Ostatni Mohikanin (film 1992)

Ostatni Mohikanin (ang. The Last of the Mohicans) – melodramat historyczno-przygodowy produkcji USA z 1992 roku w reżyserii Michaela Manna.

Ostatni Mohikanin
The Last of the Mohicans
Gatunek

melodramat, historyczno-przygodowy

Data premiery

25 września 1992
10 września 1993 (Polska)

Kraj produkcji

USA

Język

angielski, francuski
irokeskie (huroński, mohawk)

Czas trwania

107 min

Reżyseria

Michael Mann

Scenariusz

Philip Dunne
Christopher Crowe
Michael Mann

Główne role

Daniel Day-Lewis
Madeleine Stowe
Wes Studi
Steven Waddington

Muzyka

Trevor Jones
Randy Edelman

Zdjęcia

Douglas Milsome
Dante Spinotti

Scenografia

Robert Guerra
Richard Holland
Jim Erickson
James V. Kent
Wolf Kroeger

Kostiumy

Elsa Zamparelli

Montaż

Dov Hoenig
Arthur Schmidt

Produkcja

Michael Mann
James G. Robinson
Hunt Lowry

Wytwórnia

Morgan Creek Productions

Dystrybucja

20th Century Fox

Nagrody
Oskar w roku 1993,
BAFTA najlepsze zdjęcia oraz charakteryzacje w roku 1993

Powstał według scenariusza Philipa Dunne, Christophera Crowe oraz Michaela Manna zainspirowanych powieścią Jamesa Fenimore’a Coopera o tym samym tytule.

Statuetkę Oscara za najlepszy dźwięk w 1993 r. otrzymali Chris Jenkins, Doug Hemphill, Mark Smith i Simon Kaye.

TreśćEdytuj

Akcja filmu toczy się latem 1757 roku, podczas tzw. wojny francusko-indiańskiej będącej pozaeuropejską częścią działań wojny siedmioletniej, w trakcie walk Anglików z Francuzami w puszczach Ameryki Północnej. Główni bohaterowie to Sokole Oko – biały wychowany wśród Indian, Indianin ze szczepu Mohikanów – Chingachgook oraz jego syn Unkas. Miłość do Kory, córki angielskiego pułkownika, odmienia życie „białego Indianina” – Sokolego Oka, który podczas wędrówki przez amerykańskie puszcze wraz z przyjaciółmi chroni ją i ratuje przed okrutnymi Huronami.

Autentycznym zdarzeniem wykorzystanym w powieści przez J.F. Coopera i w fabule scenariusza jest oblężenie Fortu William Henry oraz następująca potem masakra, będące punktem zwrotnym akcji filmu[1].

Obsada aktorskaEdytuj

Ścieżka dźwiękowaEdytuj

Niektóre różnice względem powieściEdytuj

  • W filmie głównym bohaterem kreowany jest Sokole Oko, podczas gdy tytułowy „ostatni Mohikanin” występuje jako postać drugoplanowa.
  • W filmie major Heyward ginie – w powieści uchodzi z życiem.
  • W filmie Magua ginie z ręki Chingachgooka od ciosów maczugą – w powieści spada w przepaść.
  • W powieści Sokole Oko jest starszy od Heywarda – w filmie jako rywale są rówieśnikami.
  • W powieści jedynym powodem porwania przez Indian Alicji i Kory jest konieczność zmuszenia ich ojca do kapitulacji.
  • W filmie Sokole Oko darzy miłością Korę – w powieści uwielbieniem darzy ją Unkas, gdy ona sama skrycie kocha Heywarda, z wzajemnością zakochanego w Alicji.
  • W powieści ginie Kora, zaś Alicja uchodzi z życiem – w filmie odwrócono te role.
  • Film pomija scenę pogrzebu Unkasa i Alicji.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. W masakrze 9 sierpnia 1757, którą w rzeczywistości przerwali zbrojnie interweniujący żołnierze francuscy, zginęło ok. 200 ludzi, zaś drugie tyle porwano do niewoli (Jarosław Wojtczak: Quebec 1759. Warszawa: Bellona, 2000, s. 114-115).