Otwórz menu główne

Okręty podwodne typu XIV – zaopatrzeniowe okręty podwodne wykorzystywane podczas II wojny światowej przez niemiecką Kriegsmarine. Popularnie zwane mlecznymi krowami (niem. "Milchkuh" lub "Milchkühe" l.mn.)

Okręty podwodne typu XIV
ilustracja
Kraj budowy  III Rzesza
Stocznia Deutsche Werke (U-459 do U-464) i Friedrich Krupp Germaniawerft (U-487 do U-490)
Zbudowane 10
Użytkownicy III Rzesza Kriegsmarine
Służba w latach 1941-1944
Stracone 10
Uzbrojenie:
2 x 37 mm działka przeciwlotnicze i 2 x 20 mm działka przeciwlotnicze
Załoga 53 oficerów i marynarzy
Wyporność:
• na powierzchni 1695 ton
• w zanurzeniu 1963 ton
Zanurzenie testowe próbne 120 m, niszczące (wyliczone) 240 m
Długość 75 metrów
Szerokość 9,35 metrów
Napęd:
2 silniki Diesla, 2 silniki elektryczne Siemens, 2 wały napędowe
Prędkość:
• na powierzchni
• w zanurzeniu

14,9 węzłów (27,6 km/h)
6,2 węzłów (11,5 km/h)
Zasięg:
• na powierzchni pow.: 12.350 Mm@10 w.
zan.: 55 Mm@4 w.

Dostarczały paliwo, amunicję i części zamienne dla U-Bootów operujących daleko od baz w Europie. Pozwalało to na wydłużenie czasu, jaki zaopatrywane okręty mogły spędzić w morzu (rejsy z i do miejsc działania wypełniały około 2/3 misji okrętu). Mleczne krowy posiadały również warsztaty umożliwiające przeprowadzanie na morzu nawet skomplikowanych napraw. Nie były uzbrojone w torpedy, montowano na nich jedynie uzbrojenie przeciwlotnicze. Wybudowano łącznie tylko 10 takich jednostek. Marynarki wojenne sprzymierzonych intensywnie polowały na te okręty; co było ułatwione dzięki konieczności radiowego zaaranżowania spotkania z zaopatrywanym okrętem i w efekcie doprowadziło do zagłady wszystkich tego typu jednostek[1].

Los jednostekEdytuj

Dowódcy Los okrętu
U-459 Georg von Wilamowitz-Möllendorf Samozatopiony(?) po uszkodzeniu przez samoloty 24 lipca 1943 w Zatoce Biskajskiej
U-460 Friedrich Schäfer, Ebe Schnoor Zatopiony przez samolot z lotniskowca eskortowego USS "Card" (CVE-11) 4 października 1943 na Atlantyku
U-461 Wolf-Harro Stiebler Zatopiony przez samolot Short Sunderland 30 lipca 1943 w Zatoce Biskajskiej
U-462 Bruno Vowe Zatopiony przez samolot Handley Page Halifax i slupy: HMS „Kite”, „Wild Goose”, „Woodcock” i „Woodpecker” 30 lipca 1943 w Zatoce Biskajskiej
U-463 Leo Wolfbauer Zatopiony przez samolot Handley Page Halifax 16 maja 1943 w Zatoce Biskajskiej
U-464 Otto Harms Zatopiony przez łódź latającą PBY Catalina 20 sierpnia 1942 na południe od Islandii
U-487 Helmut Metz Zatopiony przez samolot z lotniskowca eskortowego USS "Core" (CVE-13) 13 lipca 1943 na Atlantyku
U-488 Erwin Bartke, Bruno Studt Zatopiony 26 kwietnia 1944 przez niszczyciele USS "Barber", USS "Frost", USS "Huse" i USS "Snowden" na zachód od Wysp Zielonego Przylądka
U-489 Adalbert Schmandt Zatopiony przez samolot Short Sunderland 5 sierpnia 1943 na południe od Islandii
U-490 Wilhelm Gerlach Zatopiony przez amerykańskie niszczyciele 12 czerwca 1944 na Atlantyku

PrzypisyEdytuj

  1. Norman Friedman: U.S. Submarines through 1945: An Illustrated Design History. Annapolis: Naval Institute Press, 1995, s. 343. ISBN 978-1-55750-263-6.

BibliografiaEdytuj

  • Clay Blair: Hitlera wojna U-Bootów. [T. 1], Myśliwi 1939-1942. Warszawa: Wyd. Magnum, 1998. ISBN 83-85852-26-3.
  • John F. White: "Mleczne krowy" - podwodne zaopatrzeniowce atlantyckich wilczych stad : 1941-1945. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2001. ISBN 83-11-09353-9.
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007. ISBN 1-8510-9563-2.