Otwórz menu główne

Ostrowy nad Okszą

wieś w województwie śląskim

Ostrowy nad Okszą (do 2009 Ostrowy) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Miedźno. Wieś leży nad rzeką Białą Okszą.

Ostrowy nad Okszą
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat kłobucki
Gmina Miedźno
Strefa numeracyjna 34
Kod pocztowy 42-122[1]
Tablice rejestracyjne SKL
SIMC 0138276
Położenie na mapie gminy Miedźno
Mapa lokalizacyjna gminy Miedźno
Ostrowy nad Okszą
Ostrowy nad Okszą
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ostrowy nad Okszą
Ostrowy nad Okszą
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Ostrowy nad Okszą
Ostrowy nad Okszą
Położenie na mapie powiatu kłobuckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłobuckiego
Ostrowy nad Okszą
Ostrowy nad Okszą
Ziemia50°58′36″N 19°03′06″E/50,976667 19,051667
Strona internetowa miejscowości

W latach 1952-1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Ostrowy nad Okszą. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

We wsi znajduje się kościół św. Andrzeja Boboli będący siedzibą parafii Stygmatów św. Franciszka z Asyżu.

Spis treści

NazwaEdytuj

Nazwa miejscowości notowana była w formach Ostrowi (1470-80), Ostrow (1581), Ostrow (1763), Ostrowy (1921), Ostrowy, Ostrowy nad Okszą (1952). Jest to nazwa topograficzna wywodząca się od wyrazu pospolitego ostrów ‘wyspa, pole położone pomiędzy łąkami a rowami, bór’[2].

1 stycznia 2009 roku zmieniono nazwę Ostrowy na Ostrowy nad Okszą, wyróżniającą ją od innych wsi o tej nazwie[3].

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Ostrowy nad Okszą[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
1001906 Góra część wsi
1001935 Kolonia Ostrowy część wsi
1001941 Koniec część wsi
1002030 Raków część wsi
1002099 Środkowa Wieś część wsi
1002136 Zabrodzie część wsi
1002142 Zadworze część wsi

HistoriaEdytuj

Historia Ostrów sięga roku 1241 (przekaz ustny). Pierwsi osadnicy zakładają osadę zwaną Ostrą Górką liczącą 6 zagród. W 1383 roku w dekretach Władysława Opolczyka występuje nazwa wsi Ostrowy w powiecie Krzepickim. W kronikach Jana Długosza występuje jako wieś za króla Władysława Jagiełły należąca do kanonii Kłobuck. W 1655 roku Ostrowy liczyły 23 zagrody. Zapis po "potopie" szwedzkim w 1658 wykazuje 6 zagród.

W 1789 Ostrowy liczyły 92 domy i 396 mieszkańców. Na wieś przypadało 123 dni pańszczyzny w roku tzw. tłoki. W roku 1874 Ostrowy liczyły 119 domów oraz 776 mieszkańców wraz z dworem.

W połowie XIX w. wielu mieszkańców wsi padło ofiarą epidemii cholery. Zostali pochowani na osobnym cmentarzu przy drodze do Miedźna.

3 października 1863 roku podczas powstania styczniowego między Ostrowami, Nowym Folwarkiem, a Kocinem miała miejsce potyczka powstańców z woskami rosyjskimi, zwana potyczką pod Kocinem. W roku 1864 ukazem carskim zostaje uwłaszczone 109 gospodarstw z zachowaniem serwitutów – służebność lasów przez dwór na rzecz wsi. Obowiązują one do dnia dzisiejszego, budząc wiele emocji.

Pod koniec września 1900 r. podczas odwiedzin swoich dóbr w Zagórzu, w obfitujących w zwierzynę ostrowskich lasach, polował książę Michał Aleksandrowicz[6].

W roku 1884 powstaje Szkoła Ludowa. W roku 1918 powstaje Straż Ogniowa w 1922 roku parafia. W latach 1929-1930 powstaje Spółka Handlowa i Kasa Stefczyka na prawie członkowskim. W roku 1939 wojna niszczy Ostrowy w 55 procentach.

Życie i rozwój Ostrów związany był z rzeką. Na jej wysepkach budowano domy. Pomniki świadkowie dawnych borów to 400-letnie dęby w Ostrowach. W 2003 roku na Okszy między Ostrowami a wsią Borowa oddano do użytku Zalew Ostrowy, który stał się atrakcją turystyczną. We wsi znajduje się drogowy odcinek lotniskowy Ostrowy.

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Kazimierz Rymut: Nazwy miejscowe północnej części dawnego województwa krakowskiego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1967, s. 120.
  3. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych (Dz.U. z 2008 r. nr 234, poz. 1586)
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT
  6. Wielki Książę Michał Romanow w Hucie Blachownia - Blachownia i okolice, „Blachownia i okolice”, 1 października 2017 [dostęp 2017-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-13] (pol.).

BibliografiaEdytuj

  • Stanisław Zieliński, "Bitwy i potyczki 1863-1864", 1913