Otwórz menu główne

Ociemne – stroma dolina wcięta w północno-wschodnie stoki Pieninek w Pieninach. Od wschodu jej obramowanie tworzy grzbiet Koszarków (562 m), od zachodu grzbiet odchodzący od Ociemnego Wierchu ze wzniesieniem Zimnej Skały (615 m). Dolina uchodzi do Dunajca, jej dnem spływa Ociemny Potok. Nazwa Ociemne odnosi się głównie do przewężenia pomiędzy grzbietem Koszarków a Zimną Skałą.

Dolina jest w większości zalesiona. Jan Sitowski podaje, że 1919 żyły w niej „lisy, borsuki, sarny, dziki, jarząbki i puchacze”. Na wysokości 590 m znajduje się Jaskinia w Ociemnem. W górnej części Ociemnego znajduje się polana Pieninki, zaś u wylotu podmokła łąka, dołem przechodząca w młakę z gatunkami roślin zaliczanymi przez do zespołu Salicetum purpurae. Obficie porastają ją turzyce i bogata flora mchów. Na łące znajduje się siarczane źródełko i cieknący od niego strumyk. Po prawej, południowej stronie Ociemnego Potoku znajduje się stara (ale odnowiona) kapliczka św. Kingi, po północnej – nowa kapliczka.

Ciekawa flora. Z rzadkich w Polsce gatunków roślin stwierdzono tutaj występowanie kokoryczy żółtawej i irgi czarnej[1].

Dawniej przez dolinę prowadził znakowany szlak turystyczny na Czerteż. Obecnie znajduje się ona na obszarze Pienińskiego Parku Narodowego i jest niedostępna turystycznie. Jedynie przez wylot doliny, wzdłuż granicy parku prowadzi droga i szlak turystyczny.

Szlak turystyki pieszejEdytuj

  – zielony z Krościenka na przełęcz Sosnów. Czas przejścia 1 h, ↓ 0.50 h

PrzypisyEdytuj

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

BibliografiaEdytuj

  1. Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.
  2. Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000. Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c, 2008. ISBN 978-83-907671-3-9.