Oporów (województwo łódzkie)

wieś w województwie łódzkim

Oporówwieś, dawniej miasto w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Oporów. Leży w odległości 15 km od Kutna i 6 km od Żychlina.

Artykuł

52°15′51.2″N 19°33′56.7″E

- błąd

4 m

WD

52°15'0.0"N, 19°34'0.1"E

- błąd

14 m

Odległość

1672 m

Oporów
wieś
Ilustracja
Zamek w Oporowie
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

kutnowski

Gmina

Oporów

Liczba ludności (2011)

330

Strefa numeracyjna

24

Kod pocztowy

99-322

Tablice rejestracyjne

EKU

SIMC

0572481

Położenie na mapie gminy Oporów
Mapa konturowa gminy Oporów, po prawej znajduje się punkt z opisem „Oporów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Oporów”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Oporów”
Położenie na mapie powiatu kutnowskiego
Mapa konturowa powiatu kutnowskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Oporów”
Ziemia52°15′51,2″N 19°33′56,7″E/52,264222 19,565750

HistoriaEdytuj

Oporów leży w historycznej ziemi łęczyckiej, w XVI wieku położony był w powiecie orłowskim województwa łęczyckiego[1]. Uzyskał lokację miejską w 1399 roku, zdegradowany po 1661 roku[2]. W XIV, XV i XVI wieku Oporów był siedzibą rodową sławnej rodziny możnowładczej Oporowskich herbu Sulima. Wojewoda łęczycki Mikołaj z Oporowa lokował tu w latach 1399-1424 miasto i zbudował warownię - fortalicjum. Jego syn - Władysław z Oporowa - arcybiskup gnieźnieński wzniósł w Oporowie obronny zamek, istniejący do dziś oraz ufundował w 1453 klasztor oo. Paulinów (jego przeorem był przez pewien czas Augustyn Kordecki). Miasteczko Oporów znajdujące się na terenie dzisiejszego cmentarza nie rozwijało się jednak zbyt pomyślnie, licząc w XVI wieku najwyżej 37 domów i około 250 mieszkańców. Z rzemieślników mieszkali tu głównie rzeźnicy, piekarze, piwowarzy i gorzelnicy. Większość mieszczan utrzymywała się jednak z pracy na roli. Podczas potopu szwedzkiego w 1655 roku zostało spalone i w następnych wiekach utraciło prawa miejskie

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Oporów.

ZabytkiEdytuj

 
Kościół św. Marcina

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[3] na listę zabytków wpisane są obiekty:

PrzypisyEdytuj

  1. Atlas historyczny Polski. Mapy szczegółowe XVI wieku. Stanisław Trawkowski (red.). T. 5: Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2: Komentarz, indeksy. Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk, 1998, s. 122. ISBN 83-86301-75-9. [dostęp 2022-01-18].
  2. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 58-59.
  3. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 2008-09-17].

Linki zewnętrzneEdytuj