Obrona skandynawska

Obrona skandynawskaotwarcie szachowe charakteryzujące się posunięciami:

  • 1.e4 d5
Obrona skandynawska
ABCDEFGH
8
Chessboard480.svg
A8 – Czarna wieża
B8 – Czarny skoczek
C8 – Czarny goniec
D8 – Czarny hetman
E8 – Czarny król
F8 – Czarny goniec
G8 – Czarny skoczek
H8 – Czarna wieża
A7 – Czarny pionek
B7 – Czarny pionek
C7 – Czarny pionek
E7 – Czarny pionek
F7 – Czarny pionek
G7 – Czarny pionek
H7 – Czarny pionek
D5 – Czarny pionek
E4 – Biały pionek
A2 – Biały pionek
B2 – Biały pionek
C2 – Biały pionek
D2 – Biały pionek
F2 – Biały pionek
G2 – Biały pionek
H2 – Biały pionek
A1 – Biała wieża
B1 – Biały skoczek
C1 – Biały goniec
D1 – Biały hetman
E1 – Biały król
F1 – Biały goniec
G1 – Biały skoczek
H1 – Biała wieża
8
77
66
55
44
33
22
11
ABCDEFGH
Ruchy 1.e4 d5
Kod ECO B01
Pochodzenie Castellví–Vinyoles, Walencja 1475
Nazwany po Skandynawia
Rodzic Otwarcie pionem królewskim

OpisEdytuj

Jest to debiut półotwarty. W klasyfikacji encyklopedii otwarć szachowych jest oznaczony kodem ECO B01.

Obronę skandynawską zastosowano w najstarszej znanej partii szachów europejskich, rozegranej około 1475 r. w Walencji. W 1497 r. jej opis znalazł się w książce Luisa Luceny. W XIX wieku analizował ją Carl Jänisch. Dużą popularność zyskała na przełomie XIX i XX wieku. Swoją nazwę zawdzięcza pracom szwedzkich szachistów Ludwiga i Gustafa Collijnów. W 1918 roku monografię otwarcia opublikował Jacques Mieses, który często stosował ten debiut w turniejach i znacząco przyczynił się do rozwoju jego teorii.

W późniejszych latach obrona skandynawska była rzadko stosowana przez czołowych szachistów świata. W 1979 r. w Montrealu Bent Larsen skutecznie zastosował ten debiut w wygranej partii z mistrzem świata, Anatolijem Karpowem[1] (była to jedyna porażka Karpowa w tym turnieju)[2]. W 1995 r. obrona skandynawska pojawiła się w meczu o mistrzostwa świata. Viswanathan Anand uzyskał po debiucie dobrą pozycję przeciwko Garriemu Kasparowowi, jednak partię przegrał[3].

WariantyEdytuj

klasyczny 2.ed5 H:d5Edytuj

wariant Miesesa (główny)   3.Sc3 Ha5 4.d4 Sf6 5.Sf3 Gf5
wariant Laskera   3.Sc3 Ha5 4.d4 Sf6 5.Sf3 Gg4 6.h3
kontrgambit Anderssena   3.Sc3 Ha5 4.d4 e5
gambit Kotrca-Miesesa   3.Sc3 Ha5 4.b4
wariant Gubnickiego-Pytla   3.Sc3 Hd6

nowoczesny 2.ed5 Sf6Edytuj

gambit islandzki   3.c4 e6
gambit skandynawski   3.c4 c6
gambit Marshalla   3.d4 S:d5
wariant Richtera   3.d4 g6
wariant Nimzowitscha   3.d4 Sc6
wariant portugalski   3.d4 Gg4
wariant Burna   3.Gb5+

Wybrana literaturaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj