Nurzykowy Klif

Nurzykowy Klif (norw. Alkefjellet) to dolomitowy klif półwyspu Lomfjordhalvoya w pobliżu przylądka Fanshaw na wyspie Spitsbergen w cieśninie Hinlopen[1]. Bezpośrednio z wody na setki metrów w górę wyrastają szeregi pionowych skał przypominające swym kształtem baszty średniowiecznych zamków lub wieże gotyckich katedr. Klif swą nazwę zawdzięcza ogromnej kolonii nurzyków polarnych (Uria lomvia).

Nurzykowy Klif
Przylądek Fanshaw
Nurzykowy Klif
Nurzykowy Klif we mgle
Nurzykowy Klif, jak gotycka katedra
Alkefjellet (js) 6.jpg
Zodiac pod klifem
Nurzykowy Klif, nurzyki polarne
Nurzykowy Klif, nurzyki polarne
Nurzykowy Klif, nurzyki polarne
Nurzykowy Klif, nurzyk polarny
Nurzykowy Klif, lis polarny
Nurzykowy Klif, mewy
Nurzykowy Klif, mewa blada
Nurzykowy Klif, "posąg faraona we mgle"
Nurzykowy Klif, młody niedźwiedź polarny czekający na matkę

Eksponowane ściany skalne z niezliczoną ilością grzęd chronionych przez swą niedostępność przed penetracją przez lisy polarne to idealne miejsce gniazdowania. Występy skalne są zajmowane w marcu i kwietniu. Pojedyncze jaja są składane na nagich półkach po stopnieniu śniegów, w maju lub czerwcu. Okres wylęgania trwa około 30 dni, młode przebywają na półce później jeszcze trzy tygodnie. Rodzice zmieniają się na gnieździe i na zmianę też karmią latorośl. Po tym czasie młode na wpół opierzone i całkowicie niezdolne do latania trzepocąc skrzydłami skaczą ryzykancko w dół, do morza. W tym skoku towarzyszą im ojcowie, którzy są w okresie pierzenia się i też w tym czasie tracą zdolność latania.

Młode ptaki, unosząc się jak korki bezpiecznie na wodzie, rozpoczynają długą migracyjną podróż. Zimują na otwartej wodzie, na południe od granicy lodu. Według literatury[1] nurzyki ze Spitsbergenu płyną na Morze Barentsa. Nurzyki, prawdopodobnie też ze Spitsbergenu, spotykano na Morzu Grenlandzkim w połowie drogi między Spitsbergenem i Grenlandią.


BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj