Otwórz menu główne
Pracownicze ogródki działkowe w Morysinie

Ogrody działkowe w Warszawieogrody działkowe znajdujące się w granicach administracyjnych Warszawy.

W 2018 liczba ogrodów wynosiła ok. 170, a liczba działek ok. 30 tys.[1].

OpisEdytuj

W 2012 ogrody zajmowały powierzchnię ok. 1,2 tys. ha[2], z czego większość stanowiły ogrody zarejestrowane w Polskim Związku Działkowców. Najstarszy z nich Ogród Działkowy Tramwajarzy przy ul. Odyńca (obecnie ROD im. Obrońców Pokoju) założyła w 1902 roku Kazimiera Proczek[3].

W 1990 w stolicy odnotowano 1 819 ha ogrodów działkowych, z czego 1 211 ha stanowiły ogrody zarejestrowane w PZD, a 608 ha – ogrody dzikie[4].

Największe kompleksy ogródków[4]:

W 1990 ok. 41% ogrodów określono jako czynny element powiązań przyrodniczych, 49% stanowiło element układu przewietrzania miasta (głównie ogródki w rejonie Pola Mokotowskiego, Okęcia, Bemowa, w dolinie Wisły i strefie podskarpowej Skarpy Warszawskiej). Ok. 50% ogródków stanowiło trzon systemu ekologicznego miasta, a prawie 2/3 odgrywało istotną rolę w kształtowaniu systemów ekologicznych. Ze względu na swą rolę w systemie ekologicznym miasta rekomendowano pozostawienie 956 ha ogródków jako terenów zagospodarowanych w dotychczasowy sposób lub jako ogólnodostępne tereny zieleni. Na niektórych kompleksach ogródków odnotowano wysokie skażenia środowiska, dyskwalifikujące je jako tereny upraw spożywczych[potrzebny przypis] (największy zespół na Pradze-Południe).

PrzypisyEdytuj

  1. Edyta Różarska. Szczęśliwych chwil życzę Wam na Rodos. „Gazeta Stołeczna”, s. 6, 17 sierpnia 2018. 
  2. Marek Wielgo: Ogrody działkowe do likwidacji? Decyzja w rękach Trybunału Konstytucyjnego. Wyborcza.biz, 2012-06-27. [dostęp 2012-08-16].
  3. Małgorzata Widaj, Anna Wilczyńska, Rodzinny Ogród Działkowy im Obrońców Pokoju, www.bujnawarszawa.pl [dostęp 2019-04-28] (pol.).
  4. a b Studium możliwości przeznaczenia terenów ogrodów działkowych Warszawy na cele urbanizacji miejskiej. Faza I. Uwarunkowania dla przekształceń. Warszawa: Spółdzielnia Pracy Twórczej Architektów i Artystów Plastyków ESPEA, 1990.