Oleśnica (powiat słupecki)

wieś w województwie wielkopolskim
Zobacz też: Oleśnica w innych znaczeniach tego słowa.

Oleśnica (niem. Emilienheim[2])– wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Zagórów.

Artykuł 52°09′54″N 17°55′44″E
- błąd 38 m
WD 52°8'N, 17°52'E
- błąd 20193 m
Odległość 375 m
Oleśnica
wieś
Ilustracja
Widok od wschodu
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat słupecki
Gmina Zagórów
Sołectwo Oleśnica
Liczba ludności  300
Strefa numeracyjna 63
Kod pocztowy 62-410[1]
Tablice rejestracyjne PSL
SIMC 0301552
Położenie na mapie gminy Zagórów
Mapa konturowa gminy Zagórów, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Oleśnica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Oleśnica”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Oleśnica”
Położenie na mapie powiatu słupeckiego
Mapa konturowa powiatu słupeckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Oleśnica”
Ziemia52°09′54″N 17°55′44″E/52,165000 17,928889
Integralne części wsi Oleśnica[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0301569 Oleśnica-Folwark część wsi

Wieś duchowna, własność opata cystersów w Lądzie pod koniec XVI wieku leżała w powiecie konińskim województwa kaliskiego[5]. Dawniej siedziba gmin Emilienheim i Oleśnica. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa konińskiego.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 847 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Karte der Deutschen Siedlungen in Mittelpolen : Maßstab 1:500 000, Bibliographisches Institut AG., 1938 [dostęp 2017-12-03].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 247.

Linki zewnętrzneEdytuj

*http://www.upstreamvistula.org/Documents/ABreyer_Warthebruch.pdf