Otwórz menu główne

Nurzyk polarny, nurzyk grubodzioby (Uria lomvia) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny alk (Alcidae), zamieszkujący wybrzeża Morza Arktycznego.

Nurzyk polarny
Uria lomvia[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina alki
Rodzaj Uria
Gatunek nurzyk polarny
Podgatunki[1]
  • Uria lomvia lomvia (Linnaeus, 1758)
  • Uria lomvia arra (Pallas, 1811)
  • Uria lomvia heckeri Portenko, 1944
  • Uria lomvia eleonorae Portenko, 1937
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     obszary lęgowe

     zimowiska

     występuje przez cały rok

WystępowanieEdytuj

Gniazduje w subarktycznej Ameryce, na Grenlandii, północno-wschodniej Syberii, Islandii, Spitsbergenie, Półwyspie Kolskim i w północnej Norwegii. Zimą wędruje do środkowej Norwegii. W Europie Środkowej nurzyka polarnego spotyka się na wybrzeżach. Do Polski zalatuje wyjątkowo[3].

CharakterystykaEdytuj

Cechy gatunkuEdytuj

W upierzeniu godowym głowa i szyja oraz wierzch ciała czarne, spód biały przechodzący płynnie na podgardle w postaci białego ostrego klina, na skrzydle wąski biały pasek, na głowie biały wąs. Nogi zielonożółte. Dziób czarny, krótki i grubszy od nurzyka podbielałego, po bokach widnieje biały pas. W szacie spoczynkowej, a także u osobników młodocianych białe podgardle i policzki. W upierzeniu zimowym czarna czapeczka przedłuża się poza oczy, za którymi nie ma wtedy białej plamy. W locie wydaje się być krępy, ma zadarty do góry dziób. Od nurzyka podbielałego różni go bardziej czarny wierzch, brak ciemnych rysunków na bokach ciała.

Wymiary średnieEdytuj

dł. ciała ok. 42–48 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 70–75 cm
waga ok. 750–1500 g

GłosEdytuj

Wydaje dźwięki podobne do innych nurzyków. Jest to szorstkie „arr”.

BiotopEdytuj

Otwarte morza w pobliżu brzegu. Gniazduje na skalistych klifach.

Okres lęgowyEdytuj

GniazdoEdytuj

Jajo składa bezpośrednio na skale. Tworzy liczne kolonie lęgowe.

JajaEdytuj

 
Jajo nurzyka
 
Głowa nurzyka polarnego w szacie godowej
 
Kolonia lęgowa na Wyspie Niedźwiedziej, Norwegia

W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając jedno jajo.

WysiadywanieEdytuj

Jajo wysiadywane jest przez okres 30–36 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta opuszczają gniazdo po 18–25 dniach.

PożywienieEdytuj

Drobne ryby i mięczaki.

W czasie karmienia swoich młodych mogą nurkować do 70 metrów by zdobyć dla nich małe ryby. Dorosłe ptaki odżywiają się jednak głównie planktonem.

OchronaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Uria lomvia, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Uria lomvia. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego: Lista awifauny krajowej. Gatunki ptaków stwierdzone w Polsce – stan z 31.12.2018. [dostęp 2019-09-07].
  4. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183)

BibliografiaEdytuj