularów oraz dodanie gałki analogowej („slide pad”). Nintendo potwierdziła, że nowa konsola jest w pełni kompatybilna z całą serią oprogramowania dla Nintendo DS, DSi. Data premiery to 26 lutego 2011 r. dla Japonii oraz marzec 2011 r. dla Europy i Ameryki.

InneEdytuj

GryEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Szymon Radzewicz: Zmiana na tronie japońskiego giganta. Kim jest nowy prezes Nintendo?. Spider’s Web, 2018-04-26. [dostęp 2019-01-31].

Linki zewnętrzneEdytuj