ORP Lublin

ORP Lublin (821) – pierwszy polski okręt transportowo-minowy typu Lublin.

ORP „Lublin”
Ilustracja
ORP „Lublin” w Świnoujściu
Typ Lublin
Projekt 767
Oznaczenie NATO Lublin
Historia
Stocznia Stocznia Północna
Położenie stępki 8 grudnia 1987
Wodowanie 12 lipca 1988
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 12 października 1989
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność pełna – 1675 t
Długość 95,8 m
Szerokość 10,8 m
Zanurzenie 2,38 m
Napęd
3 silniki spalinowe Cegielski-Sulzer 6ATL25D o mocy 1320 kW każdy, napędzające 3 śruby
Prędkość 16,5 w.
Uzbrojenie
4 morskie zestawy rakietowo-artyleryjskie ZU-23-2MR Wróbel II składające się z podwójnej armaty 23 mm i podwójnej wyrzutni rakiet przeciwlotniczych Strzała 2M,
9 wyrzutni ładunków wydłużonych ŁWD-100/5000

Banderę podniesiono na nim 12 października 1989 roku. Okręt wchodzi w skład 2. Dywizjonu Okrętów Transportowo-Minowych w Świnoujściu, należącym do 8. Flotylli Obrony Wybrzeża. Okręt przeznaczony jest do transportu żołnierzy desantu ze sprzętem i pojazdami, stawiania min morskich (jednorazowo zabiera 130 min) oraz ewakuacji ludzi.

Pierwszy w historii polskiej floty wojennej okręt dowodzony przez kobietę[1].

PrzypisyEdytuj

  1. "Głos Szczeciński" - 30 listopada 2016, 1 grudnia 2016