Okonin (powiat grudziądzki)

wieś w województwie kujawsko-pomorskim

Okoninwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Gruta.

Okonin
wieś
Ilustracja
Kościół w Okoninie
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Powiat grudziądzki
Gmina Gruta
Liczba ludności (III 2011) 448[1]
Strefa numeracyjna 56
Tablice rejestracyjne CGR
SIMC 0844614
Położenie na mapie gminy Gruta
Mapa lokalizacyjna gminy Gruta
Okonin
Okonin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Okonin
Okonin
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Okonin
Okonin
Położenie na mapie powiatu grudziądzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu grudziądzkiego
Okonin
Okonin
Ziemia53°26′10″N 18°54′00″E/53,436111 18,900000

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa toruńskiego.

DemografiaEdytuj

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 448 mieszkańców[1]. Jest piątą co do wielkości miejscowością gminy Gruta.

Drogi wojewódzkieEdytuj

Przez wieś przechodzi droga wojewódzka nr 534.

Historia i zabytkiEdytuj

Wieś otrzymała przywilej lokacyjny od krzyżackiego mistrza krajowego Konrada von Thierberg w 1280 r., potwierdzony w 1325 r. Należała do komturstwa w Pokrzywnie, od 1416 r. do wójtostwa w Rogóźnie, po 1454 r. do starostwa pokrzywieńskiego.

Parafia rzymskokatolicka powstała prawdopodobnie około 1325 r. Kościół pw. św. Kosmy i Damiana, wzniesiony w połowie XIV w., jest budowlą ceglaną, gotycką, o salowym wnętrzu, z masywną wieżą od północy. Został przebudowany i podwyższony z fundacji Jana Działyńskiego przed 1640 r. po zniszczeniu podczas I wojny szwedzkiej (1626-1629). Najcenniejszym zabytkiem świątyni są gotyckie malowidła ścienne z około 1390 r. (co należy do rzadkości w wiejskich kościołach ziemi chełmińskiej), z postaciami jego patronów, apostołów oraz Zwiastowanie, św. Marcin i św. Jerzy (część widoczna jest ponad późniejszym stropem, na ścianach szczytowych na strychu). Zachowała się też malarska dekoracja wnęki sakrarium. Są prawdopodobnie dziełem mistrza, który wykonał malowidła w Kościele Mariackim w Toruniu i powstały z fundacji członków konwentu krzyżackiego w Pokrzywnie. Późnomanierystyczny ołtarz główny, ambona i chrzcielnica pochodzą z czasów odbudowy w XVII w., ołtarze boczne z początku XVIII w.

Kościół wpisany jest do rejestru zabytków NID[2] pod nr rej. A/379 z 27.06.1930.

Filmy realizowane w OkoninieEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. 11, Województwo bydgoskie, pod red. Tadeusza Chrzanowskiego i Mariana Korneckiego, z. 7, Powiat grudziądzki, Warszawa, Instytut Sztuki PAN, 1974
  • Diecezja toruńska. Historia i teraźniejszość, praca zbior. pod red. Stanisława Kardasza, t. 14, Dekanat radzyński, Toruń, Wydaw. Diecezjalne w Toruniu, 1998, ​ISBN 83-86471-07-7
  • Malarstwo gotyckie w Polsce, pod red. Adama S. Labudy i Krystyny Secomskiej, t. 1-3, Warszawa,Wydaw. DiG, 2004, ​ISBN 83-7181-318-X

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj