Otwórz menu główne

Odchody połogowe (łac. lochia) – wydzielina z dużej rany jamy macicy[1].

Wygląd odchodów w przebiegu połoguEdytuj

Barwa odchodów – obraz stanu jamy macicy[2]
Okres połogu Barwa

(konsystencja)

Określenie Stan rany jamy macicy
Doba 1.-3. Krwiste Lochia rubra, cruenta Hemostaza jeszcze niepełna. Zawierają strzępki tkankowe i doczesnowe. Ich objętość wynosi około 250 g/dobę, a woń nie jest charakterystyczna.
Koniec 1. tygodnia Brunatnokrwiste, brązowawe (półpłynne) Lochia fusca Stopniowe zaciskanie naczyń w ścianie macicy, zamykanie skrzeplinami światła naczyń maciczno-łożyskowych; zmniejszanie się ilości odchodów, pojawia się domieszka surowicy, chłonki i krwinek białych.
Koniec 2. tygodnia Brudnożółte (śmietankowate) Lochia flava Wydalanie martwiczego, najczęściej upłynnionego materiału komórkowego.
Koniec 3. tygodnia Szarobiałe (surowiczo-wodniste) Lochia alba Stopniowa epitelizacja rany, ilość odchodów znacznie zmniejszona
Po 4.-6. tygodniach Zanikanie odchodów Gojenie rany zakończone.

Odchylenia od przedstawionego typowego przebiegu są stosunkowo częste. Krwiste odchody mogą pojawiać się również u zdrowych położnic po 10. dniu połogu. Odchody mają mdły zapach. Odchody zawierają liczne bakterie pochwowe (gronkowce, paciorkowce, pałeczki okrężnicy i inne bakterie ropotwórcze), przy czym do namnażania się bakterii dochodzi w 2.-3. dniu połogu[3]. Ze względu na stały odpływ odchodów połogowych podczas połogu konieczna jest dbałość o higienę. Przy odpowiedniej dbałości zazwyczaj nie dochodzi do zakażenia[4].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj