Nottingham Forest F.C.

(Przekierowano z Nottingham Forest)

Nottingham Forest Football Clubangielski klub piłkarski rozgrywający swoje mecze w mieście Nottingham, na stadionie City Ground. Siedzibę klubu Forest i jego odwiecznych rywali Notts County F.C. dzieli jedynie rzeka Trent. Są to najbliżej siebie położone kluby piłkarskie w Anglii. Nazwę klubu Nottingham Forest zawdzięcza Forest Recreation Ground, miejscu publicznemu w Nottingham, a nie od lasu Sherwood.

Nottingham Forest F.C.
Ilustracja
Przydomek The Reds, Forest, Tricky Trees
Barwy czerwono-białe
Data założenia 1865
Liga Championship
Państwo  Wielka Brytania
Adres NFFC
The City Ground,
Nottingham,
NG2 5FJ
Stadion City Ground
Nottingham
Właściciel Evangelos Marinakis
Prezes Nicholas Randall QC
Trener Chris Hughton
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Nottingham Forest to mistrz Anglii z 1978 roku i dwukrotny zdobywca Klubowego Pucharu Europy z 1979 i 1980 roku. Sukcesy te klub odniósł w okresie, kiedy menedżerem był Brian Clough, pracujący z drużyną 18 lat (1975–1993). W sezonie 2014/2015 zespół występował w drugoligowych rozgrywkach angielskiej Football League Championship. Ich spadek z League Championship w maju 2005 roku uczynił z nich pierwszego zdobywcę europejskiego pucharu grającego w trzeciej lidze.

HistoriaEdytuj

Nottingham Forest został założony w 1865 roku pod nazwą Nottingham Forest Football and Bandy Club[1]. Klub zdobył pierwsze ważne trofeum wygrywając Puchar Anglii w 1898 roku, pokonując Derby County 3:1[2]. Większość pierwszej połowy XX wieku zespół spędził w drugiej lidze i musiał dokonać reelekcji w 1914 roku. W 1919 roku Pierwsza Liga Piłkarska miała zostać powiększona z dwudziestu do dwudziestu dwóch drużyn. Forest był jednym z ośmiu klubów prowadzących kampanię i otrzymał trzy głosy; Arsenal i Chelsea zdobyły dodatkowe miejsca[3]. W 1949 roku klub spadł do trzeciej ligi, ale dwa lata później szybko awansował jako mistrz, którego zawodnicy zdobyli łącznie aż 110 bramek w sezonie 1950-51. Krótki okres chwały nastąpił pod koniec lat pięćdziesiątych, kiedy to klub rozgrywał mecze w pierwszej lidze w 1957 roku i po raz drugi w 1959 roku, gdy wówczas wygrał Puchar Anglii. Do tego czasu Forest zastąpił Notts County, jako największy klub w mieście Nottingham. Po bardzo udanym okresie dla klubu, Nottingham spadło z pierwszej ligi w 1972 roku.

Nottingham Forest awansował do czołówki na koniec sezonu 1976-77 i ukończeniu zmagań ligowych na trzecim miejscu. Klub stał się jednym z nielicznych zespołów, który wygrał mistrzostwo rok po awansie z 2. ligi (sezon 1977-78). W latach 1978-79 Forest udało się odnieść zwycięstwo w Pucharze Europy, gdzie w finale pokonali Malmö 1:0 w Monachium, a w latach 1979-80, ponownie triumfowali w tych rozgrywkach pokonując Hamburg 1:0 w Madrycie, na stadionie Santiago Bernabéu, dzięki znakomitemu występowi bramkarza Petera Shiltona. Wygrali również Superpuchar Europy i dwa Puchary Ligi. Klub osiągnął półfinały Pucharu UEFA w latach 1983-84, gdzie został pokonany przez RSC Anderlecht w kontrowersyjnych okolicznościach. Ponad dziesięć lat później okazało się, że w drugiej kolejce klub belgijski przekupił sędziego, ale arbiter zmarł w wypadku samochodowym i dlatego ta kwestia pozostała nierozstrzygnięta. Sprawa została zatem oddalona, a Anderlecht uniewinniono ze wszystkich zarzutów[4].

Kolejne większe sukcesy święcone przez Nottingham Forest pojawiły się w 1989 roku, kiedy klub wygrał Puchar Ligi i Full Members Cup. Ukończyli również sezon na trzecim miejscu w lidze w 1989 roku, a rok później zajęli to samo miejsce. Zespół Clougha triumfował w Pucharze Ligi w 1990 roku, pokonując wówczas Oldham Athletic 1:0, a zwycięską bramkę strzelił Nigel Jemson. Szansa na większy sukces pojawiła się w 1991 roku, kiedy Forest osiągnął jedyny finał Pucharu Anglii pod wodzą Briana Clougha, gdzie przegrali z Tottenhamem 1:2. Latem 1991 roku Brian Clough dokonał rekordowego transferu, podpisując umowę z najlepszym strzelcem ligowym w tamtym okresie, napastnikiem Millwall, Teddym Sheringhamem, za łączną kwotę 2,1 miliona funtów.

Forest pokonał Southampton 3:2 w finale Pucharu Full Cup w 1992 roku, ale potem przegrał z Manchesterem United w Pucharze Ligi.

Frank Clark wrócił do klubu w maju 1993 roku, aby objąć stanowisko menedżera, zastępując Briana Clougha. Forest zakończył sezon na trzecim miejscu i zakwalifikował się do Pucharu UEFA – po raz pierwszy od czasów Heysela. W sezonie 1996/1997 Clark opuścił drużynę po tym, jak znalazła się w strefie spadkowej.

34-letni kapitan Stuart Pearce został tymczasowo zatrudniony jako menedżer piłkarski tuż przed świętami Bożego Narodzenia w 1996 roku i pod jego wodzą klub zanotował krótkotrwałą poprawę. W marcu 1997 roku Dave Bassett zastąpił go jednak na stałe. Nottingham Forest nie zdołał uniknąć spadku. Bassett został zwolniony w styczniu 1999 roku, a zastąpił go Ron Atkinson.

W grudniu 2001 roku odnotowano, że klub traci ponad 100 000 funtów tygodniowo, a ich perspektywy finansowe pogorszyły się z powodu upadku ITV Digital, którzy zakończyli umowę z klubem. Pomimo trudności klub zakończył sezon 2002-03 na szóstym miejscu i zakwalifikował się do play-offów, gdzie przegrał z Sheffield United w półfinale. W wyniku utraty kilku kluczowych graczy, podczas kolejnego sezonu, te czynniki miały wpływ na zwolnienie Harta w lutym 2004 roku, podczas gdy klub był narażony na spadek.

Oe Kinnear został następnie mianowany na trenera i poprowadził klub do 14-tego miejsca w lidze. W sezonie 2004-2005 Forest ponownie znalazł się w strefie spadkowej, co doprowadziło do rezygnacji ze stanowiska przez Kinneara w grudniu 2004 roku. Mick Harford przejął tymczasowy zarząd w okresie Bożego Narodzenia, zanim Gary Megson został wyznaczony na nowego szkoleniowca. Megson nie zdołał uniknąć spadku, ponieważ klub zakończył sezon na 23. miejscu, stając się pierwszym zwycięzcą Pucharu Europy, który będzie grał na trzecim poziomie rozgrywkowym. W sezonie 2007/2008 pod wodzą Colina Calderwooda klub ponownie wrócił do Championship.

W lipcu 2012 roku kuwejcka rodzina Al-Hasawi kupiła klub i stała się nowym właścicielem. Nowi właściciele powiedzieli prasie, że mają długoterminową wizję klubu opierającą się na planie 3-5 letnim, a po rozmowie z kilkoma potencjalnymi nowymi menedżerami trenerem został Seana O’Driscoll (będący poprzednio dyrektorem Doncaster Rovers i Crawley Town). Do 15 grudnia 2012 roku, Forest będąc na dziewiątym miejscu z 33 punktami, był zaledwie o trzy punkty poza pozycjami gwarantującymi grę w play-offach. Plan rodziny Al-Hasawi stał się impulsem do zagrania w barażach o Premier League. Tego samego weekendu klub ogłosił, że Omar Al-Hasawi zrezygnował ze względów osobistych, a Fawaz Al-Hasawi został większościowym udziałowcem z 75% udziałami w klubie, wraz z bratem Abdulazizem Al-Hasawim posiadającym 20% udział i jego kuzynem Omarem Al-Hasawim, posiadającym 5% udziałów. W Boxing Day 2012 roku Sean O’Driscoll został zwolniony po zwycięstwie 4:2 nad Leeds United, a właściciele poinformowali o zamiarze zmiany, wraz z rozpoczęciem styczniowego okna transferowego, mając nadzieję na powołanie menedżera z doświadczeniem w Premiership. Na to stanowisko powołano Alexa McLeisha. Ruch został skrytykowany przez niektórych członków zespołu Nottingham Forest. W dniu 5 lutego 2013 roku umowa z Alexem McLeishem została rozwiązana, zaledwie po upływie 40 dni. Dwa dni później trenerem został Billy Davies. W marcu 2014 roku klub zakończył współpracę z Daviesem, po porażce 5:0 z Derby. W ostatnim dniu sezonu 2016-2017 klub uniknął spadku, odnosząc zwycięstwo 3:0 przeciwko Ipswich, a z ligą pożegnała się drużyna Blackburn Rovers[5].

W dniu 18 maja 2017 roku potwierdzono, że Evangelos Marinakis został nowym właścicielem Nottingham Forest[6], co doprowadziło do zakończenia zarządu rodziny Al-Hasawi.

SukcesyEdytuj

  • Mistrzostwo Anglii: 1978
  • Puchar Europy: 1979, 1980
  • Puchar Anglii: 1898, 1959
  • Puchar Ligi Angielskiej: 1978, 1979, 1989, 1990
  • Superpuchar Europy: 1979

Obecny składEdytuj

Stan na 9 sierpnia 2018[7]
Nr Poz. Piłkarz
1 BR   Costel Pantilimon
3 OB   Tobias Figueiredo
4 OB   Danny Fox
5 PO   Adlène Guédioura
6 PO   Jack Colback (wypożyczony z Newcastle United)
7 NA   Lewis Grabban
8 PO   Ben Watson
9 NA   Daryl Murphy
10 PO   João Carvalho
11 PO   Ben Osborn
12 BR   Jordan Smith
14 PO   Matty Cash
15 BR   Luke Steele
16 NA   Zach Clough
17 NA   Ben Brereton
18 OB   Jack Robinson
Nr Poz. Piłkarz
19 NA   Diogo Gonçalves (wypożyczony z Benfici)
20 OB   Michael Dawson
23 NA   Joe Lolley
24 PO   David Vaughan
26 PO   Liam Bridcutt
27 OB   Tendayi Darikwa
28 OB   Thomas Lam
31 PO   Gil Dias (wypożyczony z AS Monaco)
33 BR   Dimitar Evtimov
35 PO   Jamie Ward
39 NA   Apostolos Welios
41 BR   Stephen Henderson
42 OB   Joe Worrall
PO   Ryan Yates
NA   Gboly Ariyibi
NA   Hillal Soudani

Najlepszy gracz roku w klubieEdytuj

Rok Zwycięzca
1977   Anglia Tony Woodcock[8]
1978   Szkocja Kenny Burns[8]
1979   Anglia Garry Birtles[8]
1980   Anglia Larry Lloyd[8]
1981   Szkocja Kenny Burns[9]
1982   Anglia Peter Shilton[9]
1983   Anglia Steve Hodge[9]
1984   Anglia Chris Fairclough[9]
1985   Szkocja Jim McInally[9]
1986   Anglia Nigel Clough[9]
1987   Anglia Des Walker[9]
1988   Anglia Nigel Clough[9]
1989   Anglia Stuart Pearce[9]
1990   Anglia Des Walker[10]
1991   Anglia Stuart Pearce[10]
1992   Anglia Des Walker[10]
1993   Anglia Steve Sutton[10]
1994   Walia David Phillips[10]
1995   Anglia Steve Stone[10]
1996   Anglia Stuart Pearce[10]
1997   Anglia Colin Cooper[10]
 
Rok Zwycięzca
1998   Holandia Pierre van Hooijdonk[10]
1999   Anglia Alan Rogers[10]
2000   Anglia Dave Beasant[11]
2001   Anglia Chris Bart-Williams[11]
2002   Szkocja Gareth Williams
2003   Jamajka David Johnson
2004   Irlandia Andy Reid
2005   Anglia Paul Gerrard
2006   Anglia Ian Breckin
2007   Anglia Grant Holt
2008   Anglia Julian Bennett
2009   Anglia Chris Cohen
2010   Irlandia Północna Lee Camp
2011   Anglia Luke Chambers
2012   Jamajka Garath McCleary
2013   Anglia Chris Cohen
2014   Irlandia Andy Reid
2015   Anglia Michail Antonio
2016   Holandia Dorus de Vries
2017   Stany Zjednoczone Eric Lichaj

Europejskie pucharyEdytuj

  Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Klub Dom Wyjazd Ogólnie
1961/62 Puchar Miast Targowych 1R   Valencia CF 1–5 0–2 1–7
1967/68 Puchar Miast Targowych 1R   Eintracht Frankfurt 4–0 1–0 5–0
2R   FC Zürich 2–1 0–1 2–2, w.
1978/79 Puchar Europy 1R   Liverpool 2–0 0–0 2–0
1/8   AEK Ateny 5–1 2–1 7–2
1/4   Grasshopper Club Zürich 4–1 1–1 5–2
1/2   1. FC Köln 3–3 1–0 4–3
F   Malmö FF 1–0 (N)
1979 Superpuchar Europy F   FC Barcelona 1–0 1–1 2–1
1979/80 Puchar Europy 1R   Östers IF 2–0 1–1 3–1
1/8   Argeș Pitești 2–0 2–1 4–1
1/4   BFC Dynamo Berlin 0–1 3–1 3–2
1/2   AFC Ajax 2–0 0–1 2–1
F   Hamburger SV 1–0 (N)
1980 Superpuchar Europy F   Valencia CF 2–1 0–1 2–2, w.
1980/81 Puchar Europy 1R   CSKA Sofia 0–1 0–1 0–2
1983/84 Puchar UEFA 1R   FC Vorwärts Frankfurt 2–0 1–0 3–0
2R   PSV Eindhoven 1–0 2–1 3–1
1/8   Celtic F.C. 0–0 2–1 2–1
1/4   Sturm Graz 1–0 1–1 2–1, Dogr.
1/2   RSC Anderlecht 2–0 0–3 2–3
1984/85 Puchar UEFA 1R   Club Brugge 0–0 0–1 0–1
1995/96 Puchar UEFA 1R   Malmö FF 1–0 1–2 2–2, w.
2R   AJ Auxerre 0–0 1–0 1–0
1/8   Olympique Lyon 1–0 0–0 1–0
1/4   Bayern Monachium 1–5 1–2 2–7

PrzypisyEdytuj

  1. "History of Nottingham Forest" nottinghamforest.co.uk
  2. "FA Cup Final 1898" fa-cupfinals.co.uk
  3. Rob Smyth, Simon Burnton. The Joy of Six: Classic Arsenal v Tottenham matches. „theguardian.com”, 30 października 2009. Guardian Media Group. [dostęp 5 marca 2016]. 
  4. Forest sues Anderlecht over '84 bribery scandal. BBC News, 24 grudnia 1997. [dostęp 10 kwietnia 2010].
  5. Nottingham Forest 3–0 Ipswich Town. BBC Sport, 7 maja 2017. [dostęp 7 maja 2017].
  6. Evangelos Marinakis completes Nottingham Forest takeover and denies match-fixing allegations.
  7. First Team (ang.). nottinghamforest.co.uk. [dostęp 9 sierpnia 2018].
  8. a b c d Players of the Season 1970's. Nottingham Forest F.C.. [dostęp 7 września 2012].
  9. a b c d e f g h i Players of the Season 1980's. Nottingham Forest F.C.. [dostęp 7 września 2012].
  10. a b c d e f g h i j Players of the Season 1990's. Nottingham Forest F.C.. [dostęp 7 września 2012].
  11. a b Players of the Season 2000's. Nottingham Forest F.C.. [dostęp 7 września 2012].

Linki zewnętrzneEdytuj