Opalenie

wieś w województwie pomorskim

Opaleniewieś kociewska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Gniew[3].

Opalenie
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Piotra i Pawła w Opaleniu
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat tczewski
Gmina Gniew
Liczba ludności (2011) 884[1]
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 83-136[2]
Tablice rejestracyjne GTC
SIMC 0161329
Położenie na mapie gminy Gniew
Mapa konturowa gminy Gniew, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Opalenie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Opalenie”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Opalenie”
Położenie na mapie powiatu tczewskiego
Mapa konturowa powiatu tczewskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Opalenie”
Ziemia53°44′32″N 18°49′23″E/53,742222 18,823056

Wieś położona u zbiegu dróg krajowych nr 90 i 91. Stanowi sołectwo Opalenie, w którego skład wchodzą również miejscowości: Aplinki, Na Piaskach, Pod Górami i Osady. Na południe od Opalenia znajdują się bezpośrednio nad brzegami Wisły rezerwaty florystyczne Wiosło Duże i Wiosło Małe. Dwa inne rezerwaty florystyczne (Opalenie Dolne i Opalenie Górne) znajdują się na wschód od miejscowości.

W latach 1934–1954 i 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Opalenie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Opalenie[4][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0161341 Na Piaskach część wsi
1037703 Osady część wsi
0161358 Pod Górami osada

HistoriaEdytuj

 
Ruiny mostu na Wiśle

Do roku 1918 Opalenie znajdowało się pod administracją zaboru pruskiego. Po I wojnie światowej miejscowość wróciła do Polski. Opalenie znajdowało się na trasie strategicznej linii kolejowej, którą Niemcy zamierzali rozbudować. Linia ta miała wspierać logistycznie istniejące już połączenie (Berlin-Piła-Chojnice-Tczew-Królewiec) i służyć przede wszystkim do szybkiego przerzutu wojsk i materiału wojennego na wschód. Upadek kajzerowskich Niemiec zniweczył plany pruskiej ekspansji. Olbrzymi most w Opaleniu (ponad kilometr długości) został w 1927–1929 zdemontowany i na nowo wykorzystany w 1934, w Toruniu i Koninie. Okres 20-lecia międzywojennego był powiązany z częstymi prowokacjami niemieckiego Grenzschutzu ze wschodniego brzegu Wisły. W Opaleniu była ulokowana placówka Straży Celnej „Opalenie”[5]. Podczas II wojny światowej most został przez Niemców prowizorycznie odbudowany (drewniana konstrukcja). Po wojnie przewozy pasażerskie odbywały się jeszcze do połowy lat 50. na trasie (Smętowo Graniczne-Opalenie).

26 lipca 2013 roku zostało otwarte w okolicach Opalenia nowe połączenie mostowe (tym razem drogowe), w ciągu drogi krajowej nr 90. Zapewnia to połączenie Kwidzyna, przez nowy most na Wiśle, z drogą krajową nr 91 w Dąbrówce i w dalszym ciągu z węzłem autostrady A1 w Kopytkowie[6].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wieś Opalenie w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2019-10-30] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 860 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  5. Kalendarz z szematyzmem funkcjonariuszy Straży Celnej na rok 1927, Nakładem Zarządu Internatu imienia dra Władysława Rasińskiego dla Dzieci Funkcjonariuszy Straży Celnej, 1927, s. 223.
  6. GW Trójmiasto: Most-kwidzyn-opalenie-mozesz-otworzyc-i-ty (pol.). mojeauto.pl, 2013 – 07 – 25. [dostęp 2013-07-25].

Linki zewnętrzneEdytuj