Otwórz menu główne

Ołeh Anatolijowycz Taran, ukr. Олег Анатолійович Таран, ros. Олег Анатольевич Таран, Oleg Anatoljewicz Taran (ur. 11 stycznia 1960 w Ordżonikidze, w obwodzie dniepropietrowskim) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Ołeh Taran
Олег Таран
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Ołeh Anatolijowycz Taran
Data i miejsce urodzenia 11 stycznia 1960
Ordżonikidze
Wzrost 179 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1978–1980 Dynamo Kijów 6 (0)
1980 Czornomoreć Odessa 15 (0)
1981–1982 SKA Odessa 43 (20)
1982 CSKA Moskwa 21 (3)
1983–1988 Dnipro Dniepropetrowsk 134 (45)
1989 Metałurh Zaporoże 40 (16)
1990 Wydad Casablanca ? (?)
1990 Metałurh Zaporoże 15 (4)
1991 Hapoel Cafririm Holon ? (?)
1991–1992 Metałurh Zaporoże 27 (4)
1992 Markaryds IF ? (?)
1992–1993 Metałurh Zaporoże 1 (0)
1993 Enerhija Nowa Kachowka ? (1)
1993–1994 TSV Ettlingen ? (?)
1994–1995 Dnipro Dniepropetrowsk 7 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1977–1979  ZSRR U-20 ? (?)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1994–1995 Dnipro Dniepropetrowsk (grający trener)
1997–2000 Krywbas Krzywy Róg
2001–2002 Metałurh Zaporoże
2002–2003 SFC Opawa (konsultant)
2003 Slovan Bratysława (szef-trener)
2007–2009 Krywbas Krzywy Róg
2012–2013 Krywbas Krzywy Róg (p.o.)
2013–2014 Metałurh Zaporoże
2018–2019 Metałurh Zaporoże

Kariera piłkarskaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

Wychowanek DJuSSz w Ordżonikidze (od 1969) oraz Internatu Sportowego w Kijowie (od 1973). Pierwszy trener N.A. Szarikow. W 1977 został przyjęty do zespołu juniorów Dynama Kijów, a następnie przesunięty do drużyny rezerw, skąd wkrótce przeszedł do pierwszego składu. W ciągu trzech sezonów rozegrał tylko 6 spotkań, dlatego w lipcu 1980 przeszedł do Czornomoreć Odessa. Następnie odbywał służbę wojskową najpierw w SKA Odessa, a potem w CSKA Moskwa. Po zakończeniu służby wojskowej w 1983 został piłkarzem Dnipra Dniepropetrowsk, w którym zdobył największych sukcesów. W 1989 przeszedł do Metałurha Zaporoże, a w 1990 został pierwszym radzieckim piłkarzem, który wyjechał występować do Maroka, gdzie bronił barw Wydadu Casablanca. W lipcu 1990 powrócił do Metałurha Zaporoże. Jeszcze dwa razy wyjeżdżał za granicę, gdzie bronił barw klubów Hapoel Cafririm Holon i Markaryds IF i zawsze wracał do Metałurha. W 1993 występował w amatorskiej drużynie Enerhija Nowa Kachowka, skąd wyjechał do niemieckiego TSV Ettlingen. W ostatnim sezonie 1994/95 łączył funkcję piłkarza i trenera w zespole Dnipra Dniepropetrowsk.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

Jako piłkarz radzieckiej reprezentacji U-20 zdobył w 1977 brązowe medale Juniorskich Mistrzostw Europy, a w następnym 1978 złote medale. W 1979 zdobył wicemistrzostwo Świata z radziecką reprezentacją U-20 w Japonii.

Kariera trenerskaEdytuj

Jeszcze będąc piłkarzem Dnipra Dniepropetrowsk wykonywał również funkcje asystenta trenera. W sierpniu 1997 otrzymał propozycję trenować Krywbas Krzywy Róg. W lipcu 2001 został zaproszony na stanowisko głównego trenera w klubie Metałurh Zaporoże[1]. W latach 2002-2003 przeniósł się do zagranicy, gdzie pracował w czeskim klubie SFC Opawa, a potem w słowackim Slovan Bratysława[2]. Od 2007 do 2009 ponownie prowadził Krywbas Krzywy Róg. 13 lipca 2012 ponownie objął stanowisko głównego trenera Krywbasu Krzywy Róg[3]. Z drużyną zdobył wysokie 6 miejsce, ale 19 maja 2013 roku ze względu na niewyznaczoną sytuację finansową klubu podał się do dymisji[4]. 28 października 2013 został ponownie wyznaczony na stanowisko głównego trenera Metałurha Zaporoże[5]. 7 listopada 2014 podał się do dymisji[6]. 7 czerwca 2018 po raz kolejny stał na czele "nowego" Metałurha Zaporoże[7], z którym pracował do 25 czerwca 2019[8]..

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

Sukcesy kluboweEdytuj

Sukcesy reprezentacyjneEdytuj

Sukcesy trenerskieEdytuj

Sukcesy indywidualneEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj