Nintendo 64

japońska konsola gier wideo

Nintendo 64, N64 – domowa konsola gier komputerowych stworzona przez firmę Nintendo. Premiera konsoli w Japonii miała miejsce 23 czerwca 1996 roku, w Ameryce Północnej – 29 września 1996, a w Europie – 1 marca 1997 roku. Oficjalnie prace nad konsolą rozpoczęły się 23 sierpnia 1993. W tym dniu bowiem poinformowano o podpisaniu umowy między firmami Nintendo i Silicon Graphics, w której była mowa o projekcie „Reality”, mającym na celu stworzenie nowej konsoli do gier. Początkowo konsola miała nosić nazwę Ultra Nintendo, skróconą później do Ultra 64.

Nintendo 64
Ilustracja
Konsola Nintendo 64 z oryginalnym kontrolerem
Typ Konsola gier wideo
Producent Nintendo
Generacja Piąta generacja
Premiera JP 23 czerwca 1996
Am. Płn. 29 września 1996
PAL/PL 1 marca 1997[1]
FR 1 września 1997
CPU 93,75 MHz MIPS VR4300
GPU 62,5 MHz SGI RCP
Pamięć operacyjna 4 MB RDRAM, rozszerzalna do 8 MB
Nośniki danych kartridż
Kontrolery gamepad (maks. 4)
Sprzedanych
jednostek
32,93 miliony
Najlepiej
sprzedawana gra
Super Mario 64
Poprzednik SNES (Super Famicom)
Następca GameCube
[{{{www}}} Strona internetowa]

Konsola obsługuje grafikę trójwymiarową. Zostało na nią wydane 396 gier. Sprzedano ponad 32 mln. egzemplarzy tej konsoli. Pad do N64 posiada gałkę analogową.

Dane techniczneEdytuj

  • Procesor: 64 bit MIPS VR4300 (kompatybilny z R4300i) (RISC) 93,75 MHz
    • 24 kB L1 Cache
    • 93 mln. operacji na sekundę
    • Wyprodukowany przez firmę NEC i zbudowany z ponad 4 mln. tranzystorów w technologii 0,35 µm
  • Koprocesor: 64 bit MIPS RISC RCP (Reality Immersion Co-Processor) i DP (Pixel Drawing Processor) 62,5 MHz
    • ponad 500 mln operacji na sekundę, to jest około 10 razy więcej niż procesory Pentium o podobnym taktowaniu.
    • zawiera RSP (Reality Signal Processor) – odpowiedzialny za dźwięk i za przetwarzanie grafiki 3D
    • zawiera RDP (Reality Drawing Processor) – przeprowadza operacje na pikselach i jest odpowiedzialny za następujące funkcje:
      • Advanced Texture-Mapping – zaawansowane mapowanie tekstur:
        • Detail Texturing – teksturowanie szczegółów
        • Tri-linear Mip Map Interpolation – trójliniowa interpolacja mipmap
        • Perspective Correction – korekcja perspektywy
        • Environment Mapping – mapowanie otoczenia
        • Depth Buffering – buforowanie głębi
    • potrafi wyświetlić do 150 000 wielokątów na sekundę z następującymi efektami:
      • Color Combiner
      • Anti-Aliasing and Blending
      • Rasterizing
      • Z-Buffering – Z-bufor
      • Automatic LOD (Level Of Detail) Management – automatyczne zarządzanie poziomem detali obiektów
      • Vertex positioning and transformations – pozycjonowanie i transformacja wierzchołków
      • Depth, color and texture clipping
      • Transparency (256 levels max) – przezroczystość (max. 256 poziomów)
      • Gouraud Shading – cieniowanie Gourauda
  • Grafika: 256x224, max. 640x480, 16,8 mln. kolorów z czego w jednej chwili może być wyświetlanych 32 000.
  • Pamięć: 4 MB Rambus DRAM, istnieje możliwość rozbudowania do 8 MB za pomocą Expansion Pak
    • pracuje na magistrali 9-bitowej o faktycznej częstotliwości 500 MHz.
    • przepustowość 562,5 MB/s
    • wewnętrzna magistrala danych między pamięcią i koprocesorem jest 128-bitowa
  • Dźwięk: stereo 16 bit, kompresja ADPCM
    • teoretycznie 100 kanałów PCM, gdyż każdy kanał wykorzystuje 1% czasu procesora. Średnio 16-24.
    • wykorzystuje syntezę wavetable
    • próbkowanie max. 48 kHz
    • posiada wewnętrzne efekty specjalne:
      • Voice (w/ Pitch Shifting)
      • Gain and Pan
      • Reverb and Chorus
  • Nośnik danych: kartridż o pojemności od 32 do 512 Mbit (od 4 do 64 MB).
  • Wejścia: 4 porty padów 3 pinowe
  • Wyjścia:
  • Wymiary: 260 × 170 mm x 73 mm
  • Waga: 1,1 kg

Akcesoria do N64Edytuj

 
Kontroler do Nintendo 64 – widok z góry
 
Kontroler do Nintendo 64 – widok od spodu

Nintendo 64 miało bardzo dużo, zarówno oficjalnych, jak i nieoficjalnych akcesoriów. Oto lista:

 
Widok obudowy oraz wnętrza kartridża
 
Rozszerzenie pamięci do N64
 
Transfer pak
  • Adaptoid – przejściówka umożliwiająca podłączenie joypada od konsoli do gniazda USB w komputerach.
  • Backup Units – urządzenia umożliwiające zrobienie kopii zapasowej gry z kartridża:
    • Doctor V64 – to pierwsze tego typu urządzenie wyprodukowane przez firmę Bung.
    • V64jr – drugie urządzenie z firmy Bung.
    • CD64 – wyprodukowane przez firmę UFO / Success Company w 1998, posiada 16 MB pamięci RAM.
    • CD64 Plus – wyprodukowane przez firmę UFO / Success Company, posiada 32 MB pamięci RAM.
    • Z64 – wyprodukowane przez firmę Interesting Devices z Tajwanu i sprzedawane w USA przez firmę Harrison Electronics.
  • Controller Pak – jest to karta pamięci dla niektórych gier jest konieczna żeby móc zapisać stan gry np. Turok: Dinosaur Hunter, Turok 2: Seeds Of Evil, Pokémon Stadium, a w pozostałych grach nie jest wymagana, gdyż kartridż z grą posiadał możliwość zapisania.
  • DexDrive – urządzenie do archiwizowania i kopiowania danych z kart pamięci (Controller Pak) na komputer klasy PC.[3]
  • Expansion Pak – rozszerza pamięć RAM o dodatkowe 4 MB, polepszając jakość grafiki w wyższej rozdzielczości. Bez niego nie da się uruchomić dwóch gier: Donkey Kong 64 i The Legend of Zelda: Majora’s Mask, używany jest poza tym do poprawy grafiki w około czterdziestu tytułach niezależnych producentów, w tym Turok 2: Seeds Of Evil, Rayman 2 oraz Perfect Dark.
  • Game Buster, GameShark, Action Replay – umożliwiają stosowanie kodów podobnie jak Game Genie w innych konsolach.
  • Import Adapter, N64 Passport – urządzenie umożliwiające granie w importowane gry na europejskim N64 i odwrotnie.
  • Kierownica – wykorzystywana w wyścigach. Wyprodukowana przez firmę Gamester jako model LX4, posiada efekt wibracji.
  • Myszka – wykorzystywana np. w Mario Artist: Paint Studio.
  • 64DD – napęd dysków magnetycznych wydany tylko w Japonii. Na takich dyskach mieściło się więcej danych niż na kartridżach, ponieważ na początku dostępne były tylko kartridże o mniejszej pojemności. Możliwe było także wydanie gry na kilku dyskach.
  • RadnetDD Keyboard – klawiatura wykorzystywana tylko z dyskiem do 64DD RadnetDD Disk i umożliwiająca pisanie e-maili, rozmowę na czacie itp.
  • Rumble Pak – urządzenie dodające wibrację do pada na baterie AA potocznie zwane „paluszkami” lub nieco mniejsze AAA. Są też modele pobierające prąd z joypada.
  • Transfer Pak – urządzenie, dzięki któremu można przesyłać dane między grami na Nintendo 64 oraz Game Boy/Game Boy Color. Niewiele gier wykorzystuje to urządzenie.
  • Tristar 64 – urządzenie umożliwiające grę w gry z konsoli Famicom, Nintendo Entertainment System, Super Famicom i Super Nintendo Entertainment System.
  • Voice Recognition Unit (VRU) – urządzenie do rozpoznawania głosu wykorzystywane tylko w grze Hey You, Pikachu! oraz Densha De Go 64.
  • Tilt Pak – urządzenie przypominające z wyglądu Rumble Pak, które pozwala na sterowanie w grze za pomocą przechylania całego joypada. Posiada też wbudowaną funkcję rumble.
  •  
    GB Hunter

Bio Sensor – z wyglądu przypomina Controller Pak z kablem i klipsem na końcu. Klips przypina się do płatka usznego i dzięki temu konsola odczytuje nasz puls. W zależności od tego jak rozwija się akcja na ekranie nasz puls może przyspieszać lub zwalniać co, dzięki Bio Sensorowi, zwrotnie wpływa na wydarzenia w grze – gdy zaczynamy się denerwować akcja robi się szybsza, gdy się uspokoimy wszystko wraca do normy. Produkt wydany został tylko na japoński rynek i kompatybilny jest z jedną grą – Tetris 64 (nie mylić z The New Tetris). Bio Sensor wyprodukowała firma Seta.

  • GB Hunter – przejściówka pozwalająca grać w gry z Game Boy / Game Boy Color na N64. Dużym minusem jest brak możliwości zapisu gry.
  • Wide-Boy 64 – jest to urządzenie które też pozwala grać gry z Game Boy/Game Boy Color, ale również z GBA.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj