Otwórz menu główne

Organizacja Paktu Azji Południowo-Wschodniej

Organizacja Paktu Azji Południowo-Wschodniej, ang. South East Asia Treaty Organization (SEATO) – organizacja wojskowo-polityczna z siedzibą w Bangkoku, która powstała na mocy paktu z Manili 8 września 1954 r[1]. Układ spisano w językach angielskim i francuskim, depozytariuszem został rząd Filipin. Zarejestrowany przez Sekretariat ONZ zgodnie z art. 102 Karty ONZ 13 kwietnia 1955 r.[2]

Pakt Bezpieczeństwa Pacyfiku
Organizacja Paktu Azji Południowo-Wschodniej
Map of SEATO member countries - de.svg
     państwa członkowskie SEATO (1971-73)
Siedziba Bangkok
Członkowie 9
Utworzenie 8 września 1954
Rozwiązanie 30 czerwca 1977
Konferencja SEATO w Manili

HistoriaEdytuj

Była ona odpowiedzią Stanów Zjednoczonych na klęskę Francji w Indochinach. Celem powstania organizacji było powstrzymywanie postępów komunizmu w południowo-wschodniej Azji. Obszar jego działania obejmował także kraje Indochin. Celem Paktu było pokojowe rozwiązywanie sporów, strony Paktu zobowiązywały się do udzielania pomocy w zwalczaniu agresji, co faktycznie oznaczało niedopuszczanie do poszerzania wpływów komunizmu, przejmowania władzy przez ugrupowania lewicowe.

Zrzeszała następujące kraje:

W strefie oddziaływania Paktu (nieformalnie) znajdowały się również:

Pakt zawarto na czas nieograniczony, z możliwością wystąpienia po upływie roku od zawiadomienia depozytariusza (art. 10). Pakistan opuścił organizację 7 listopada 1973, a Francja 30 czerwca 1974. Spowodowało to głosy podważające sens dalszego trwania organizacji. Dnia 30 czerwca 1977 roku podczas konferencji w Bangkoku sojusz został rozwiązany[4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj