Okunica

wieś w województwie zachodniopomorskim

Okunica (nazwa przejściowa – Bartniki[1]) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie pyrzyckim, w gminie Pyrzyce, przy drodze wojewódzkiej nr 106 Rzewnowo - Stargard - Pyrzyce.

Artykuł 53°11′41.46″N 14°56′1.49″E
- błąd 0 m
WD 53°11'N, 14°56'E
- błąd 2283 m
Odległość 1353 m
Okunica
wieś
Ilustracja
Kościół w Okunicy
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat pyrzycki
Gmina Pyrzyce
Liczba ludności (2007) 303
Strefa numeracyjna 91
Kod pocztowy 74-200
Tablice rejestracyjne ZPY
SIMC 0781977
Położenie na mapie gminy Pyrzyce
Mapa lokalizacyjna gminy Pyrzyce
Okunica
Okunica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Okunica
Okunica
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Okunica
Okunica
Położenie na mapie powiatu pyrzyckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu pyrzyckiego
Okunica
Okunica
Ziemia53°11′41,46″N 14°56′01,49″E/53,194850 14,933747

HistoriaEdytuj

Wieś powstała zgodnie z aktem założycielskim podpisanym przez króla Fryderyka II w 1771 r. Posiadała 669 morgów ziemi, osuszonych po obniżeniu o 2,5 m poziomu jeziora Miedwie. Wieś zasiedlono 1 września 1776 przez 23 kolonistów. Na początku XIX wieku były tu 3 duże i 20 małych gospodarstw, ponadto gospodarstwo szkolne, kuźnia, dwie karczmy. Eksploatowano złoża torfu, uprawiano chmiel. W 1855 r. było 293 mieszkańców, 35 domów mieszkalnych, a w 1868 r. 287 mieszkańców. Wieś posiadała stację kolejową od 1882 roku. W latach 1896 - 1897 wybudowano cukrownię, w latach 1929 - 1932 cukrownia przeszła modernizację. W 1925 r. było 329 mieszkańców, a w 1939 - 314 mieszkańców. Od 1945 r. zmienia się nazwa na Bartniki, Okonica, Okoniewice. Do 1954 wieś była w gminie Wierzbno-Warnice. W 1964 r. oddano do użytku wiejski dom kultury wraz z biblioteką publiczną. W latach 1954 - 1972 znajdowała się tu siedziba Gromadzkiej Rady Narodowej. W latach 1969 - 1970 r. wybudowano nową szkołę. W kolejnych latach wieś zamieszkana była przez następujące liczby osób: w 1975 - 387, w 1990 - 322, w 2000 - 310, w 2007 - 303[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Rymar 1968 ↓, s. 193.
  2. "Pyrzyce i okolice poprzez wieki" Edward Rymar str. 358-387

BibliografiaEdytuj

  • Edward Rymar. Przywrócenie i nadanie nazw miejscowościom powiatu pyrzyckiego w latach 1945–1947. „Zeszyty Pyrzyckie”. 1, 1968. Szczecin: Instytut Zachodniopomorski. Towarzystwo Miłośników Ziemi Pyrzyckiej. 
  • "Pyrzyce i okolice poprzez wieki" Edward Rymar str. 355, Pyrzyce 2009 r. ​ISBN 978-83-928772-0-2