Orbita geosynchroniczna

Orbita geosynchroniczna – orbita geocentryczna o okresie obiegu równym dobie gwiazdowej Ziemi. Szczególnym przypadkiem takiej orbity jest orbita geostacjonarna[1].

Przykład eliptycznej orbity geosynchronicznej widzianej względem powierzchni Ziemi. Pozorne zawieszenie satelity nad Australią.
Dwie orbity które są nachylone pod kątem 30° i 63,4° do równika Ziemi

Obserwowany z Ziemi satelita będący na geosynchronicznej orbicie kołowej zachowuje stałą długość geograficzną, ale oscyluje po południku, a będąc na orbicie eliptycznej zatacza ósemkę względem wybranej długości geograficznej, powracając do danego punktu względem obserwatora na Ziemi raz na dobę gwiazdową.

Charakterystyka orbityEdytuj

Wszystkie orbity geosynchroniczne Ziemi mają półoś wielką równą 42 164 km[2].

Zależność półosi wielkiej orbity od jej okresu określa wzór:

 

gdzie:

  – półoś wielka,
 okres orbitalny, w tym przypadku równy dobie gwiazdowej,
 standardowy parametr grawitacyjny ciała okrążanego   i stałej grawitacji  
dla Ziemi   = 3,986004418 · 1014 m3 s−2[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Planetary Orbits. [dostęp 2011-06-27].
  2. David A. Vallado: Fundamentals of Astrodynamics and Applications. Hawthorne, Kalifornia: Microcosm Press, 2007, s. 31.
  3. Numerical Standards for Fundamental Astronomy. IAU Working Group, 2017. [dostęp 2019-06-22].