Olga Tokarczuk

polska pisarka i noblistka

Olga Nawoja Tokarczuk[1] (ur. 29 stycznia 1962 w Sulechowie) – polska pisarka, eseistka, poetka i autorka scenariuszy, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 2018[2].

Olga Tokarczuk
Olga Nawoja Tokarczuk
Ilustracja
Olga Tokarczuk (2019)
Imię i nazwisko Olga Nawoja Tokarczuk
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1962
Sulechów
Narodowość polska
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Dziedzina sztuki literatura piękna
Ważne dzieła
Faksymile
Podpis artystki
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Odznaka Honorowa Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego Odznaka Honorowa Powiatu Kłodzkiego
Nagrody
Nobel prize medal.svg Nagroda Nobla w dziedzinie literatury (przyznana w 2019 za rok 2018)
Nagroda Literacka „Nike” (2008 i 2015)
Strona internetowa

Laureatka The Man Booker International Prize 2018 za powieść Bieguni (Flights)[3][4] oraz dwukrotna laureatka Nagrody Literackiej „Nike” za powieści: Bieguni (2008)[5] i Księgi Jakubowe (2015)[6].

ŻyciorysEdytuj

 
Olga Tokarczuk i Agnieszka Holland w Miejskim Ośrodku Kultury w Nowej Rudzie (2017)
 
Olga Tokarczuk podczas Festiwalu Góry Literatury (2017)

Córka nauczycieli – Wandy i Józefa Tokarczuków[7]. Ma siostrę[8]. Urodziła się w Sulechowie[9] a wychowała w Klenicy[10], skąd przeniosła się z rodzicami do Kietrza[11]. Tam ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Cypriana Kamila Norwida[12]. Jest absolwentką Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego[13]. W czasie studiów, jako wolontariuszka opiekowała się osobami z problemami psychicznymi[11]. Zainteresowała się również pracami Carla Junga, co wywarło wpływ na jej twórczość[14][15]. Po studiach pracowała jako psychoterapeutka w poradni zdrowia psychicznego w Wałbrzychu[16].

Z pierwszego małżeństwa, zawartego w 1985, z wydawcą Romanem Fingasem ma syna, Zbigniewa (ur. 1986)[8]. Jej obecnym mężem jest Grzegorz Zygadło[8]. Jest wegetarianką[8]. Mieszka we Wrocławiu i posiada dom w Krajanowie[10].

TwórczośćEdytuj

Zadebiutowała w 1979 na łamach pisma „Na przełaj”, gdzie pod pseudonimem „Natasza Borodin” opublikowała pierwsze opowiadania[11]. Jako powieściopisarka zadebiutowała w 1993 wydaną wówczas Podróżą ludzi Księgi[17]. Książka uzyskała nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek[18]. Publikowała m.in. w „Mandragorze[19][20].

W 1995 ukazała się jej druga powieść, E.E. Książka opowiada o dojrzewaniu dziewczynki, która nagle uzyskuje zdolności parapsychiczne[21][22]. Dużym sukcesem Tokarczuk okazała się wydana w 1996 powieść Prawiek i inne czasy[23]. Rok 1997 przyniósł zbiór opowiadań zatytułowany Szafa[24], a w 1998 pisarka opublikowała powieść pt. Dom dzienny, dom nocny[24]. W 2004 ukazały się Ostatnie historie. Książka ta składa się z trzech oddzielnych opowieści o babce, matce i wnuczce, ukazanych w niezależnych od siebie czasie i przestrzeni[17].

Jest twórczynią opowiadania Bardo. Szopka, zawierającego opis ruchomej szopki z klasztoru redemptorystów w Bardzie[25].

W pierwszej połowie października 2007 ukazała się jej powieść Bieguni. Pracowała nad nią trzy lata. Wspomina, że większość notatek robiła w czasie podróży[26]. „Ale nie jest to książka o podróży. Nie ma w niej opisów zabytków i miejsc. Nie jest to dziennik podróży ani reportaż. Chciałam raczej przyjrzeć się temu, co to znaczy podróżować, poruszać się, przemieszczać. Jaki to ma sens? Co nam to daje? Co to znaczy” – napisała we wstępie[26]. Jak mówi, „pisanie powieści jest dla mnie przeniesionym w dojrzałość opowiadaniem sobie samemu bajek. Tak jak to robią dzieci, zanim zasną. Posługują się przy tym językiem z pogranicza snu i jawy, opisują i zmyślają”[27].

W rankingu tygodnika Wprost, obejmującym najlepiej zarabiających pisarzy w Polsce w 2019, zajęła 3. miejsce[28].

Od 2019 asystentką Olgi Tokarczuk jest ukraińska poetka Iryna Wikyrczak[29].

Z tym tematem związana jest kategoria: Twórczość Olgi Tokarczuk.

DziałalnośćEdytuj

Była współorganizatorką Festiwalu Opowiadania, podczas którego autorzy krótkich form literackich z Polski i zagranicy prezentują swoje utwory[16]. Prowadziła warsztaty prozatorskie w Studium Literacko-Artystycznym na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie[30]. W 2008 prowadziła zajęcia z twórczego pisarstwa na Uniwersytecie Opolskim[31][32]. Współpracowała z Partią Zielonych i była członkinią redakcji „Krytyki Politycznej[11].

Od 2015 organizuje w Nowej Rudzie i okolicach Festiwal Góry Literatury przy współudziale Karola Maliszewskiego, Stowarzyszenia Kulturalnego „Góry Babel” oraz miasta i gminy Nowa Ruda[33]. W programie festiwalu znajdują się: akcje edukacyjne, debaty, koncerty, panele, pokazy, spotkania, Noworudzkie Spotkania z Poezją, warsztaty (filmowe, kulinarne i literackie) oraz wystawy[34].

2 grudnia 2019 we Wrocławiu zapowiedziała powołanie fundacji, z siedzibą w willi Tymoteusza Karpowicza przy ul. Krzyckiej 29, która za swoje cele obierze m.in. wspieranie i promocję polskiej kultury, w tym pisarzy i tłumaczy; działanie na rzecz praw człowieka, w tym przeciwdziałanie dyskryminacji i ograniczaniu swobód obywatelskich oraz ochronę środowiska, w tym walkę o prawa zwierząt. Pisarka na fundusz założycielski przekaże 350 tys. zł z nagrody Nobla. Fundacja ma być przestrzenią dla międzynarodowej rozmowy o możliwościach literatury w diagnozowaniu świata, w opisywaniu rzeczywistości, w której niebezpiecznie szybko narastają nastroje ksenofobiczne i nacjonalistyczne. Do jej rady powołani zostali Agnieszka Holland i Irek Grin, szef Wrocławskiego Domu Literatury[35].

Poglądy, odbiórEdytuj

Jest feministką[10][14]. Wspiera działania na rzecz ochrony środowiska, praw zwierząt, równouprawnienia i społeczeństwa obywatelskiego. Jest członkinią Rady Fundacji im. Stefana Batorego[36]. Regularnie uczestniczy w paradach równości[10].

W przemowie noblowskiej Wikipedię, którą podziwia i wspiera, porównała z koncepcją pansofii Jana Amosa Komenskiego, czyli omniscjencji – wiedzy pełnej[37].

Jej działalność, poglądy oraz twórczość były kilkunastokrotnie obiektami krytyki ze strony niektórych mediów prawicowych i konserwatywnych, a także działaczy Prawa i Sprawiedliwości oraz Reduty Dobrego Imienia(ang.)[38][39][40][41].

PublikacjeEdytuj

 
O. Tokarczuk podczas prezentacji filmu Pokot na festiwalu w Berlinie (2017)

TłumaczeEdytuj

Według Instytutu Książki do października 2019 ukazały się 193 tłumaczenia książek Olgi Tokarczuk[45]. Następnych 12 pojawi się pod koniec 2019 i w 2020, m.in. w Bułgarii, Egipcie, Izraelu, Korei Południowej, Serbii i na Ukrainie. 90 tłumaczy przełożyło jej książki na 37 języków, w tym na najczęściej używane na świecie, m.in.: angielski, arabski, chiński, hindi, hiszpański, japoński, niemiecki, perski, portugalski i rosyjski[46][47].

AdaptacjeEdytuj

EkranizacjeEdytuj

 
O. Tokarczuk z twórcami Pokotu, 67. Międzynarodowy Festiwal Filmowy, Berlin (2017)
Z tym tematem związana jest kategoria: Filmowe adaptacje utworów Olgi Tokarczuk.
  • E.E. (1998, spektakl teatru telewizji na podstawie powieści pod tym samym tytułem; reż. Maria Zmarz-Koczanowicz, w roli Erny Eltzner wystąpiła Agata Buzek);
  • Prawiek i inne czasy (1998, spektakl teatru telewizji na podstawie powieści pod tym samym tytułem; reż. Piotr Tomaszuk, w rolach głównych Joanna Kasperek i Jan Peszek);
  • Numery (2000, spektakl teatru telewizji na podstawie opowiadania Numery z tomu Szafa; reż. Agnieszka Lipiec-Wróblewska, w roli Miss L. wystąpiła Ewa Dałkowska);
  • Skarb (2000, spektakl teatru telewizji na motywach fragmentów powieści Dom dzienny, dom nocny; reż. Piotr Mularuk, w roli Krystyny Popłoch wystąpiła Maja Ostaszewska);
  • Żurek (2003, film fabularny na podstawie opowiadania pod tym samym tytułem z tomu Gra na wielu bębenkach, reż. Ryszard Brylski);
  • Miłości (2004, spektakl teatru telewizji na motywach opowiadań z tomu Gra na wielu bębenkach; reż. Filip Zylber);
  • Aria Diva (2007, film fabularny krótkometrażowy na podstawie opowiadania Ariadna na Naksos z tomu Gra na wielu bębenkach, reż. Agnieszka Smoczyńska);
  • Zniknięcie (2011, film fabularny krótkometrażowy na podstawie wątków powieści Bieguni, reż. Adam Uryniak);
  • Glicynia (2016, krótkometrażowy), reż. Izabela Kiszczak
  • Pokot (2017, film fabularny na podstawie powieści Prowadź swój pług przez kości umarłych, reż. Agnieszka Holland i Kasia Adamik).
  • Noc w Mariandzie (Noc v Mariandu, 2019), reż. Matěj Chlupáček, Maja Hamplová, Martin Hradecký

AudioEdytuj

NagrodyEdytuj

 
O. Tokarczuk, J. Croft, Lisa Appignanesi, przew. Międzynarodowej Nagrody Man Booker (2018)
  • 1993 Nagroda Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek za Podróż ludzi Księgi
  • 1996 Paszport „Polityki” - literatura
  • 1997 Nagroda Literacka „Nike” Czytelników za Prawiek i inne czasy
  • 1997 Nagroda Fundacji im. Kościelskich
  • 1999 Nagroda Literacka „Nike” Czytelników za Dom dzienny, dom nocny[51]
  • 1999 Nagroda Literacka im. Władysława Reymonta[52]
  • 2002 Nagroda Literacka „Nike” Czytelników za książkę Gra na wielu bębenkach[53]
  • 2005.12.28 Honorowa Obywatelka Miasta i Gminy Bardo[54].
  • 2007 Nagroda miesięcznika Odra za powieść Bieguni i wcześniejsze dzieła[55]
  • 2008 Nagroda Literacka „Nike” za powieść Bieguni[56]
  • 2008.10.05 Nagroda Literacka „Nike” Czytelników za powieść Bieguni
  • 2008 Nagroda im. Samuela B. Lindego, polsko-niemiecka nagroda przyznawana przez władze partnerskich miast: Torunia i Getyngi
  • 2009 Honorowa obywatelka Nowej Rudy[57][58]
  • 2010 nominowana do Nagrody Literackiej Nike za Prowadź swój pług przez kości umarłych[59]
  • 2013 Nagroda Vilenica[60], międzynarodowa, przyznawana pisarzom z Europy Środkowej
  • 2014 Dolnośląska Nagroda Kulturalna „Silesia” Sejmiku Województwa Dolnośląskiego[61]
  • 2015 Nagroda Literacka „Nike” za Księgi Jakubowe[62][63]
  • 2015 Nagroda Literacka „Nike” Czytelników za Księgi Jakubowe
  • 2015.05.22 Uhonorowana w Alei Pisarzy przy Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Ł. Górnickiego GALERIA KSIĄŻKI w Oświęcimiu, gdzie odsłoniła swoją płytę z brązu
  • 2015 Międzynarodowa Nagroda Mostu miast Görlitz i Zgorzelec[64]
  • 2016 „Zasłużona dla Miasta Wałbrzycha”, wyróżnienie Rady Miejskiej Wałbrzycha[65][66][67].
  • 2017.01 Międzynarodowa Nagroda Literacka Samorządu Sztokholmu za Księgi Jakubowe[68]
  • 2017.05.27 Gwiazda w Alei Gwiazd Literatury przy Miejskiej Bibliotece Publicznej w Mińsku Mazowieckim[69].
  • 2017.09.10 Nagroda IX Kongresu Kobiet, Poznań[70]
  • 2018.04.21 Nagroda Polcul Foundation „za działalność społeczną w dziedzinie kultury na Dolnym Śląsku”[71]
  • 2018.05.22 Nagroda The Man Booker International Prize 2018[3] za książkę Bieguni (Flights) Fitzcarraldo Editions, tł. Jennifer Croft
  • 2019.06.24 Honorowa obywatelka Wrocławia[72]
  • 2019.07.08 Nagroda Laure-Bataillon dla najlepszej książki przełożonej na język francuski za Księgi Jakubowe[73]
  • 2019.10.10 Nagroda Nobla w dziedzinie literatury za 2018[74], za wyobraźnię narracyjną, która z encyklopedyczną pasją reprezentuje przekraczanie granic jako formę życia[2]
  • 2019.12.20 Sejm RP podjął uchwałę z okazji otrzymania przez O. Tokarczuk Nagrody Nobla, w której napisano: Autorka „Ksiąg Jakubowych” [...] mówi, jak trudno dziś scalić świat, który stał się światem fragmentów osobnych, odrębnych bytów i narracji. Chciwość, brak szacunku do natury, egoizm, brak wyobraźni, niekończące się współzawodnictwo, brak odpowiedzialności sprowadziły świat do statusu przedmiotu, który można ciąć na kawałki, używać i niszczyć. Dlatego wierzę, że muszę opowiadać tak, jakby świat był żywą, nieustannie stawającą się na naszych oczach jednością”[75][76][77].
  • 2019.12.30 Rada Miejska Nowej Rudy podjęła uchwałę ustanawiającą rok 2020 Rokiem Olgi Tokarczuk w mieście Nowa Ruda[78].
  • 2020.01.14 Paszport „Polityki” - nagroda specjalna Kreator Kultury[79]
  • 2020.06.18 Honorowy obywatel miasta stołecznego Warszawy[80]

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Stowarzyszenie Kulturalne „Góry Babel”, rejestr.io [dostęp 2019-10-10].
  2. a b The Nobel Prize in Literature 2018, nobelprize.org [dostęp 2019-10-10].
  3. a b Olga Tokarczuk z nagrodą Bookera 2018! Książka ''Bieguni'' najlepsza na świecie, „gazeta.pl”, 22 maja 2018 [dostęp 2018-05-22].
  4. Flights wins the Man Booker International Prize 2018 (ang.). themanbookerprize.com. [dostęp 2018-05-23].
  5. Nike 2008 dla Olgi Tokarczuk – ‘Bieguni’ książką roku, wyborcza.pl [dostęp 2019-10-10].
  6. Polská cena Nike 2015, iliteratura.cz [dostęp 2019-10-10] (cz.).
  7. Olga Tokarczuk jest pisarką dobra, TVN24.pl [dostęp 2019-11-26].
  8. a b c d „Kilka miesięcy po urodzeniu syna wróciłam do pracy”. Co wiemy o rodzinie Olgi Tokarczuk?, Viva.pl [dostęp 2019-11-26] (pol.).
  9. Tokarczuk Olga, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-10-10].
  10. a b c d Dorota Oczak-Stach: Literacki Nobel dla Olgi Tokarczuk. Pisarka niepokorna i zaangażowana. Czytelnicy ją uwielbiają, hejterzy grozili jej śmiercią. wroclaw.wyborcza.pl, 10 października 2019. [dostęp 2019-10-10].
  11. a b c d Alicja Szałagan, Olga Tokarczuk – Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku, ppibl.ibl.waw.pl [dostęp 2019-10-10].
  12. Olga Tokarczuk. Absolwentka Liceum Ogólnokształcącego w Kietrzu – matura 1980. [dostęp 2009-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-04-18)].
  13. Olga Tokarczuk laureatką Literackiej Nagrody Nobla. W: Wydział Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego [on-line]. psych.uw.edu.pl, 10 października 2019. [dostęp 2019-10-10].
  14. a b Claire Armitstead: Olga Tokarczuk: ‘I was very naive. I thought Poland would be able to discuss the dark areas of our history’. W: The Guardian [on-line]. theguardian.com, 20 kwietnia 2018. [dostęp 2019-10-10].
  15. Olga Tokarczuk: Świat z odwrotnej strony. W: Tygodnik Powszechny [on-line]. tygodnik.com.pl, 1996. [dostęp 2019-10-10].
  16. a b Anna Morawiecka Bieguństwo, wywiad z Olgą Tokarczuk, magazyn „Ludzka Sprawa”, 11(26)/2008, s 4–5.
  17. a b Przemysław Czapliński: Ostatnie historie, Tokarczuk, Olga. wyborcza.pl, 22 września 2004. [dostęp 2019-10-10].
  18. Iná, ako sme ju poznali doteraz, style.hnonline.sk [dostęp 2019-10-10] (słow.).
  19. O. Tokarczuk, Oddział psychogeriatryczny, „Mandragora, nr 4, Wrocław 1984, s. 105–109; Powrót na niebo, „Mandragora” nr 8, Wrocław, 1990, s. 142–145.
  20. Karol Maliszewski, Poezja wrocławska w latach 1980–2000, pierwodruk: Karol Maliszewski, Pociąg do literatury, Wrocław, 2010, s. 75–89, dolnoslaskosc.pl, 2004 [dostęp 2016-10-14].
  21. Olga Tokarczuk – životopis, Databáze knih [dostęp 2019-10-10] (cz.).
  22. Katarzyna Romik (oprac.), Olga Tokarczuk z literacką Nagrodą Nobla. To piąty w historii autor z Polski, wiadomosci.wp.pl, 10 października 2019 [dostęp 2019-10-10].
  23. Olga Tokarczuk: Pravek a iné časy, Pravda.sk, 23 stycznia 2016 [dostęp 2019-10-10] (słow.).
  24. a b Olga Tokarczuková: Sabinino přání, Vltava, 15 kwietnia 2010 [dostęp 2019-10-10] (cz.).
  25. Szopka ruchoma. W: Urząd Miasta i Gminy Bardo [on-line]. bardo.pl, 12 października 2018. [dostęp 2019-10-10].
  26. a b Spotkanie z okazji wydania nowej powieści Olgi Tokarczuk (notka PAP), Instytut Książki, 08.10.2007 [dostęp 2015-12-26].
  27. Podróż ludzi Księgi – notka wydawnicza (Wydawnictwo W.A.B.) [dostęp 2015-12-25].
  28. Szymon Krawiec, Kto jest najlepiej zarabiającym polskim pisarzem? Nowy ranking „Wprost”, Wprost, 24 listopada 2019 [dostęp 2019-11-26] (pol.).
  29. Dorota Oczak-Stach, Olga Tokarczuk wybrała. Ukraińska aktywistka i poetka została asystentką noblistki, 30 października 2019
  30. Wykładowcy. W: Wydział Polonistyki UJ. Podyplomowe Studia Literacko-Artystyczne (Szkoła Pisarzy) [on-line]. sla.polonistyka.uj.edu.pl. [dostęp 2019-10-10].
  31. Beata Łabutin: Olga Tokarczuk wykładowcą UO. Gazeta Wyborcza, 7 lutego 2008. [dostęp 2008-06-15].
  32. Krzysztof Ogiolda, „Nobel dla Olgi Tokarczuk to wielka radość dla naszego uniwersytetu”. Pisarka prowadziła zajęcia na Uniwersytecie Opolskim, Nowa Trybuna Opolska, 2019 [dostęp 2019-10-24].
  33. Festiwal Góry Literatury.
  34. Barbara Adamska: Festiwal Góry Literatury. Urząd Gminy Nowa Ruda. [dostęp 2018-07-27].
  35. Dorota Oczak-Stach, Fundacja Olgi Tokarczuk ma wspierać słabszych. Działać na rzecz kobiet, praw zwierząt i wolności słowa, 2 grudnia 2019
  36. Rada i Zarząd Fundacji. W: Fundacja im. Stefana Batorego [on-line]. batory.org.pl. [dostęp 2019-12-22].
  37. The Nobel Prize in Literature 2018, NobelPrize.org [dostęp 2019-12-10] (pol.).
  38. Rządzący dzisiaj cieszą się z Nobla Olgi Tokarczuk, ale wcześniej oczerniali pisarkę. „Jest słaba na umyśle”, gazeta.pl [dostęp 2019-10-12] (pol.).
  39. Maciej Deja (oprac.), Olga Tokarczuk z Nagrodą Nobla. Nieraz zalazła PiS-owi za skórę, wiadomosci.wp.pl, 10 października 2019 [dostęp 2019-10-12] (pol.).
  40. Redakcja, Nagroda dla Olgi Tokarczuk. PiS wychodzi z sali, Gazeta Wrocławska, 10 października 2019 [dostęp 2019-10-12] (pol.).
  41. ‘Anty-Polka’, ‘Gwiazda mainstreamu’, ‘Zdrajczyni’, ‘Pluje na Polskę’. Olga Tokarczuk w mediach PiS (wybór niepełny), wyborcza.pl [dostęp 2019-10-12] (pol.).
  42. Poprzedzony wstępem Kingi Dunin.
  43. Olga Tokarczuk, „Moment niedźwiedzia”. Culture.pl. [dostęp 2012-03-12].
  44. Zgubiona dusza.
  45. Read Tokarczuk novels in your language!
  46. Nobelove ceny za literatúru získali Olga Tokarczuková a Peter Handke, Pravda.sk, 10 października 2019 [dostęp 2019-10-10] (słow.).
  47. Olga Tokarczuk z Literacką Nagrodą Nobla. Komentarz wideo, Życie Uniwersyteckie [dostęp 2019-10-10].
  48. Audiofile Magazine. www.audiofilemagazine.com. [dostęp 2019-10-13].
  49. Penguin Random House, penguinrandomhouseaudio.com [dostęp 2019-10-27].
  50. Stowarzyszenie Filmowców Polskich. Stowarzyszenie Filmowców Polskich. [dostęp 2019-08-22].
  51. Nagroda Nike, web.archive.org, 27 marca 2019 [dostęp 2019-12-21] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-27].
  52. Związek Rzemiosła Polskiego: Laureaci Nagrody Literackiej im. Władysława Reymonta w latach 1994–2009. zrp.pl. [dostęp 2014-09-11].
  53. Nagroda Nike, web.archive.org, 27 marca 2019 [dostęp 2019-12-21] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-27].
  54. Olga Tokarczuk - Honorowi obywatele Barda - Nasze miasto - Bardo - Miasto Cudów!, prologit.pl [dostęp 2019-11-26].
  55. Nagrody Odry, okis.pl (pol.).
  56. Za artykułem w „Gazecie Wyborczej” online na Wyborcza.pl.
  57. Honorowi obywatele, um.nowaruda.pl [dostęp 2019-10-10].
  58. Tokarczuk: "W życiu nie doświadczyłam tyle nienawiści". Odwiedziliśmy hejterów pisarki
  59. Nagroda Nike, web.archive.org, 27 marca 2019 [dostęp 2019-12-21] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-27].
  60. Olga Tokarczuk laureatką nagrody literackiej Vilenica 2013, lublana.msz.gov.pl [dostęp 2019-10-10].
  61. V Święto Województwa Dolnośląskiego – prezentujemy wszystkich nagrodzonych przez Sejmik oraz Marszałka Województwa Dolnośląskiego. umwd.dolnyslask.pl, 17 października 2014. [dostęp 2019-10-10].
  62. Nagroda Literacka Nike 2015 dla Olgi Tokarczuk. onet.pl, 2015-10-04. [dostęp 2015-10-04].
  63. Znamy finalistów Nike 2015 | Artykuł | Culture.pl. [dostęp 2015-09-13].
  64. Międzynarodowa Nagroda Mostu dla Olgi Tokarczuk. W: Wydawnictwo Literackie [on-line]. wydawnictwoliterackie.pl, 6 grudnia 2015. [dostęp 2019-10-10].
  65. Odbyło się to przy sprzeciwie radnych PiS, którzy uznali że Olga Tokarczuk w swoich książkach i wypowiedziach szkaluje i obraża Polaków. Radni PiS na znak protestu w chwili wręczania nagrody wyszli z sali.
  66. Redakcja, Nagroda dla Olgi Tokarczuk. PiS wychodzi z sali, Gazeta Wrocławska, 10 października 2019 [dostęp 2019-10-11] (pol.).
  67. Nobel dla Olgi Tokarczuk!, um.walbrzych.pl, 10 października 2019 [dostęp 2019-10-11].
  68. Natalia Szostak, Olga Tokarczuk odebrała w Szwecji Międzynarodową Nagrodę Literacką. Wyróżniono ją za ''Księgi Jakubowe'', wyborcza.pl, 19 stycznia 2017 [dostęp 2017-01-22].
  69. IV Gala Alei Gwiazd Literatury z Olgą Tokarczuk, Miejska Biblioteka Publiczna w Mińsku Mazowieckim [dostęp 2017-12-14].
  70. Prezydent Poznania i pisarka Olga Tokarczuk laureatami nagród IX Kongresu Kobiet. W: Dziennik Gazeta Prawna [on-line]. kultura.gazetaprawna.pl, 10 września 2017. [dostęp 2019-10-10].
  71. Polcul. Wyróżnienia wiosna 2018. Polcul Foundation. [dostęp 2018-04-28].
  72. Tomasz Wysocki: Pisarka Olga Tokarczuk z tytułem Honorowej Obywatelki Wrocławia. W: 24 czerwca 2019 [on-line]. wrocław.pl. [dostęp 2019-10-10].
  73. Olga Tokarczuk z nagrodą Laure-Bataillon dla najlepszej książki przełożonej na język francuski za ‘Księgi Jakubowe’, wyborcza.pl [dostęp 2019-07-18].
  74. The Swedish Academy postpones the 2018 Nobel Prize in Literature | Swedish Academy, svenskaakademien.se [dostęp 2019-10-10].
  75. Fragment mowy noblowskiej
  76. Sprawozdanie podkomisji nadzwyczajnej o poselskich projektach uchwał w sprawie wyrażenia uznania dla laureatki Nagrody Nobla Olgi Tokarczuk (druki nr 47 i 59)
  77. Głosowanie nr 34 na 2. posiedzeniu Sejmu 20-12-2019 r. w sprawie wyrażenia uznania dla laureatki Nagrody Nobla O. Tokarczuk: 406 za, 1 przeciw, 17 wstrzymało się
  78. Uchwała w sprawie ustanowienia w Gminie Miejskiej Nowa Ruda roku 2020 Rokiem Olgi Tokarczuk
  79. Olga Tokarczuk z tytułem Kreatora Kultury! 14 stycznia 2020
  80. Znamy nowych Honorowych Obywateli m.st. Warszawy. Urzad m.st. Warszawy, 2020-06-19. [dostęp 2020-06-20].
  81. Gloria Artis dla Olgi Tokarczuk. mkidn.gov.pl, 2010-01-29. [dostęp 2012-11-21].
  82. Uchwała w sprawie przyznania Oldze Tokarczuk Odznaki Honorowej Złotej Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego. bip.umwd.dolnyslask.pl, 20 września 2018. [dostęp 2019-10-10].
  83. X uroczysta sesja Rady Powiatu Kłodzkiego. powiat.klodzko.pl, 4 października 2019. [dostęp 2019-10-11].
  84. Spotkanie Marszałka Senatu z Olgą Tokarczuk. senat.gov.pl. [dostęp 2020-05-01].

Linki zewnętrzneEdytuj