Otwórz menu główne

Osiedle Kalinowe – osiedle w Krakowie wchodzące w skład Dzielnicy XVI Bieńczyce, niestanowiące jednostki pomocniczej niższego rzędu w ramach dzielnicy.

Osiedle Kalinowe
Ilustracja
Widok osiedla od południowego wschodu, od ul. Dunikowskiego
Państwo  Polska
Miasto Kraków
Dzielnica XVI Bieńczyce
Data budowy 1967–1971
Architekt Jadwiga Guzicka z zespołem
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Osiedle Kalinowe
Osiedle Kalinowe
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Osiedle Kalinowe
Osiedle Kalinowe
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Osiedle Kalinowe
Osiedle Kalinowe
Ziemia50°05′27″N 20°00′46″E/50,090833 20,012778
Plan osiedla

HistoriaEdytuj

Osiedle Kalinowe stanowi część Bieńczyc Nowych - założenia architektoniczno-urbanistycznego, w zamierzeniu stanowiącego rozbudowę dzielnicy Nowa Huta w kierunku północno-zachodnim. W 1959 roku w wyniku konkursu na projekt założenia wybrano koncepcję autorstwa warszawskiej architekt Jadwigi Guzickiej z zespołem w którym za projekt urbanistyczny odpowiadali Anna Basista i Jan Lewandowski a za architekturę budynków Kazimierz Chodorowski, Stefan Golonka oraz konstruktor dr inż. Tadeusz Kantarek[1][2][3]. Całe założenie było projektowane dla ok. 30 tys. mieszkańców - ok. 5,5 tys. na jednym osiedlu[1]. Cechuje je luźna zabudowa budynkami wolnostojącymi z przeważającą zabudową 5- i 11-kondygnacyjną. Główną osią zespołu urbanistycznego jest park Planty Bieńczyckie, wzorowane na Plantach Krakowskich, który spaja osiedla wchodzące w skład zespołu w jedną urbanistyczną całość. Wzdłuż parkowej osi zaplanowano obiekty użyteczności publicznej - szkoły, przedszkola, domy handlowe, domy kultury, biblioteki[1][3]. Oprócz Osiedla Kalinowego w skład Bieńczyc Nowych wchodzą jeszcze osiedla Strusia, Na Lotnisku, Wysokie, Kazimierzowskie, Jagiellońskie, Przy Arce, Niepodległości, Albertyńskie oraz Złotej Jesieni[1][3]. Realizacja zespołu urbanistycznego odbyła się w latach 1962-1979[3].

Usytuowanie i rozplanowanieEdytuj

Ograniczone jest ulicami: od północy Mikołajczyka, od wschodu Dunikowskiego, od południa Plantami Bieńczyckimi, od zachodu Okulickiego.

Spośród zabudowy mieszkaniowej na osiedlu przeważają bloki czteropiętrowe - jest ich tu 11. Oprócz tego w zachodniej części osiedla znajduje się 5 bloków dziesięciopiętrowych. Na osiedlu znajdują się dwie szkoły podstawowe (nr 82 i 92), kościół św. Józefa, oraz nowo powstałe boisko ze sztuczną trawą i oświetleniem. Boisko jest położone na terenie Młodzieżowego Domu Kultury im. Janusza Korczaka. Od 2005 roku organizowane są rozgrywki Nowohuckiej Ligi Piłkarskiej, w której gra 800 uczniów szkół podstawowych, średnich i gimnazjów. Zimą boisko pokryte jest powłoką balonową. Jest to jeden z największych tego typu obiektów w Krakowie. Boiskiem zarządza Rada Dzielnicy XVI i MDK im. Korczaka.

Na terenie osiedla w pawilonie pod numerem 4 znajduje się siedziba Rady i Zarządu Dzielnicy XVI Bieńczyce. W tym samym pawilonie swoją siedzibę mają też Poczta Polska, Filia 51 Biblioteki Kraków oraz inne punkty handlowe i usługowe.

Przy bloku 19, na Plantach Bieńczyckich od jesieni 2006 roku funkcjonuje nowoczesny plac zabaw z boiskiem do koszykówki i siatkówki.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Nowa Huta Architektoniczny portret miasta drugiej połowy XX wieku. Kraków: Miasto Kraków, 2018, s. 107, 110. ISBN 978-83-948244-3-3.
  2. Bieńczyce - założenie urbanistyczne. W: Krakowski Szlak Modernizmu [on-line]. [dostęp 2019-06-28].
  3. a b c d Bieńczyce osiedla mieszkaniowe i Planty Bieńczyckie. W: Stowarzyszenie Architektów Polskich Oddział Kraków [on-line]. [dostęp 2019-06-28].