Oculus (łac. oculus ‘oko’) – okrągły bądź owalny niezamykany[1] otwór w ścianie lub szczytowej części sklepienia (jak np. w kopule rzymskiego Panteonu), który przepuszcza powietrze i światło do wnętrza budowli. Obramienie otworu w przeciwieństwie do wolego oka jest niezdobione[2].

Oculus (obecnie przeszklony) w Świątyni Sybilli w Puławach (2009)

PrzypisyEdytuj

  1. Szolginia Witold: Architektura i budownictwo, 1982, s. 268.
  2. Kozakiewicz Stefan: Słownik terminologiczny Sztuk Pięknych, 2002, s. 282.