Otwórz menu główne

Górski Ogród Botaniczny im. Mariana Raciborskiego Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Zakopanemogród botaniczny w Zakopanem stanowi integralną część Tatrzańskiej Stacji Terenowej Instytutu Ochrony Przyrody PAN. Jest najmniejszym ogrodem botanicznym w Polsce.

Górski Ogród Botaniczny
im. Mariana Raciborskiego
Instytutu Ochrony Przyrody PAN
w Zakopanem
Ilustracja
Ogród dydaktyczny przy ul. Krupówki 10a (2018)
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Zakopane
Powierzchnia ok. 0,3 ha
Data założenia 1953
Położenie na mapie Zakopanego
Mapa lokalizacyjna Zakopanego
Górski Ogród Botaniczny im. Mariana Raciborskiego Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Zakopanem
Górski Ogród Botaniczny
im. Mariana Raciborskiego
Instytutu Ochrony Przyrody PAN
w Zakopanem
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Górski Ogród Botaniczny im. Mariana Raciborskiego Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Zakopanem
Górski Ogród Botaniczny
im. Mariana Raciborskiego
Instytutu Ochrony Przyrody PAN
w Zakopanem
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Górski Ogród Botaniczny im. Mariana Raciborskiego Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Zakopanem
Górski Ogród Botaniczny
im. Mariana Raciborskiego
Instytutu Ochrony Przyrody PAN
w Zakopanem
Położenie na mapie powiatu tatrzańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tatrzańskiego
Górski Ogród Botaniczny im. Mariana Raciborskiego Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Zakopanem
Górski Ogród Botaniczny
im. Mariana Raciborskiego
Instytutu Ochrony Przyrody PAN
w Zakopanem
Ziemia49°17′57,78″N 19°56′58,39″E/49,299383 19,949553
Strona internetowa

Spis treści

LokalizacjaEdytuj

Ogród podzielony jest na dwie części: dydaktyczną przy ul. Krupówki 10a, oraz naukową przy ul. Antałówka 13 w Zakopanem.

HistoriaEdytuj

 
Marian Raciborski. Pomnik dłuta Tadeusza Błotnickiego stojący w krakowskim Ogrodzie Botanicznym

Ogród Botaniczny im. Mariana Raciborskiego kultywuje tradycje Alpinariów, które istniały w Zakopanem w latach 1887-1953, a twórcami których byli prof. Marian Raciborski, Stanisław Witkiewicz (senior) oraz prof. Władysław Szafer. Jego podwaliny stanowiło trzecie Alpinarium (1919-1953) do powstania którego przyczynili się Bronisława Dłuska (siostra Marii Skłodowskiej-Curie), prof. Konstanty Stecki, Juliusz Zborowski oraz dr Zofia Radwańska-Paryska[1].

Na obecnym miejscu Ogród istnieje od 1953 r. Decyzją administracyjną teren zajmowany przez Alpinarium przeznaczono pod budowę Domu Turysty PTTK, a kolekcję roślin przeniesiono na położoną obok działkę. Początkowo kolekcja liczyła około 120 gatunków roślin. Ogród, pierwotnie nosił nazwę Ogród Roślin Tatrzańskich. Później został przemianowany na Alpinarium Naukowo-Dydaktyczne i w 1955 r. otwarty dla zwiedzających, jako placówka Instytutu Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk. Opiekę nad ogrodem sprawowały kolejno: Zofia Zwolińska, Zofia Radwańska-Paryska oraz Anna Łobarzewska, staraniem której powierzchnia Ogrodu została powiększona o 0,12 ha.

Aktualną nazwę Górski Ogród Botaniczny im. Mariana Raciborskiego oraz status Ogrodu Botanicznego dotychczasowa placówka uzyskała 1983 r.[2]

Działy i Kolekcje RoślinneEdytuj

W zbiorach ogród posiada 600 gatunków roślin tatrzańskich należących do 290 rodzajów i 72 rodzin, w tym 70 gatunków objętych ścisłą lub częściową ochroną co stanowi 18% wszystkich roślin chronionych w Polsce (np. szafran spiski, obuwik pospolity, goryczka wiosenna, lilia złotogłów). Ogród prowadzi wymianę nasion, wydając co roku Index Seminum.

Ciekawe zbiory:

Dyrektorzy i KierownicyEdytuj

Godziny otwarciaEdytuj

Ogród Botaniczny jest otwarty dla zwiedzających:

    • część dydaktyczna - od 1 lipca do 30 września, wstęp bezpłatny
  • część naukowa - udostępniana jest wyłącznie po uprzednim telefonicznym uzgodnieniu terminu zwiedzania

PrzypisyEdytuj

  1. Halina Piękoś-Mirkowa, Górski Ogród Botaniczny w Zakopanem
  2. Jan Kornaś, Marian Raciborski: studia nad życiem i działalnością naukową, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Kraków, 1986, ​ISBN 83-01-07342-X​, 9788301073428

Linki zewnętrzneEdytuj