Otwórz menu główne

Oczakow (Очаков), następnie Kaguł i Generał Korniłow – rosyjski krążownik pancernopokładowy z początku XX wieku i I wojny światowej, służący we Flocie Czarnomorskiej.

Oczakow (Очаков)
Ilustracja
Historia
Stocznia Łazariewskoje Admiraltiejstwo, Sewastopol
Położenie stępki 13 sierpnia 1901 (jul.)
Wodowanie 21 września 1902 (jul.)
 Carska MW
Nazwa Kaguł
Oczakow
Wejście do służby 10 czerwca 1909 (jul.)
 Flota Czerwona
Nazwa Oczakow
Wejście do służby grudzień 1917
Wycofanie ze służby maj 1918
 Carska MW
Nazwa Oczakow
Generał Korniłow
Wejście do służby listopad 1918
Wycofanie ze służby 1920 (internowanie)
Los okrętu złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 7070 t normalna
7790 t pełna
Długość 134,2 m
Szerokość 16,6 m
Zanurzenie 6,8 m
Napęd
2 maszyny parowe o mocy 19 500 KM, 16 kotłów parowych, 2 śruby
Prędkość 23 w
Uzbrojenie
12 dział 152 mm (2xII, 8xI)
12 dział 75 mm (12xI)
4 km,
2 wt 450 mm, 290 min (opcja) - stan początkowy
Załoga 581 oficerów i marynarzy

Stępkę pod budowę położono w 1901, wodowany w 1902. W okresie wykańczania okrętu 380-osobowa załoga pod dowództwem porucznika P. P. Szmidta była inicjatorem kilkudniowej rewolucji, która zaczęła się w dniu 8 listopada 1905 w Sewastopolu. Do walk marynarzy "Oczakowa" przyłączyło się 11 małych okrętów. 15 listopada okręty, które przystąpiły do rewolucji zostały ostrzelane ogniem artylerii. Na "Oczakowie" wybuchł pożar. Załoga opuściła okręt, powstanie zostało zdławione. 41 marynarzy było sądzonych i skazanych, z tego lejtnant Szmidt i dwóch marynarzy na karę śmierci. Wyroki wykonano. W związku z udziałem w zamieszkach 1905 okręt po zakończeniu montażu wyposażenia otrzymał 25 marca 1907 nazwę "Kaguł" (Кагул) (nazwę tę początkowo miał nosić jego okręt bliźniaczy, przemianowany na "Pamiat' Merkurija"). W kwietniu 1917 przemianowany na "Oczakow".

Uczestniczył w I wojnie światowej. W 1916 został przezbrojony w 10 dział 130 mm. W grudniu 1917 załoga przeszła na stronę Rosji sowieckiej. W maju 1918 okręt został zdobyty przez Niemców, a w listopadzie - przez Brytyjczyków, po czym przekazany białym - Siłom Zbrojnym Południa Rosji. Brał udział w operacji zajęcia przez białych Odessy w sierpniu 1919 r.[1] We wrześniu 1919 otrzymał nazwę "Generał Korniłow" (Генерал Корнилов). W listopadzie 1920 ewakuowany na rozkaz generała Wrangla do Bizerty (obecnie Tunezja), gdzie został w grudniu 1920 internowany, a następnie w 1933 rozebrany przez Francuzów na złom w porcie Brest.

  1. День в истории Одессы: белые выбивают красных, „Одессит.ua” [dostęp 2018-11-10] (ros.).

BibliografiaEdytuj

  • Wojenno Morskoj Słowar, Wojennoje Izdatelstwo, Moskwa 1990.
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 19 Moskwa 1975.
  • Ju. W. Apalkow (Ю.В.Апальков), Rossijskij Impieratorskij Fłot 1914-1917 gg. (Российский Императорский Флот 1914 -1917 гг.), Morskaja Kollekcja nr 4/1998