Otwórz menu główne

Ofiarowanie płaszcza ubogiemu rycerzowi

Ofiarowanie płaszcza ubogiemu rycerzowi (wł. Dono del mantello a un povero cavaliere) – drugi z dwudziestu ośmiu fresków z cyklu Sceny z życia św. Franciszka znajdujących się w górnym kościele Bazyliki św. Franciszka w Asyżu, którego autorstwo przypisywane jest Giotto di Bondone. Namalowany ok. 1295-1299.

Ofiarowanie płaszcza ubogiemu rycerzowi
Ilustracja
Autor Giotto di Bondone
Rok wykonania ok. 1295-1299
Technika wykonania fresk
Rozmiar 270 × 230 cm
Muzeum Bazylika św. Franciszka w Asyżu

TematykaEdytuj

Cały cykl bazuje na opisach wydarzeń zawartych w oficjalnym Życiorysie większym św. Franciszka Bonawentury z Bagnoregio, napisanym w 1263. W epizodzie opowiedzianym przez św. Bonawenturę Franciszek, wzruszony ubóstwem pewnego rycerza, którego spotkał na drodze, zsiadł z konia i oddał mu swoje odzienie wierzchnie[1]. W hagiografii znany jest podobny epizod z życiorysu św. Marcina z Tours. Marcin miał oddać ubogiemu połowę swego płaszcza, nie zsiadając z konia. W domyśle w percepcji wydarzenia chodzi o jeszcze głębsze odczytanie Ewangelii niż Marcinowe, którego dokonał asyżanin[2].

OpisEdytuj

Przedstawienia scen na freskach Giotta charakteryzują się większą przestrzennością niż wcześniejsze wizje znane z fresków trzynastowiecznych, florenckich czy rzymskich. Nowatorski jest też naturalizm prezentacji. Autor fresków umieszcza każdą ze scen w charakterystycznym, odmiennym krajobrazie czy przestrzeni. To nie są już tylko miejsca symboliczne. W Ofiarowaniu płaszcza ubogiemu rycerzowi zachowana zostaje perspektywa. Artysta odmalował w tle pejzaż górski, z prawdziwymi drzewami, z murami i domami Asyżu. Nowe są stroje i dodatki, jak nakrycia głowy. Wszystko sprawia wrażenie pospolitości, to jest właśnie wyrazem owego świeżego naturalizmu w warsztacie Giotta. Gesty postaci są wyrazem użycia nowego języka w sztuce. Użycie tempery przy tunice świętego i sierści wierzchowca spowodowało zaniknięcie barw. Tonacja nieba ociera się o kolor lapis lazuli, jak w Kazaniu do ptaków[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Bonawentura z Bagnoregio: Życiorys większy św. Franciszka., I,2.
  2. René Lejeune: Święty Marcin z Tours – wzór ewangelizatora (pol.). www.voxdomini.com.pl. [dostęp 2016-05-18].
  3. Giancarlo Vigorelli: Giotto. Mediolan: Rizzoli, 2004, s. 80-81. ISBN 88-17-00448-0. (wł.)