Otwórz menu główne

Orlica (niem. Hohe Menze lub Hohe Mense, czes. Vrchmezí, 1084 m n.p.m.) – najwyższy szczyt polskiej części Gór Orlickich i Sudetów Środkowych[1]. Leży na europejskim dziale wodnym pomiędzy zlewiskami Morza Bałtyckiego i Morza Północnego[1]. Orlica jest szczytem granicznym[1], jednak wierzchołek góry leży po stronie czeskiej. Granica przebiega około dwadzieścia pięć metrów na wschód od szczytu, na wysokości 1080 m.[2][3]

Orlica
Ilustracja
Szczyt Orlicy
Państwo  Polska
 Czechy
Położenie Olešnice v Orlických horách
Pasmo Sudety
Góry Orlickie
Wysokość 1084[1] m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Orlica
Orlica
Ziemia50°21′11,47″N 16°21′38,59″E/50,353186 16,360719
Galeria: Pomnik
Orlica. Pomnik
Orlica. Pomnik
Orlica. Pomnik
Nieistniejące schronisko z wieżą widokową na Orlicy

Spis treści

Rys historycznyEdytuj

Dawniej nazywana była Międzywierchem, co przypomina nazwę czeską, ale oznacza coś innego. Międzywierch, to po czesku Mezivrch, natomiast czeski Vrchmezí, to po polsku Wierch Graniczny, Wierch Miedzowy.

Orlica zbudowana jest z łupków łyszczykowych z wkładkami wapieni krystalicznych należących do metamorfiku bystrzycko-orlickiego[1].

W 1779 wzniesiono tu pierwszą platformę widokową[1]. Wkrótce potem zbudowano drogę z Dusznik-Zdroju do Zieleńca, zwaną Drogą ku Szczęściu, która przyczyniła się do znacznego wzrostu liczby osób zdobywających szczyt[1]. Przed 1945 na Orlicy znajdował się uczęszczany punkt widokowy z rozległą panoramą na czeską stronę Gór Orlickich, pod szczytem stało całoroczne schronisko Hohe Mense-Baude i wieża widokowa[1]. Schronisko to było zbudowane i prowadzone przez Heinricha Rübartscha (1852–1930), który był pionierem turystyki górskiej i narciarstwa w Sudetach i zostawił pierwsze ślady nart w Górach Orlickich[1]. Po II wojnie światowej schronisko nie podjęło działalności, wkrótce spalone, popadło w ruinę[4]. Pozostały po nim jedynie nikłe ślady podmurowań. Oprócz tego schroniska w okolicy znajdowało się jeszcze kilka innych, ale wszystkie zakończyły swoją działalność po 1945[1].

Osobny artykuł: Schroniska na Orlicy.

21 września 2012 na szczycie odsłonięto pomnik upamiętniający pobyt na wierzchołku Johna Quincy Adamsa - późniejszego prezydenta USA (w 1800), cesarza Józefa II (w 1779) oraz Fryderyka Chopina (w 1826).

Orlica należy do Korony Gór Polski i do Korony Sudetów Polskich[1]. Najbliższa miejscowość: Zieleniec (dzielnica Dusznik-Zdroju)[1].

W marcu 2017 burmistrz Dusznik-Zdroju ogłosił plan budowy wieży widokowej. Budowla ma mieć wysokość 25,5 m.[5]

TurystykaEdytuj

Przez szczyt góry prowadzi szlak turystyczny:

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 14: Góry Bystrzyckie i Orlickie. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1992, s. 161-163. ISBN 83-7005-340-8.
  2. Mapy.cz
  3. Geoportal mapa rastrowa 1:10000
  4. P. Sroka, Hindenburgbaude w płomieniach, „Sudety” nr 8/2010, s. 29.
  5. Jerzy Wójcik: Nowa atrakcja w Sudetach. Na szczycie postawią wieżę widokową (pol.). gazetawroclawska.pl, 2018-03-16. [dostęp 2018-03-18].
  6. Informacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 22.02.2014

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj