Ołeksandr Turczynow

ukraiński polityk

Ołeksandr Wałentynowycz Turczynow, ukr. Олександр Валентинович Турчинов (ur. 31 marca 1964 w Dniepropetrowsku) – ukraiński polityk, doktor nauk ekonomicznych. I wicepremier Ukrainy w latach 2007–2010, p.o. premiera Ukrainy od 4 do 11 marca 2010. Od 22 lutego 2014 do 27 listopada 2014 przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy. Od 23 lutego do 7 czerwca 2014 na mocy decyzji parlamentu czasowo pełnił obowiązki prezydenta Ukrainy.

Ołeksandr Turczynow
Олександр Турчинов
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Ołeksandr Wałentynowycz Turczynow

Data i miejsce urodzenia

31 marca 1964
Dniepropetrowsk

Sekretarz Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy
Okres

od grudnia 2014
do maja 2019

Przynależność polityczna

Front Ludowy

Poprzednik

Andrij Parubij

Następca

Ołeksandr Danyluk

Przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy
Okres

od 22 lutego 2014
do 27 listopada 2014

Przynależność polityczna

Batkiwszczyna / Front Ludowy

Poprzednik

Wołodymyr Rybak

Następca

Wołodymyr Hrojsman

Prezydent Ukrainy (p. o.)
Okres

od 23 lutego 2014
do 7 czerwca 2014

Przynależność polityczna

Batkiwszczyna

Poprzednik

Wiktor Janukowycz

Następca

Petro Poroszenko

I wicepremier Ukrainy
Okres

od 18 grudnia 2007
do 11 marca 2010

Przynależność polityczna

Blok Julii Tymoszenko

Poprzednik

Mykoła Azarow

Następca

Andrij Klujew

Faksymile
Ołeksandr Turczynow podczas spotkania z Loretą Graužinienė i Bogdanem Borusewiczem w Kijowie (2014)
Ołeksandr Turczynow i John Kerry (2014)

ŻyciorysEdytuj

W 1986 ukończył studia na wydziale technologicznym instytutu metalurgicznego w Dniepropetrowsku. Do 1991 działał w Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. W latach 1987–1990 był kierownikiem wydziału agitacji i propagandy w komitecie Komsomołu obwodu dniepropetrowskiego[1][2].

Na początku lat 90. był zatrudniony w administracji regionalnej. Od 1994 do 1998 zajmował stanowisko dyrektora instytutu nauk ekonomicznych, był też wykładowcą jednego z kijowskich uniwersytetów.

W 1998, 2002, 2006 i 2007 uzyskiwał mandat deputowanego do Rady Najwyższej. Po powołaniu pierwszego rządu Julii Tymoszenko został szefem Służby Bezpieczeństwa Ukrainy. W grudniu 2007 objął stanowisko pierwszego wicepremiera w jej drugim gabinecie. W maju 2008 bezskutecznie ubiegał się o stanowisko mera Kijowa. Należał do liderów Bloku Julii Tymoszenko, został też wiceprzewodniczącym partii Batkiwszczyna.

4 marca 2010, dzień po uchwaleniu przez Radę Najwyższą wotum nieufności wobec rządu Julii Tymoszenko i wzięciu przez nią urlopu, został pełniącym obowiązki premiera Ukrainy[3]. 11 marca 2010 parlament na stanowisku nowego premiera zatwierdził Mykołę Azarowa[4].

W 2012 ponownie uzyskał mandat poselski z ramienia Batkiwszczyny[5]. 22 lutego 2014 wybrany na przewodniczącego ukraińskiego parlamentu. Następnego dnia parlament, który wcześniej stwierdził zaprzestanie pełnienia obowiązków przez prezydenta Wiktora Janukowycza, powierzył Ołeksandrowi Turczynowowi tymczasowe wykonywanie obowiązków głowy państwa[6]. Obowiązki prezydenta przestał pełnić 7 czerwca 2014 z chwilą zaprzysiężenia nowo wybranego prezydenta Petra Poroszenki. Pod koniec sierpnia tego samego roku wystąpił z Batkiwszczyny wraz z częścią innych liderów partii[7].

Został następnie jednym z liderów Frontu Ludowego, utrzymując w październiku 2014 mandat poselski na kolejną kadencję[8]. W grudniu tegoż roku powołany na sekretarza Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy[9]. W maju 2019 złożył rezygnację z tej funkcji[10].

Życie prywatneEdytuj

Ołeksandr Turczynow jest żonaty, ma syna. Jest baptystą, członkiem rady jednego z kijowskich zborów baptystycznych, jego świeckim kaznodzieją[11].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj