Olelkowicze

Polski ród książęcy
(Przekierowano z Olelkowicze-Słuccy)

Olelkowicze herbu Pogoń Litewska II, przydomku Słucki – ród kniaziowski w Wielkim Księstwie Litewskim. Protoplastą rodu był Aleksander Olelko Włodzimierzowicz, członek dynastii Giedyminowiczów, poprzez ród Olgierdowiczów.

Olelkowicze
Słuccy
Ilustracja
Pogoń Litewska II
Państwo

Wielkie Księstwo Litewskie

Region

księstwo kopylsko-słuckie

Gniazdo rodzinne

Kopyl, Słuck

Tytuły

książęta

Protoplasta

Aleksander Olelko Włodzimierzowicz

Pierwsza wzmianka

I poł. XV w.

Status rodziny

wymarła

Ostatni przedstawiciel

Jan Szymon Olelkowicz

Data wymarcia

9 marca 1592

Pochodzenie etniczne

litewskie

Ród macierzysty

Giedyminowicze

Olelkowicze wygaśli w linii męskiej w 1592 roku wraz ze śmiercią Jana Szymona Olelkowicza[1].

Etymologia nazwiska edytuj

Nazwisko Olelkowiczów ma charakter patronimiczny i pochodzi od imienia Aleksandra Olelka Włodzimierzowicza[1].

Etymologia przydomku edytuj

Przydomek Słucki pochodzi od nazwy księstwa słuckiego, w którym władali Olelkowicze[1].

Pochodzenie edytuj

Olelkowicze byli rodem książęcym (kniaziowskim), o wielkolitewskim pochodzeniu etnicznym. Należeli do gałęzi rodu Olgierdowiczów z dynastii Giedyminowiczów[1].

Protoplastą Olelkowiczów był książę Aleksander Olelko Włodzimierzowicz, syn Włodzimierza Olgierdowicza, a wnuk Olgierda[1].

Historia edytuj

Historia rodu Olelkowiczów zaczyna się wraz z narodzinami ich protoplasty – księcia Aleksandra Włodzimierzowicza, zwanego Olelkiem, pochodzącego z dynastii Giedyminowiczów. Jego ojciec, Włodzimierz Olgierdowicz był księciem kijowskim, który utracił swoje księstwo w 1395 roku[2].

Książę Aleksander był pierwszym księciem słuckim, według Jana Tęgowskiego, otrzymał to księstwo dopiero po ślubie z księżniczką moskiewską, Anastazją[3]. Jego potomkowie przybrali sobie nazwisko Olelkowicz, a także tytułowali się mianem książąt Słuckich, kładąc tym samym podwaliny rodu Olelkowiczów[2].

Ostatnim męskim przedstawicielem książąt Olelkowiczów był Jan Szymon Olelkowicz. Zmarł bezpotomnie 9 marca 1592 roku, ponieważ jego jedyna córka odeszła jeszcze przed nim w kwietniu 1591 roku. Pogrzeb Jana odbył się w Lublinie 29 kwietnia 1593 roku[4]. Ostatni żeński przedstawiciel rodu, Zofia Olelkowicz, zmarła w 1612 roku, a wszystkie dobra Olelkowiczów przejął jej mąż – Janusz Radziwiłł[5][1].

Drzewo genealogiczne edytuj

 
 
‏‏‎‏‏‎Wasyl
Olelkowicz
 
 
 
 
 
 
‏‏‎‏‏‎Semen
Olelkowicz
 
 
Zofia
Olelkowicz
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
‏‏‎‏‏‎ ‎kobieta
 
 
Aleksandra
Olelkowicz
 
 
 
 
Olgierdowicze
 
Włodzimierz
 
Olelko
Włodzimierzowicz
 
Olelkowicze
 
 
Fedka
Olelkowicz
 
 
 
 
 
 
 
 
 
‏‏‎‏‏‎ ‎kobieta
 
 
Aleksandra
Olelkowicz
 
 
Jurij
Olelkowicz
 
Zofia
Olelkowicz
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
‏‏‎‏‏‎Michał
Olelkowicz
 
Semen
Olelkowicz
 
 
 
 
‏‏‎‏‏‎Jurij
Olelkowicz
 
 
Aleksander
Olelkowicz
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
‏‏‎‏‏‎Jurij
Olelkowicz
 
 
Semen
Olelkowicz
 
 
Jan Szymon
Olelkowicz
 
kobieta
 
 
 
 
 
 
 
 
 
‏‏‎‏‏‎Zofia
Olelkowicz
 

Drzewo genealogiczne zostało sporządzone na podstawie prac Józefa Wolffa[6].

Znani przedstawiciele edytuj

Przypisy edytuj

  1. a b c d e f Wolff 1895 ↓, s. 336.
  2. a b Wolff 1895 ↓, s. 327.
  3. Tęgowski 1999 ↓, s. 88.
  4. Wolff 1895 ↓, s. 334.
  5. Wolff 1895 ↓, s. 335.
  6. Wolff 1895 ↓, s. 150.

Bibliografia edytuj