Otwórz menu główne

ORP Górnik – polski mały okręt rakietowy. Posiadał numer taktyczny 434. Był pierwszym okrętem typu Tarantul-I w Polskiej Marynarce Wojennej.

ORP Górnik
Ilustracja
Jednostka bliźniacza ORP Metalowiec
Historia
Stocznia Stocznia Rzeczna, Rybińsk
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 28 grudnia 1983
Wycofanie ze służby 31 maja 2005
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność pełna - 455 ton
Długość 56,90 m
Szerokość 10,20 m
Zanurzenie 2,20 m
Napęd
2 turbiny gazowe, marszowe DM76 o mocy po 4000 KM każda oraz 2 turbiny gazowe, szczytowe PR77 o mocy po 12000 KM; napędzających 2 śruby napędowe
Prędkość 43 węzłów
Zasięg 2200 mil morskich
Uzbrojenie
2 wyrzutnie KT-138E rakieta woda/woda P-21 lub P-22 (kod NATO: SS-N-2C),
1 uniwersalna armata 76,2 mm AK-176M,
2 działka przeciwlotnicze kalibru 30mm AK-630M,
1 wyrzutnia MTU-4US rakiet przeciwlotniczych Strzała-2M
Załoga 46 ludzi
Sylwetka okrętu ORP "Górnik"

Okręt został zaprojektowany w ZSRR w CMKB "Ałmaz" i zbudowany w Rybińskiej Stoczni Rzecznej. Jest to okręt projektu 1241RE 'Mołnia', w kodzie NATO: 'Tarantul-I'. Jest to eksportowa wersja projektu, a Polska była pierwszym odbiorcą tej wersji. Przybył do Gdyni 5 grudnia 1983, a polską banderę podniesiono 28 grudnia 1983 r. Głównym zadaniem jednostki była ochrona wybrzeża od strony morza.

Dane techniczneEdytuj

Wyposażenie radiolokacyjneEdytuj

  • stacje radiolokacyjna wykrywania celów Garpun-E (NATO: "Plank Shave")
  • stacje radiolokacyjna kierowania ogniem MR-123 (NATO: "Bass Tilt")
  • radar nawigacyjny Peczora-1