Oblężenie Macherontu

Oblężenie Macherontu – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 71 n.e.

Oblężenie Macherontu
wojna żydowska (66–73)
Ilustracja
Lokalizacja Macherontu
Czas 71 n.e.
Miejsce Macheront (Machaerus)
Terytorium Jordania
Wynik zwycięstwo Rzymian
Strony konfliktu
Rzymianie powstańcy żydowscy
Dowódcy
Lucyliusz Bassus Eleazar, Juda syn Ariego
Siły
nieznane nieznane
Straty
wysokie ponad 4 500
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
miejsce bitwy
miejsce bitwy
31,56694°N 35,63361°E/31,566940 35,633610

W roku 71 n.e. nowym dowódcą wojsk rzymskich w Judei, został legat Lucyliusz Bassus. Po zajęciu twierdzy Herodion, Bassus na czele swoich oddziałów skierował się ku twierdzy Macheront obsadzonej przez zelotów. Silnie obsadzona twierdza położona była na wysokiej skalistej górze za Jordanem w pobliżu Morza Martwego. Po dojściu w pobliże góry Bassus nakazał zasypać żołnierzom jeden z wąwozów, utrudniający dostęp do miasta. Podczas pracy Rzymianie atakowani byli przez grupy wypadowe obrońców, a największe straty zadawał im oddział pod wodzą młodego wojownika o imieniu Eleazar. Gdy w końcu Rzymianom udało się pochwycić odważnego powstańca, Bassus nakazał wychłostać go w miejscu widocznym dla obrońców. Zagroził też jego ukrzyżowaniem, co skłoniło resztę zelotów do podjęcia rozmów kapitulacyjnych. W ich wyniku zeloci wraz z Eleazarem mieli odejść wolno. Układ nie dotyczył zwykłych mieszkańców, którzy w obawie przed represjami podjęli próbę ucieczki z miasta. Podczas tej ucieczki 1 700 mężczyzn padło od mieczy Rzymian, innym udało się uciec. Uciekinierów Rzymianie otoczyli później w lesie niedaleko miasta, zabijając 3 000 z nich, w tym ich dowódcę Judę syna Ariego. Straty rzymskie wyniosły 12 zabitych. Pozostałe w mieście kobiety z dziećmi sprzedano w niewolę. Zelotom wraz z puszczonym wolno Eleazarem pozwolono odejść.


Machaerus Panorama.jpg

  • Wzgórze na którym znajdowała się twierdza Macheront

BibliografiaEdytuj

  • Bernard Nowaczyk: Masada 66–73, wyd. Bellona. Warszawa 2009.