Otwórz menu główne

Olaf Deriglasoff

polski muzyk rockowy

Olaf Deriglasoff (ur. 10 marca 1963[1] w Gdańsku) – polski gitarzysta, basista, muzyk sceny niezależnej, kompozytor, autor tekstów, aranżer i producent muzyczny.

Olaf Deriglasoff
Ilustracja
Olaf Deriglasoff (2012)
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1963
Gdańsk
Instrumenty gitara basowa, gitara, sampler
Gatunki rock, post punk
Zawód muzyk, wokalista
Powiązania Kazik, Yugoton, Kury, Os Gatos
Zespoły
Dzieci Kapitana Klossa (1983-1986)
Apteka (1994-1996)
Homo Twist (1996-2000, 2007-2008)
Püdelsi (1998-2000)
KNŻ (2000-2004)
Deriglasoff (2002-2016)
Cyrkus Deriglasoff (od 2016)
Strona internetowa

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Jego nazwisko jest zniemczoną wersją nazwiska Djerigłazow. Z wykształcenia jest złotnikiem[2].

Swój pierwszy zespół – Dzieci Kapitana Klossa założył w 1983[3][2] w Gdańsku. W 1985 grupa została jednym z laureatów festiwalu w Jarocinie i dzięki Rozgłośni Harcerskiej stała się znana szerszemu gronu słuchaczy.

W 1986 zespół rozpadł się, a Olaf Deriglasoff przeniósł się do Berlina Zachodniego, gdzie grywał w różnych formacjach, między innymi we wspólnym zespole z wokalistą znanym obecnie z grupy KobietyGrzegorzem Nawrockim, czy w irlandzko-kanadyjsko-australijsko-polskim projekcie Sea of Heads.

W 1994 wrócił do kraju by przyłączyć się do zespołu Jędrzeja KodymowskiegoApteka. Efektem tej współpracy są płyty: Menda (1994) i Spirala (1996).

W 1996 opuścił zespół i wszedł w skład formacji Maćka MaleńczukaHomo Twist. Przy jego współpracy powstały płyty Moniti Revan (1997) i Live after Death (2000). Od roku 1998 równolegle grał w innym krakowskim zespole związanym wówczas z Maleńczukiem – Püdelsi. Owocem wspólnej pracy stała się płyta Psychopop (1999).

W 1997 wziął udział w tworzeniu kompozycji i nagraniu płyty zespołu Tymona TymańskiegoKury, pt. P.O.L.O.V.I.R.U.S..

W 2000 nagrał z Kazikiem Staszewskim płytę Melassa.

W 2000, po rozwiązaniu Homo Twist, odszedł z Püdelsów, by zająć się swoim debiutem producenckim, czyli płytą Yugoton (2001). Pełnił tam rolę aranżera, producenta muzycznego, instrumentalisty, wokalisty i autora części tekstów. W 2003 wziął udział w nagraniu płyty Kazika Staszewskiego – Piosenki Toma Waitsa, a w 2001 zaczął współpracę z zespołem Kazik na Żywo. Z grupą tą zarejestrował album Występ (2002). W 2004 wziął udział w stworzeniu kolejnej płyty Kazika Staszewskiego Czterdziesty Pierwszy.

Realizując swoje plany solowe, w 2002 założył własną formację Os Gatos. Zespół pracował nad materiałem w składzie Olaf Deriglasoff – gitara, Bartek „Magneto” Tyciński – gitara, Grzegorz „Dżordż” Kurek – git. basowa, Macio Moretti – perkusja. Wkrótce skład zmienił się, zmieniła się też nazwa. Obecnie grupa występuje pod nazwą Deriglasoff. Olaf powrócił do gitary basowej, a zespół zasilili muzycy z Wrocławia: Wojtek Garwoliński na gitarze (Kości, ex-Pivo), Paweł Galus – również na gitarze (Kości) oraz perkusista Mario Bielski (Kości, The Gardeners). W listopadzie 2005 ukazała się pierwsza solowa płyta Deriglasoffa Produkt. Płytę promował utwór Perełka oraz Amorte. Zbyt duża odległość jaka dzieli Warszawę i Wrocław wymusiła ponowną zmianę składu grupy. Od 2009 roku zespół Olafa tworzą: Wojciech Puzon Kuzyk i Andrzej Niski na gitarach oraz Robert Misiek Szymański na bębnach i Andrzej Szaja Szajewski na klawiszach.

W międzyczasie w maju 2007 Olaf Deriglasoff powrócił do grania w zespole Homo Twist, z którym zarejestrował album Matematyk (2008), po wydaniu którego zespół Homo Twist został zawieszony na czas nieokreślony.

W 2009 roku zagrał obok Grzegorza Markowskiego, Macieja Maleńczuka, Piotra Wróbla i Pawła Mąciwody jako gość na płycie zespołu WU-HAE pt. Opera Nowohucka. W latach 2009–2010 wraz z Andrzejem Szajewskim Olaf Deriglasoff współprowadził program Gilotyna na antenie warszawskiego Radia Kampus.

Rok 2010 to czas pracy nad drugą płytą. W sierpniu tego roku Olaf Deriglasoff gościł również w projekcie Muzeum Powstania Warszawskiego, którego celem było ukazanie historii Warszawy od współczesności do przedwojnia poprzez nowe brzmieniowo i interpretacyjnie wykonania znanych piosenek o Warszawie. Projekt ten zaowocował koncertem oraz płytą pt. www wawa2010.pl, na której w duecie z Karoliną Cichą Deriglasoff wykonał utwór „Małgośka”.

Druga płyta zespołu Deriglasoff Band pt. Noże ukazała się nakładem niezależnej wytwórni Laudanum Rekords w lutym 2011 roku. Singlem promującym płytę jest utwór „Dyabeu”.

W 2014 nakładem wytwórni Mystic Production ukazał się dwupłytowy album „XXX” podsumowujący ponad 30-letnią karierę muzyczną Olafa Deriglasoffa. Zawiera 30 utworów z lat 1980–2014. Wszystkie kompozycje pochodzące sprzed 2013 roku zostały nagrane od nowa w zmienionych aranżacjach. W tym samym roku Deriglasoff brał udział w projekcie Męskie Granie Orkiestra.

Wybrana dyskografiaEdytuj

Zobacz więcej w artykule Deriglasoff, w sekcji Dyskografia.
Albumy studyjne
Tytuł Dane dot. albumu
40 przebojów (oraz Arkadiusz Jakubik)
  • Data: 9 czerwca 2016[4]
  • Wydawca: Narodowe Centrum Kultury
Single
Tytuł Rok Pozycja na liście
LP3
[5]
Męskie Granie Orkiestra – „Elektryczny(Katarzyna Nosowska, Andrzej Smolik,
Olaf Deriglasoff, Michał Sobolewski, Emade, Dawid Podsiadło i Monika Brodka)
2014 1
Inne
Album Rok Uwagi Źródło
Dzieci Kapitana KlossaDzieci Kapitana Klossa 1993 członek zespołu, gitara, śpiew [6]
AptekaMenda 1994 członek zespołu, gitara basowa, śpiew [7]
Apteka – Spirala 1996 członek zespołu, gitara basowa, śpiew [8]
Homo TwistMoniti Revan 1997 członek zespołu, gitara basowa [9]
KuryP.O.L.O.V.I.R.U.S. 1998 sampler, śpiew [10]
PüdelsiWolność słowa 2003 gościnnie gitara [11]
Homo TwistMatematyk 2008 członek zespołu, gitara basowa [12]
Ten Typ MesTrzeba było zostać dresiarzem 2014 gościnnie produkcja, gitara i śpiew w utworze „Tul petardę” [13]
Tymon & The TransistorsPolskie gówno 2016 autor utworu „Jedziemy na misję” [14]

TeledyskiEdytuj

Tytuł Rok Reżyseria Album Źródło
„Plastikowe maski” (oraz Arkadiusz Jakubik) 2015 Aleksander Wilk 40 przebojów [15]

FilmografiaEdytuj

Tytuł Rok Rola Uwagi Źródło
Fala 1985 jako on sam film dokumentalny, reżyseria: Piotr Łazarkiewicz [16]
Sztos 1997 jako gracz i kierowca film fabularny, reżyseria: Olaf Lubaszenko
Historia polskiego rocka 2008 jako on sam film dokumentalny, reżyseria: Leszek Gnoiński, Wojciech Słota
Jarocin. Po co wolność 2016 jako on sam film dokumentalny, reżyseria: Leszek Gnoiński, Marek Gajczak [17]

PrzypisyEdytuj

  1. Leszek Gnoiński, Encyklopedia Polskiego Rocka, Jan Skaradziński, Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 139, ISBN 83-7129-570-7, OCLC 43868642.
  2. a b Ewa Winnicka: Deriglasoff gotuje obiad (pol.). wyborcza.pl. [dostęp 2015-06-26].
  3. Olaf Deriglasoff: wystąpiłbym w Opolu, żeby pokazać im „f***a”, „Onet Muzyka”, 27 lipca 2017 [dostęp 2017-08-10] (pol.).
  4. „40 przebojów” Deriglasoffa i Jakubika (pol.). www.polskieradio.pl. [dostęp 2016-08-02].
  5. ELEKTRYCZNY Męskie Granie Orkiestra (pol.). lp3.polskieradio.pl. [dostęp 2015-06-26].
  6. Dzieci Kapitana Klossa – Dzieci Kapitana Klossa (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-23].
  7. Apteka – Menda (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  8. Apteka – Spirala (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  9. Homo Twist – Moniti Revan (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-23].
  10. Kury – P.O.L.O.V.I.R.U.S. (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-23].
  11. Püdelsi – Wolność Słowa (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  12. Homo Twist – Matematyk (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-23].
  13. Ten Typ Mes* – Trzeba Było Zostać Dresiarzem (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  14. Tymon And The Transistors* – Polskie Gówno (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-08-02].
  15. Sprawdź „Plastikowe maski” Jakubika i Deriglasoffa (pol.). barock.pl. [dostęp 2016-08-02].
  16. Olaf Deriglasoff (pol.). www.filmpolski.pl. [dostęp 2016-08-23].
  17. Jarocin. Po co wolność.

Linki zewnętrzneEdytuj