Otwórz menu główne

Nowy Dziennikpolskojęzyczna gazeta żydowska wydawana w Krakowie w latach 1918-1939.

Nowy Dziennik
Nowy Dziennik 4.jpg
winieta z 1920
Częstotliwość dziennik
Państwo Polska
Adres Kraków
Rodzaj czasopisma polityczno-informacyjny
Pierwsze wydanie 9 lipca 1918
Ostatnie wydanie 2 września 1939

Jest to najstarszy polskojęzyczny dziennik żydowski na ziemiach polskich wydawany od 9 lipca 1918. Powstał z inicjatywy Ozjasza Thona. Wśród założycieli był Zygmunt Ellenberg, pierwszy redaktor. Od 1921 do 1924 redaktorem naczelnym był Ignacy Schwarzbart. W latach 1919-1920 i 1925-1934 redaktorem naczelnym był Wilhelm Berkelhammer. Z gazetą współpracowali: Ryszard Apte, Jecheskiel Lewin, Wilhelm Fallek, Wanda Kragen, Róża Melcerowa, Michał Ringel, Bernard Singer

Dnia 15 maja 1923 r. dokonany został zamach bombowy na siedzibę gazety. W wyniku eksplozji budynek redakcji znacznie ucierpiał, ale nikt nie stracił życia, ani nie odniósł poważniejszych obrażeń. Zamachowcy nie zostali ujęci[1].

W 1937 wprowadzono na rynek wydanie popołudniowe. Oprócz spraw lokalnych i ogólnopolskich, wiele miejsca poświęcano problematyce palestyńskiej i diasporze żydowskiej, zamieszczano regularnie doniesienia z Jerozolimy, Tel Awiwu, Wiednia, Paryża i Londynu, gdzie redakcja miała stałych korespondentów.

Nowy Dziennik zawierał liczne dodatki wyodrębnione własnymi winietami i oddzielną numeracją, zastępowały one specjalistyczne czasopisma np. "Głos Kobiety Żydowskiej" (od 1926), "Lekarz Domowy", "Literatura i Sztuka" czy "Przegląd Filmowy" (1927-1937).

Gazeta była bardzo popularna w środowiskach zasymilowanych rodzin o nastawieniu syjonistycznym.

Ostatni numer ukazał się po wybuchu II wojny światowej 2 września 1939, a redaktorem gazety do tego czasu był Mojżesz Kanfer[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Marek Żukow-Karczewski, Zamachy w Krakowie, "Gazeta Krakowska", 19-20 II 1994 r., nr 42 (13953).
  2. Jagiellonian Digital Library - Nowy Dziennik. 1939, nr 241, jbc.bj.uj.edu.pl [dostęp 2017-11-25] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj