Ostaraświęto sięgające do tradycji wierzeń germańskich[1] obchodzone przez wiccan i wyznawców rodzimowierstwa germańskiego w tym Asatru[2], tzw. mały sabat, obchodzony między 21 a 23 marca (na półkuli południowej między 21 a 23 września)[3], związany z radosnym momentem wiosennego zrównania dnia i nocy. Nazwa święta pochodzi od imienia germańskiej bogini Ostary (lub Eostre), stanowiącej uosobienie wiosny, budzącego się życia i powracającej wegetacji. Trudno dociec jak pierwotnie wyglądała, obecnie wyobraża się ją jako młodą dziewczynę w białej szacie i wianku wiosennych kwiatów. Często towarzyszy jej zając – święte zwierzę bogini[2].

Ostara
Ilustracja
Dzień około równonocy wiosennej
Typ święta pogańskie, wiccańskie
Zwyczaje Sadzenie kwiatów i drzew
Znaczenie Związane z momentem równania dnia i nocy, narodzin, wzrostu i płodności
Symbole

jajko

Podobne święta Maslenica, Jare Święto, Wielkanoc

Ostara wyznacza początek wiosny. Symboliczny moment kiedy dzień (światło) wygrywa z nocą (ciemnością) jest początkiem okresu radości, płodności i rozmnażania się.

Tradycyjnym symbolem tego dnia jest jajko, które symbolizuje odrodzenie i powstanie nowego życia. Podobnie w tradycji chrześcijańskiej jajko jest symbolem związanym z Wielkanocą, która ma miejsce w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca.

Zwyczajem praktykowanym tego dnia jest sadzenie kwiatów, drzew i ziół[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Ostara: Who is Ostara?, www.northernpaganism.org [dostęp 2019-05-05].
  2. a b Tomasz Misterka, Ostara - Równonoc wiosenna – 20 lub 21 marca., www.asatru.com.pl [dostęp 2019-05-05] (pol.).
  3. A. i M. Adams, Czary i czarownice. Historia i tradycje białej magii, Warszawa 2003, s. 125.
  4. A. i M. Adams, Czary i czarownice. Historia i tradycje białej magii, Warszawa 2003, s. 129.

BibliografiaEdytuj