Otwórz menu główne
Przykład eliptycznej orbity geosynchronicznej widzianej względem powierzchni Ziemi. Pozorne zawieszenie satelity nad Australią.
Dwie orbity które są nachylone pod kątem 30° i 63,4° do równika Ziemi

Orbita geosynchroniczna – orbita geocentryczna o okresie obiegu równym dobie gwiazdowej Ziemi. Szczególnym przypadkiem takiej orbity jest orbita geostacjonarna[1].

Obserwowany z Ziemi satelita będący na geosynchronicznej orbicie kołowej zachowuje stałą długość geograficzną, ale oscyluje po południku, a będąc na orbicie eliptycznej zatacza ósemkę względem wybranej długości geograficznej, powracając do danego punktu względem obserwatora na Ziemi raz na dobę gwiazdową.

Charakterystyka orbityEdytuj

Wszystkie orbity geosynchroniczne Ziemi mają półoś wielką równą 42 164 km[2].

Zależność półosi wielkiej orbity od jej okresu określa wzór:

 

gdzie:

dla Ziemi μ = 3,986004418*1014m3 s−2[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Planetary Orbits. [dostęp 2011-06-27].
  2. David A. Vallado: Fundamentals of Astrodynamics and Applications. Hawthorne, Kalifornia: Microcosm Press, 2007, s. 31.
  3. Numerical Standards for Fundamental Astronomy. IAU Working Group, 2017. [dostęp 2019-06-22].