Obywatelski Komitet Obrony Przeciwgazowej

Obywatelski Komitet Obrony Przeciwgazowej (OKOP) – stowarzyszenie, którego głównym celem było wybudowanie gmachu dla Instytutu Badawczego Broni Chemicznej z zebranych funduszy społecznych.

Komitet założycielskiEdytuj

 
Ignacy Mościcki
 
Władysław Rabski

Komitet założycielski OKOP powstał w lipcu 1922 w Warszawie a w jego skład weszli:

HistoriaEdytuj

22 września 1922 na pierwszym posiedzeniu OKOP przyjęto jego statut oraz regulamin powoływania komitetów miejscowych.

Prezesem OKOP został inż. Jan Zagleniczny zaś jego zastępcą płk Adolf Małyszko.

Z powodu niewystarczających funduszy nie udało się zbudować nowej siedziby. 15 grudnia 1924 OKOP podjął uchwałę w sprawie reorganizacji i zmiany nazwy na Towarzystwo Obrony Przeciwgazowej (TOP).

Oddziały OKOPEdytuj

W roku 1923 funkcjonowały następujące oddziały OKOP (w nawiasach podani są ich prezesi)[1]

PrzekształceniaEdytuj

Obywatelski Komitet Obrony Przeciwgazowej (1922-1924) → Towarzystwo Obrony Przeciwgazowej (1924-1928) → Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (1928-1939)

PrzypisyEdytuj

  1. Zygmunt Kozak: Towarzystwo Obrony Przeciwgazowej 1922–1928. W: Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej nr 23 [on-line]. Centralne Archiwum Wojskowe, 2000. [dostęp 2017-10-09].

BibliografiaEdytuj

  • Materiały Centralnego Archiwum Wojskowego.