Olszanica (województwo podkarpackie)

wieś w województwie podkarpackim

Olszanicawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, siedziba gminy Olszanica[3][4].

Artykuł 49°28′42″N 22°26′37″E
- błąd 39 m
WD 49°29'N, 22°24'E
- błąd 19375 m
Odległość 1451 m
Olszanica
wieś
Ilustracja
Pałac w Olszanicy
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat leski
Gmina Olszanica
Liczba ludności (2011) 1247[1][2]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-722
Tablice rejestracyjne RLS
SIMC 0358262
Położenie na mapie gminy Olszanica
Mapa lokalizacyjna gminy Olszanica
Olszanica
Olszanica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Olszanica
Olszanica
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Olszanica
Olszanica
Położenie na mapie powiatu leskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu leskiego
Olszanica
Olszanica
Ziemia49°28′42″N 22°26′37″E/49,478333 22,443611

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim. Wieś leży w dolinach potoków Wańkówka i Stary Potok, które łącząc się dają początek Olszanki prawego dopływu Sanu. Przez miejscowość przechodzi droga krajowa nr 84 i linia kolejowa nr 108 StróżeKrościenko z przystankiem Olszanica.

HistoriaEdytuj

W 1376 Olszanica była jak i Myczkowce prywatną wsią szlachecką i stanowiła własność Oleśki (Olescho). Wymieniana w 1436 jako miejscowość założona w sobieńskich dobrach Kmitów na prawie wołoskim. Nazwa wsi ma pochodzenie topograficzne, wywodzi się od słowa olsza, olszyna i oznaczała teren porośnięty olchami. Fakt ten potwierdzają źródła: 1441 Olschanycze, 1443 Kmitowie mieli dwór obronny.

W 1436 – Jan Goligyan w imieniu żony Małgorzaty wystąpił do sądu grodzkiego w Sanoku przeciw Mikołajowi Kmicie- kasztelanowi przemyskiemu, który zajął gwałtem dobra ojczyste Małgorzaty Goligyan, przypadłe jej po bracie zm. Janie Kmicie i jego dzieciach z Bachórza, tj. Zamek Sobień z wsiami doń należącymi Olszanica, Myczkowce, Rajskie i Izdebki oraz inne. Spór ten trwał do 1441 r., aż gdy doszło do ugody między Małgorzatą żoną Przedpełka Mościca z Wielkiego Koźmina a jej stryjem Mikołajem Kmitą z Wiśnicza, kasztelanem przemyskim. Potem właścicielami Olszanicy byli Tarłowie, Mniszchowie, Jordanowie, Jasieńscy. W 1580 r. – w podziale majątku po Barbarze z Herburtów Kmitowej dobra sobieńskie z Olszanicą przeszły w ręce Stadnickich a potem Tarłów. Gdy Jerzy Mniszech ożenił się z Jadwigą Tarło (córką Mikołaja Tarło – sekretarza królewskiego i Jadwigi Stadnickiej) i otrzymał w spadku m.in. Olszanicę Potok, Dębowiec, Sambor, Laszki Murowane, Chyrów i Bąkowice. W pocz. XVII w. była to własność Mniszchów i istniał tu zamek murowany, w którym przebywała Maryna Mniszchówna – późniejsza carowa. W 1663 – rejestr podatkowy wymienia jako właściciela wsi starostę sanockiego (1661). Jerzego Jana Wandalina Mniszcha. Potem przejęli Olszanicę na własność Jordanowie. W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej w Olszanicy byli Bronisław i Krystyna hr. Stadniccy[5]. Od września 1939 do 1941 była pod okupacja sowiecką. Od 1941 do sierpnia 1944 wieś była siedzibą okupacyjnego hitlerowskiego urzędu gminy w powiecie sanockim.

 
Kościół parafialny w Olszanicy z dzwonnicą

ZabytkiEdytuj

Murowana cerkiew, pw. Zaśnięcia Matki Bożej z 1923 roku (projekt Bronisław Wiktor), która służy obecnie jako kościół rzymskokatolickiej Parafii Matki Bożej Pocieszenia. Obok cerkwi na parawanowej dzwonnicy można podziwiać dzwon z 1630 roku. Cerkiew sąsiaduje z zespołem pałacowo-parkowym, na który składają się: pałacyk z 1905 (wybudował go Antoni Juściński[6][7][8][9]), zabudowania gospodarcze, oficyna i kuźnia, most z II poł. XIX w. Godne zwiedzenia są również kapliczki przydrożne z XIX w.

Osoby związane z OlszanicąEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj