Nobuhiko Takada

Nobuhiko Takada (jap. 高田延彦 Takada Nobuhiko; ur. 12 kwietnia 1962 w Isogo-ku) – japoński wrestler oraz zawodnik mieszanych sztuk walki. Współzałożyciel organizacji MMA PRIDE Fighting Championships oraz wrestlerskiej HUSTLE. Podczas kariery wrestlerskiej zdobywał tytuły mistrzowskie New Japan Pro Wrestling wagi ciężkiej, junior ciężkiej oraz w tag teamie wraz z Akirą Maedą. Aktualnie jest rzecznikiem prasowym oraz matchmakerem w organizacji MMA RIZIN Fighting Federation.

Nobuhiko Takada
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1962
Isogo-ku
Obywatelstwo  Japonia
Wzrost 185 cm
Styl walki shoot-wrestling, puroresu
Klub Takada Dojo
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 10
Zwycięstwa 2
Przez poddania 2
Porażki 6
Remisy 2

Wrestling i MMAEdytuj

W latach 1981-2002 występował dla wielu wrestlerskich federacji, głównie dla krajowych takich jak New Japan Pro Wrestling czy Universal Wrestling Federation. W tej pierwszej w 1986 został mistrzem wagi junior ciężkiej, a w 1996 wagi ciężkiej. W 1987 zdobył pas NJPW w tag-teamie ze swoim partnerem ringowym Akirą Maedą. Został sklasyfikowany przez Pro Wrestling Illustrated na wysokim 27 miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów roku 1995. W latach 1989-1990 występował w Union of Wrestling Force (UWF).

W 1990 nastąpił rozłam w UWF po którym Takada w 1991 założył własną federację, Union of Wrestling Force International (UWFI) która mocno bazowała na poprzedniczce. W 1994 oraz 1995, brazylijski mistrz jiu jitsu Rickson Gracie wygrywał dwukrotnie turniej Vale Tudo Japan w Tokio, deklasując wszystkich swoich rywali, w tym poddając czterech japońskich zawodników puroresu tą samą techniką (duszenie zza pleców). Takada chcąc bronić honoru japońskich sportowców oraz dyscypliny jaką reprezentował (puroresu), wyzwał na pojedynek Brazylijczyka - ten mimo początkowych chęci, nie przyjął wyzwania, głównie z powodu tego iż pojedynek miał być reżyserowany i zwycięzca z góry ustalony. W grudniu 1996, Takada wraz z konsorcjum KRS założył federację KRS PRIDE, a 11 października 1997 odbyła się premierowa gala PRIDE, gdzie w walce wieczoru zmierzył się Takada z Ricksonem Gracie. Ostatecznie to Brazylijczyk był górą w tym starciu, poddając w 2 minucie i 32 sekundzie Japończyka dźwignią na łokieć[1].

Gala PRIDE mimo porażki Takady okazała się wielkim sukcesem, gdyż zgromadziła w tokijskiej hali Tokyo Dome prawie 48 tysięczną widownie. Projekt postanowiono kontynuować. 11 października 1998 na PRIDE 4, doszło do długo wyczekiwanego rewanżu z Gracie. Tym razem walka była bardziej wyrównana, lecz mimo to w 10 minucie starcia, Gracie ponownie zmusił do poddania Takadę tą samą techniką co w pierwszym ich starciu[1]. W kwietniu 1999, na kolejnej gali, sensacyjnie poddał faworyzowanego zapaśnika i mistrza wagi ciężkiej Ultimate Fighting Championship Marka Colemana. Wielu ekspertów i komentatorów uważa tę walkę za wyreżyserowaną, w której z góry zwycięzcą miał być Takada[2][3][4]. W kolejnych latach nie osiągał żadnych sukcesów na polu mieszanych sztuk walki. Notował porażki z Markiem Kerrem, Roycem Gracie i Ihorem Wowczanczynem oraz remisy z Mirko Filipoviciem czy Mikiem Bernardo. Ostatnią walkę w karierze stoczył 24 listopada 2002, przegrywając przez ciężki nokaut z Kiyoshi Tamurą. Przez następne lata skupił się na promocji i prowadzeniu PRIDE.

Podczas zarządzania PRIDE, w 2004 założył federację wrestlerską, HUSTLE. W 2007 PRIDE zostało wykupione przez amerykańską korporację Zuffa (właścicieli UFC), a on sam zaprzestał promocji MMA na kilka lat[5]. W 2015 powrócił do organizowania gal MMA wraz ze wspólnikiem i byłym prezydentem PRIDE Nobuyuki Sakakibarą, tworząc nową organizację RIZIN Fighting Federation, która w założeniach miała nawiązywać do gal PRIDE[6].

Lista walk w MMAEdytuj

2 zwycięstwa – 6 porażki – 2 remisy

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 2-6-2   Kiyoshi Tamura KO (ciosy pięściami) 1 2:00 PRIDE 23 24.11.2002   Tokio
Remis 2-6-1   Mike Bernardo Remis 3 3:00 Inoki Bom-Ba-Ye 2001 31.12.2001   Saitama specjalne zasady walki, po upływie regulaminowego czasu automatyczny remis
Remis 2-6   Mirko Filipović Remis 4 5:00 PRIDE 17 03.11.2001   Tokio specjalne zasady walki, po upływie regulaminowego czasu automatyczny remis
Przegrana 2-5   Ihor Wowczanczyn Poddanie (ciosy pięściami) 4 5:00 PRIDE 11 31.10.2000   Tokio
Przegrana 2-4   Royce Gracie Decyzja (jednogłośna) 1 15:00 PRIDE Grand Prix 2000 Opening Round 30.01.2000   Tokio pierwsza runda PRIDE GP wagi otwartej
Przegrana 2-3   Mark Kerr Poddanie (klucz na rękę - kimura) 1 15:00 PRIDE 6 04.07.1999   Yokohama
Wygrana 2-2   Mark Coleman Poddanie (dźwignia skrętna na nogę) 2 1:44 PRIDE 5 29.04.1999   Nagoja
Przegrana 1-2   Rickson Gracie Poddanie (dźwignia na łokieć) 1 9:28 PRIDE 4 11.10.1998   Tokio
Wygrana 1-1   Kyle Sturgeon Poddanie (dźwignia skrętna na nogę) 1 2:17 PRIDE 3 24.06.1998   Tokio
Przegrana 0-1   Rickson Gracie Poddanie (dźwignia na łokieć) 1 2:32 PRIDE 1 11.10.1997   Tokio

Styl walkiEdytuj

Finishery

  • Cross armbreaker
  • Crossface chickenwing
  • High-speed roundhouse kick to the opponent's head

Popisowe akcje

  • Ankle lock
  • Camel clutch
  • Cross kneelock
  • Guillotine choke
  • High knee
  • Kimura lock
  • Palm strike
  • Rear naked choke
  • Różne warianty kopnięć:
    • Jumping sole
    • Missile drop
    • Repeated stiff shoot to the opponent's chest and legs
    • Roundhouse
    • Soccer to the opponent's face
    • Spin
  • Różne warianty suplesów:
    • Belly-to-back
    • Belly-to-belly
    • Bridging full nelson
    • German

Osiągnięcia[7][8]Edytuj

  • New Japan Pro Wrestling
    • 1986: Mistrz IWGP w wadze junior ciężkiej
    • 1997: Mistrz IWGP Tag Team wraz z Akirą Maedą
    • 1996: Mistrz IWGP w wadze ciężkiej
  • Union of Wrestling Forces International
    • 1992 i 1995: Mistrz Świata Real Pro Wrestling w wadze ciężkiej
  • Wrestle Association R
    • 1996: Mistrzostwo WAR World Six-Man Tag Team wraz z Naoki Sano i Masahito Kakiharą
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI sklasyfikowało go na 27. miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów roku 1995.
    • PWI sklasyfikowało go na 43. miejscu wśród 500 najlepszych wrestlerów podczas PWI Years 2003.
    • PWI sklasyfikowało go na 13. miejscu wśród 100 najlepszych tag-teamów (wraz z Akirą Maedą) podczas PWI Years 2003.
  • Wrestling Observer Newsletter
    • 1984: 5 Star Match przeciwko Kazuo Yamazakiemu
    • 1987: Best Technical Wrestler
    • 1996: Członek Galerii Sław WON

PrzypisyEdytuj

  1. a b UWFI Roster (ang.). puroresucentral.com.
  2. David Castillo: Not For the Ages: Mark Coleman vs. Nobuhiko Takada and a brief history of fight fixing (ang.). bloodyelbow.com, 12.07.2013.
  3. Dave Meltzer: UFC pioneer Mark Coleman looks back on career after recent retirement (ang.). mmafighting.com, 23.03.2013.
  4. Goodridge: Fights were fixed in Pride (ang.). fightersonlymag.com, 04.08.2011. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-18)].
  5. Source: UFC buys Pride for less than $70M (ang.). espn.com, 27.03.2007.
  6. Karim Zidan: Former Pride FC boss: Fedor's opponent will mean something for future of MMA (ang.). bloodyelbow.com, 23.10.2015.
  7. Sean Sweeny: Nobuhiko Takada - osiągnięcia (ang.). onlineworldofwrestling.com, 28.04.2014.
  8. Nobuhiko Takada - profil na puroresucentral.com (ang.). puroresucentral.com.

Linki zewnętrzneEdytuj