Ondrej Spišák

Ondrej Spišák (ur. 1964[1][2] w ​Nitrze na Słowacji) – słowacki reżyser teatralny.

Ondrej Spišák
Data i miejsce urodzenia 1964
​Nitra
Narodowość Słowacja
Język słowacki
Dziedzina sztuki teatr

W 1986 ukończył studia na Wydziale Lalkarskim ​Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze​, a jego spektaklem dyplomowym był Dżezinbad na motywach sztuki Ernesta Brylla Na szkle malowane[3]. Następnie pracował w Czechach i na Słowacji, gdzie zrealizował: Sir Halewina Michela de Ghelderodego, ​Romeo i Julię Szekspira oraz Prawiek i inne czasy na podstawie powieści Olgi Tokarczuk. W 1990 w Słowacji wspólnie z plastykiem i scenografem Františkiem Liptákiem​ i przyjaciółmi założył Wolne Stowarzyszenie Aktorów, Reżyserów, Artystów, Ich Małżonek, Kochanek, Dzieci, Psów i Kotów, czyli wędrowny teatr-cyrk Teatro Tatro[4], który ma w swoim repertuarze takie widowiska jak Bianka Brasseli, czyli kobieta o dwóch głowach, Ballada o bandycie, Zázračný divadelný automat (Magiczny automat teatralny), który powstał jako artystyczny projekt towarzyszący Olimpiadzie w Vancouver w 2010, i Mistrz i Małgorzata Michaiła Bułhakowa.

W 1994 rozpoczął współpracę zna z warszawskim Teatrem Lalka, gdzie przygotował spektakle dla dzieci takie jak Robinsona Crusoe (1994) według powieści Daniela Defoe, Rudy Dżil i jego pies (1994) J.R.R. Tolkiena, Guliwer (1996) Jonathan Swift​a, Podróż do wnętrza Ziemi (1997) Julesza Verne’a​, Odyseja (1999) Homera czy Buratino (2004) Aleksieja Nikołajewicza Tołstoja, które były prezentowane także na festiwalach lalkowych w Europie[4]. W 2002 w Teatrze Wybrzeże wyreżyserował inscenizację autorstwa Tadeusza Słobodzianka Sen pluskwy, czyli towarzysz Chrystus, a w 2003 w Teatrze Narodowym - Merlina. Inną historię Słobodzianka, nominowanego w 2004 do nagrody Feliksa Warszawskiego za reżyserię. W 2006 w Laboratorium Dramatu odbyła się premiera Malambo Słobodzianka. Później zrealizował kolejne sztuki Tadeusza Słobodzianka w Teatrze na Woli - Nasza klasa (2010) i Prorok Ilja (2012) - oraz w Teatrze Dramatycznym m.st. Warszawy​ - Młody Stalin. Prawdopodobna historia (2013), Niedźwiedź Wojtek (2016) i Historia Jakuba (2017)

NagrodyEdytuj

  • 1994: Nagroda ASISTEJ im. Jana Dormana i „Atest” Świadectwo Najwyższej Jakości i Poziomu Artystycznego za rok 1994 dla twórców spektaklu Robinson Cruzoe w Teatrze Lalka w Warszawie
  • 1994: Toruń - I OFTL - Złoty Piernik za spektakl Robinson Crozoe w Teatrze Lalka w Warszawie oraz Brązowy Piernik (razem z Krzysztofem Dziermą) za wykreowanie przestrzeni dźwiękowej w tym spektaklu
  • 1996: Toruń - III TSTL - nagroda za reżyserię przedstawienia Gulliwer Jonathana Swifta w Białostockim Teatrze Lalek
  • 1997: Opole - XVIII OFTL - druga nagroda za reżyserię spektaklu Guliwer w Białostockim Teatrze Lalek
  • 1997: „Atest” Świadectwo Najwyższej Jakości w dziedzinie teatru dla dzieci i młodzieży - za przedstawienie Guliwer Jonathana Swifta w Białostockim Teatrze Lalek
  • 1997: Toruń - IV TSTL - Grand Prix (jury dziecięcego) dla spektaklu Wyprawa do wnętrza ziemi z Teatru Lalka w Warszawie i nagroda jury profesjonalnego za reżyserię
  • 1997: Kłodzko - III Małe Zderzenia Teatralne - nagroda główna dla autorskiego przedstawienia Ondreja Spisaka Gulliwer w Białostockim Teatrze Lalek
  • 1997: Lublin - II Biennale „Lalki w Lublinie” - Wielka Nagroda Publiczności i nagroda jury za reżyserię przedstawienia Rudy Dżil i jego pies Johna R.R.Tolkiena w Teatrze Lalka w Warszawie
  • 1998: Warszawa - I Warszawski Pałac Teatralny - III nagroda dla spektaklu Alicja w krainie czarów z Teatru „Baj Pomorski” w Toruniu
  • 1999: Warszawa - Atest Wysokiej Jakości i Poziomu Artystycznego ASSITEJ za rok 1998 - za przedstawienie Alicja w krainie czarów w Teatrze Lalek „Baj Pomorski” w Toruniu
  • 2000: Toruń - VII MTSTL - nagroda jury dorosłego za reżyserię spektaklu Odyseja w Teatrze Lalka w Warszawie
  • 2000: Zagrzeb - MFT Lalkowych - nagroda za reżyserię spektaklu Gulliwer w Białostockim Teatrze Lalek
  • 2001: Zagrzeb - MF Teatrów Lalek - Grand Prix dla Odysei w Teatrze Lalka w Warszawie
  • 2002: Czarna Maska (Łódź) dla najgorszego przedstawienia sezonu - Wesele Figara Beaumarchaise’ego w Teatrze Nowym w Łodzi
  • 2004: Warszawa - Feliksy Warszawskie - nominacja do nagrody za reżyserię przedstawienia Merlin Tadeusza Słobodzianka w Teatrze Narodowym w Warszawie
  • 2005: Opole - XXII Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalek - druga nagroda za reżyserię przedstawienia Buratino wg Aleksego Tołstoja w Teatrze Lalka w Warszawie
  • 2005: „Atest” Świadectwo Najwyższej Jakości i Poziomu Artystycznego za rok 2004 - za przedstawienie Buratino Aleksego Tołstoja w Teatrze Lalka w Warszawie
  • 2006: Szanghaj - Międzynarodowy Festiwal Teatrów Dziecięcych - wyróżnienie dla spektaklu Gulliwer z Białostockiego Teatru Lalek za wybitną prezentację sztuki dla dzieci
  • 2007: XIII Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej - wyróżnienie za reżyserię przedstawienia Kowal Malambo. Argentyńska historia Tadeusza Słobodzianka w Laboratorium Dramatu w Warszawie
  • 2008: Toruń - XV Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalek Spotkania - nagroda za inscenizację przedstawienia O śmierci i cudownym lekarzu w Starym Divadle w Nitrze
  • 2008: Lublin - III Festiwal Teatró Europy Środkowej Sąsiedzi - Perła Sąsiadów dla przedstawienia Kowal Malambo Laboratorium Dramatu w Warszawie
  • 2011: Łódź - Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych - nagroda dla najlepszego przedstawienia - Nasza klasa z Teatru na Woli w Warszawie
  • 2011: Warszawa - Feliks Warszawski za najlepszą reżyserię w sezonie 2010/2011 - za reżyserię spektaklu Nasza klasa w Teatrze na Woli
  • 2012: Cieszyn - XXIII Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Bez Granic” - Złamany szlaban dla przedstawienia Nasza klasa z Teatru na Woli w Warszawie
  • 2015: Nagroda Główna Fundacji Tatrabanka za reżyserię Mistrza i Małgorzaty

PrzypisyEdytuj

  1. Ondrej Spišák​ (1964, Nitra) (ang.). Theatre Institute. [dostęp 2020-08-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-07)].
  2. Ondrej Spišák (ur. 1964) - Gorzkie Żale (pol.). Festiwal Nowe Epifanie. [dostęp 2020-08-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-07)].
  3. Monika Mokrzycka-Pokora: Artysta: Ondrej Spišák - Życie i twórczość (pol.). Culture.pl. [dostęp 2020-08-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-07)].
  4. a b Osoby - Ondrej Spišák (pol.). Kulturalna Warszawa. [dostęp 2020-08-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-07)].

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Ondrej Spišák, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [online] [dostęp 2021-04-09].